غلبه تفکر آرزومندانه بر مراقبت از خودکشی
عدم تمایل به استفاده از مراقبتهای اثباتشده خودکشی
حوزه مراقبت از خودکشی اغلب از پذیرش روشهای مبتنی بر شواهد دوری میکند و به جای آن به شدت به دارو و رویکردهای کنترلی در درمان تکیه میکند. با وجود دههها تحقیق که بر مراقبتهای بالینی مبتنی بر شواهد برای خطر خودکشی تأکید دارد، بسیاری از درمانگران همچنان از روشهای قدیمی پیروی میکنند که با شواهد تجربی کنونی همخوانی ندارد.
نکات کلیدی
- عدم تمایل به استفاده از مراقبت مبتنی بر شواهد در خودکشی.
- وابستگی بیش از حد به رویکردهای تنها دارویی.
- ترجیح روشهای کنترلی و محدودکننده در درمان.
- نیاز به مراقبت مبتنی بر شواهد، کممحدودیت و مقرونبهصرفه که بیماران ترجیح میدهند.
نقدی بر روشهای فعلی
نگرشهای فعلی نسبت به خطر خودکشی اغلب دیدگاههای قدیمی را منعکس میکند و افراد را به گونهای درمان میکند که گویی نیاز به بستری شدن دارند. رویکرد مدل پزشکی غالب، فاقد حمایت تجربی قابل توجهی است، اما بستری شدن در بیمارستان روانپزشکی اغلب استفاده میشود، در حالی که مراقبت سرپایی میتواند مؤثرتر باشد. باور گستردهای وجود دارد که درمان اختلالات روانپزشکی زمینهای علائم خودکشی را برطرف خواهد کرد، اگرچه شواهدی برای این امر وجود ندارد. در نتیجه، رویکرد تنها دارویی اغلب ترجیح داده میشود، با وجود پشتیبانی تجربی محدود.
جایگزینهای مبتنی بر شواهد
تحقیقات در طول ۳۰ سال گذشته به طور مداوم از درمانهای روانشناختی که به علل ریشهای افکار و رفتارهای خودکشی میپردازند، حمایت کرده است. در حالی که داروها میتوانند مفید باشند، اما به علل ریشهای خودکشی نمیپردازند. مراقبت مؤثر از خودکشی باید بر خودمختاری و اختیار بیمار تأکید کند، ایدهآل در یک محیط سرپایی. اگر مراقبت بستری لازم باشد، باید شامل مداخلات متمرکز بر خودکشی مانند غربالگری، برنامهریزی ایمنی و تماس پیگیری باشد، که به طور معمول در بیمارستانهای ایالات متحده ارائه نمیشود.
پیشرفتها و چالشها
با وجود پیشرفتهای در علم خودکشیشناسی بالینی، مانند تأسیس خط زندگی ۹۸۸ خودکشی و بحران و توسعه درمانهای مؤثری مانند درمان رفتار دیالکتیکی (DBT) و درمان شناختی برای پیشگیری از خودکشی (CT-SP)، هنوز استفاده کافی از این روشها وجود ندارد. بسیاری از سیستمها و ارائهدهندگان همچنان به این باورند که روشهای سنتی مؤثرتر از آنچه هستند، حتی اگر شواهد نشان دهد که این روشها ممکن است خطر خودکشی را افزایش دهند.
نتیجهگیری
برای کاهش مؤثر رنج خودکشی و نجات جانها، ضروری است که مراقبتهای مبتنی بر شواهد، کممحدودیت و مقرونبهصرفه که با ترجیحات بیماران همخوانی دارد، اتخاذ شود. این تغییر نه تنها یک الزام حرفهای و اخلاقی است، بلکه کار درست برای کسانی است که تحت تأثیر خودکشی قرار دارند.