چرا دیگران را اشتباه درک میکنیم
آیا فرضیات ما درباره رفتار انسانی ما را محدود میکند؟
ما اغلب رفتار دیگران را اشتباه تفسیر میکنیم و بر اساس مشاهدات محدود تصور میکنیم که میدانیم آنها درباره ما چه فکر میکنند. ممکن است کسی را به دلیل رفتار بیادبانه ناخوشایند بدانیم یا تلاش او را زیر سؤال ببریم اگر در یافتن کار مشکل داشته باشد. این قضاوتها اغلب با اطمینان اما اطلاعات کم انجام میشوند. تحقیقات روانشناسی نشان داده است که ادراکات ما از دیگران و حتی خودمان اغلب نادرست است. این تعصبات بر روابط بین فردی ما تأثیر میگذارند و بر اینکه به چه کسی اعتماد میکنیم، چه کسی را مقصر میدانیم و چه کسی را شایسته میدانیم، تأثیر گذاشته و در نهایت مؤسسات و سیاستهای ما را شکل میدهند.
بسیاری احساس میکنند که ما در زمانهای بیسابقهای زندگی میکنیم، با تغییرات سریع فناوری، قطببندی سیاسی و عدم قطعیت درباره آینده. با این حال، احساسات مشابهی در طول تاریخ وجود داشته است، اغلب به دلایل معتبر.
مشکلی تاریخی که آشنا به نظر میرسد
در طول انقلاب صنعتی قرن نوزدهم در بریتانیا، جامعه دچار تغییرات گستردهای شد. رشد جمعیت، صنعتیشدن و شهرنشینی فرصتهای اقتصادی به ارمغان آورد اما همچنین فقر آشکار، ازدحام و بیماری را به همراه داشت. دولتها با مسائل اجتماعی که مؤسسات موجود نمیتوانستند به طور مؤثر مدیریت کنند، دست و پنجه نرم کردند.
یکی از پاسخها قانون اصلاح فقر سال ۱۸۳۴ بود. به طور سنتی، پارشهای محلی به کسانی که در فقر بودند کمک میکردند و پول، غذا یا کمکهای دیگر ارائه میدادند بدون اینکه نیازی به جابجایی باشد. اگرچه ناسازگار و پرهزینه بود، این سیستم اجازه میداد که به نیازهای فردی با توجه به شرایط محلی رسیدگی شود.
اصلاحات سال ۱۸۳۴ به دنبال کارآمدتر کردن کمک به فقرا و کمتر جذاب کردن آن برای کسانی بود که قادر به خودکفایی تلقی میشدند. کمکها به طور فزایندهای به ورود به خانههای کار وابسته شد که طراحی شده بودند تا ناخوشایند باشند. «الیور تویست» دیکنز این محیط سخت را به تصویر میکشد، جایی که فقر به عنوان یک نقص اخلاقی تلقی میشد. خانوادهها از هم جدا شدند و ساکنان با کارهای سخت و انضباط شدید مواجه شدند.
منطق این بود که ناخوشایند کردن کمکها، کسانی را که قادر به خودکفایی هستند، انگیزه میدهد تا کار پیدا کنند. این استدلال، با این حال، بر فرضیاتی درباره اینکه چرا مردم فقیر هستند، تکیه داشت و اغلب شرایطی مانند بیکاری، دستمزد ناکافی یا بیماری را در نظر نمیگرفت.
چه چیزی تغییر کرده و چه چیزی تغییر نکرده است؟
دو قرن بعد، ما دوباره در دورهای از تغییرات قابل توجه قرار داریم. فناوری نحوه کار، ارتباط و تعامل ما با جامعه را تغییر داده است. درک علمی ما گسترش یافته و ابزارهایی برای مقابله با مسائلی که زمانی غیرقابل حل به نظر میرسیدند، ارائه داده است.
ما اکنون فناوریهایی برای کاهش انتشار گازهای گلخانهای، پیشرفتهای کشاورزی برای تغذیه جمعیت جهانی و واکسنهایی برای مقابله با بیماریها داریم. با این حال، تغییرات آب و هوایی همچنان ادامه دارد، میلیونها نفر با گرسنگی مواجه هستند و بیماریهای قابل پیشگیری باعث رنج میشوند.
این مسائل پیچیده هستند، اما موانع اغلب اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی و سیاسی هستند که شامل توزیع منابع، عملکرد مؤسسات و همکاری برای اهداف مشترک میشوند. توضیحات ما برای رفتار انسانی به طور قابل توجهی بر این چالشها تأثیر میگذارند.
مثال جیمز گیلیگان، روانپزشکی که خشونت در زندانهای آمریکایی را مطالعه کرده و برای اصلاحاتی که بر احترام، درمان روانشناختی و آموزش تأکید میکرد، تلاش کرد، را در نظر بگیرید. تلاشهای او منجر به کاهش خشونت و نرخ پایین بازگشت به جرم در میان زندانیان تحصیلکرده شد. با این حال، تغییرات سیاسی در ماساچوست در سال ۱۹۹۱ منجر به قطع بودجه آموزش زندان شد، علیرغم موفقیت آن در کاهش بازگشت به جرم.
باورهای ما سیستمهایی را که حمایت میکنیم شکل میدهند و این سیستمها به نوبه خود رفتارها و نتایج را تحت تأثیر قرار میدهند و اغلب فرضیاتی را که آنها را ایجاد کردهاند، تقویت میکنند. مؤسسات نیز تحت تأثیر منافع متعارض هستند، به طوری که برخی از ترتیباتی که به ضرر دیگران است، سود میبرند. مواجهه با این منافع زمانی که جمعیتهای بزرگتری معتقدند که سیستمهای موجود به آنها خدمت میکنند یا مشکلات تقصیر فردی هستند، میتواند چالشبرانگیز باشد.
چرا دیگران را اشتباه درک میکنیم
این بحث به بررسی چگونگی درک ما از رفتار دیگران، دلایل اشتباهات ما و پیامدهای اجتماعی آن میپردازد. با استفاده از تحقیقات روانشناسی، زیستشناسی، انسانشناسی و علوم اجتماعی، ما بررسی خواهیم کرد که چگونه رفتار فردی با عوامل محیطی تعامل میکند. این شامل پرسش از فرضیات درباره دوستان، غریبهها و خودمان و بررسی چگونگی تأثیر این فرضیات بر دیدگاههای ما درباره مسئولیت، نابرابری، سیاست و مؤسسات است.
درک این فرآیندها برای دستیابی به نتایج متفاوت بسیار مهم است. خانههای کار قرن نوزدهم نمونهای از تأثیر فرضیات بر حل مسائل اجتماعی است. شناخت تفکر مشابه امروزی، علیرغم دانش ما، موانع واقعی برای مقابله با چالشهای ما را برجسته میکند.
یک وظیفه مهم این است که یاد بگیریم چگونه از دانش برای ساختن جوامعی که بهتر به مردم خود خدمت کنند، استفاده کنیم. نقطه شروع خوبی این است که بپذیریم چقدر هنوز درباره یکدیگر و خودمان اشتباه میکنیم.