چرا تابستان برای برخی کودکان آرامشبخش نیست
چرا برخی کودکان در ماههای تابستان دچار اضطراب میشوند؟
برای بسیاری از خانوادهها، تابستان زمانی برای آزادی و آرامش است و فرصتی برای استراحت از فشارهای ساختاری سال تحصیلی فراهم میکند. اما برای برخی کودکان و نوجوانان، تغییر از برنامههای مدرسه به برنامههای انعطافپذیرتر تابستانی میتواند به افزایش اضطراب منجر شود.
کودکان اغلب در محیطهای پیشبینیپذیر بهتر عمل میکنند. در طول سال تحصیلی، آنها برنامه روزانه خود را میدانند، از جمله زمان بیدار شدن، مکان رفتن و انتظارات. تابستان با تغییرات ناگهانی، میتواند این روال را مختل کند. در حالی که برخی کودکان از نبود ساختار لذت میبرند، دیگران ممکن است آن را نگرانکننده بدانند.
چگونه اضطراب ممکن است در تابستان ظاهر شود
کودکان همیشه اضطراب خود را به صورت کلامی بیان نمیکنند. در عوض، ممکن است از طریق تغییرات رفتاری بروز کند.
برای کودکان کوچکتر، اضطراب ممکن است به صورت چسبندگی بیشتر و دشواری در جدا شدن از والدین ظاهر شود. آنها ممکن است برای بودن در اتاقها یا طبقات مختلف خانه دچار مشکل شوند. اختلالات خواب، مانند مشکل در آرام شدن یا بیدار شدن شبانه برای جستجوی آرامش در تخت والدین، معمول است. شکایات جسمی مانند دلدرد یا سردرد نیز ممکن است رخ دهد. برخی کودکان ممکن است در رفتارها پسرفت کنند، مانند داشتن حوادث بعد از آموزش توالت یا بازگشت به مکیدن انگشت.
کودکان مدرسهای ممکن است در مورد جنبههای اردو، مانند حمل و نقل یا فعالیتهای ناآشنا نگران شوند. آنها ممکن است در شرکت در رویدادهای جدید مقاومت کنند، بیشتر گریه کنند یا دچار فروپاشی شوند و با تغییرات در برنامههای خود مشکل داشته باشند. این کودکان اغلب به دنبال اطمینان مداوم درباره برنامه روز و امنیت خود هستند.
نوجوانان ممکن است اضطراب را از طریق تغییرات در الگوهای خواب، مانند خوابیدن بیش از حد یا کم، یا تغییر در چرخه خواب و بیداری تجربه کنند. آنها ممکن است تحریکپذیرتر شوند و تحمل کمتری برای ناامیدی داشته باشند. نوجوانان ممکن است به گوشیهای خود پناه ببرند یا از تعاملات اجتماعی اجتناب کنند و ادعا کنند که نمیتوانند در فعالیتهای تابستانی مانند کارها یا اردوها شرکت کنند. آنها ممکن است از خانواده و دوستان فاصله بگیرند.
به عنوان والدین چه کاری میتوانم انجام دهم؟
حفظ مقداری ساختار
در حالی که یک برنامه سختگیرانه لازم نیست، حفظ توالی رویدادهای روزانه میتواند مفید باشد. زمانهای بیداری منظم، برنامههای غذایی منظم و فعالیتهای برنامهریزی شده در طول هفته حس پیشبینیپذیری را فراهم میکند که میتواند اضطراب را کاهش دهد.
احساسات را به جای نادیده گرفتن آنها تایید کنید
وقتی کودکان نگرانیهای خود را بیان میکنند، طبیعی است که والدین بخواهند آنها را اطمینان دهند. اما گفتن "حالت خوب میشود" ممکن است کودکان را به این احساس برساند که درک نشدهاند. در عوض، احساسات آنها را با گفتن "منطقی است که در مورد شروع اردو نگران باشی. بیایید در مورد نگرانیهایت صحبت کنیم." تایید احساسات به کودکان کمک میکند که درک شوند و میتواند شدت احساسی را کاهش دهد و به حل مسئله تشویق کند.
کودکان را برای تجربیات جدید آماده کنید
به کودکان کمک کنید تا رویدادهای آینده را با پیشنمایش آنها پیشبینی کنند. قبل از روز اول، به مکانهای جدید مانند اردوها بروید و در صورت امکان آنها را به مشاوران معرفی کنید. برنامهها را با هم مرور کنید و کمکهای بصری مانند تقویمها در اتاقهای آنها ارائه دهید. در مورد آنچه در اردو، در تعطیلات یا در گردهماییهای خانوادگی انتظار میرود صحبت کنید. آشنایی اغلب احساس تهدید را کاهش میدهد.
تعادل بین فعالیتها و زمان استراحت
بسیاری از خانوادهها احساس فشار میکنند که هر لحظه از تابستان را با فعالیتها پر کنند. در حالی که اردوها و ورزشها میتوانند مفید باشند، کودکان نیز به زمان استراحت برای استراحت، بازی آزاد و وقت با خانواده و دوستان نیاز دارند. یک برنامه متعادل حمایت بیشتری از سلامت روانی نسبت به یک برنامه بیشازحد فشرده فراهم میکند.
به جای تلاش برای از بین بردن اضطراب، بر کمک به فرزندتان برای ایجاد اعتماد به نفس در مدیریت احساسات ناخوشایند تمرکز کنید. کودکان با اجتناب از اضطراب مقاوم نمیشوند، بلکه با یادگیری اینکه میتوانند آن را مدیریت کنند و همچنان موفق شوند.