چرا تلاش برای محبوبیت در محیط کار میتواند به اعتبار شما آسیب بزند
نکات کلیدی
- جستجوی تأیید میتواند اعتبار یک رهبر را در مواقعی که تصمیمات دشوار باید گرفته شود، تضعیف کند.
- دوستداشتنی بودن با محبوب بودن متفاوت است و این تمایز مهم است.
- اعتماد و احترام از طریق عدالت، ثبات و گفتگوهای صادقانه ساخته میشود، نه محبوبیت.
- روابط کاری قوی نیازی به دوستی ندارند اما به انسانیت نیاز دارند.
بیشتر افراد تمایل دارند که همکارانشان آنها را دوست داشته باشند زیرا زمان زیادی را با آنها میگذرانند، اغلب بیشتر از خانواده. کیفیت این روابط کاری میتواند به شدت بر رضایت شغلی و تعامل تأثیر بگذارد. یک نظرسنجی از Catalyst در سال ۲۰۲۴ نشان داد که روابط کاری با کیفیت بالاتر با افزایش رضایت شغلی و کاهش سطح فرسودگی شغلی مرتبط است. تمایل به پذیرفته شدن و شامل شدن طبیعی است و میتواند در بسیاری از موارد مفید باشد. با این حال، برای رهبران، این غریزه میتواند به اعتبار لازم برای رهبری مؤثر آسیب بزند.
مشکل تلاش برای محبوبیت
در اوایل بیست سالگی، اولین نقش مدیریتی خود را بر عهده گرفتم. دو عضو تیم به سن من نزدیک بودند و احساس میکردم با آنها بیشتر از همکاران مسنترم ارتباط دارم. این باعث شد که بیشتر شبیه یک دوست رفتار کنم تا یک مدیر. با وجود اینکه مدیر آنها بودم، مدیران دیگر از عملکرد آنها تحت تأثیر قرار نگرفتند و به صراحت در مورد آن صحبت کردند. دوستیهای من با اعضای تیمم باعث شد که نتوانم انتقادات را به درستی منتقل کنم و به این ترتیب بازخوردها را نرمتر ارائه دادم. این رویکرد نتیجه معکوس داد، زیرا حتی انتقادات ملایم من به عنوان خیانت توسط کسانی که به من اعتماد داشتند تلقی شد. در نهایت، هر دو گروه را ناامید کردم و درس ارزشمندی آموختم.
تمایل به جستجوی دوستی در کار رایج است، به ویژه در میان حرفهایهای جوان، اما تمایل به محبوب بودن میتواند در هر سطحی چالشبرانگیز باشد. زمانی که هدفمان محبوب بودن است، ممکن است بیش از حد انعطافپذیر شویم و از گفتگوهای سخت اجتناب کنیم. رهبران باید به چالش بکشند و تحریک کنند تا بهترینها را در تیمهایشان به نمایش بگذارند و به افراد کمک کنند تا به پتانسیل خود پی ببرند.
تفاوت بین محبوب بودن و دوستداشتنی بودن
جنی فیلد، نویسنده کتاب هیچکس به تو باور ندارد، پیشنهاد میکند که رهبران باید بر دوستداشتنی بودن تمرکز کنند نه محبوب بودن. دوستداشتنی بودن به معنای قابل دسترس بودن، محترم بودن و آسان برای همکاری است، و در گروه جا افتادن بدون نیاز به مرکزیت آن. فیلد توضیح میدهد که نیاز به محبوب بودن بیش از حد بر نیاز به تعلق تمرکز میکند که میتواند تصمیمگیری را مختل کند. در مقابل، دوستداشتنی بودن اعتبار را پشتیبانی میکند و به رهبران کمک میکند تا تصمیمات دشواری بگیرند که به راحتی پذیرفته میشوند.
فیلد استدلال میکند که دوستداشتنی بودن برای اعتبار ضروری است. اگر کسی دوستداشتنی نباشد، دیگران کمتر احتمال دارد که او را دنبال کنند یا به او ایمان بیاورند. دوستداشتنی بودن مردم را تشویق میکند که گوش دهند و استدلالها را جدی بگیرند، به جای اینکه به طور خودکار آنها را به چالش بکشند. اعتبار بر اساس انتخابهای درست ساخته میشود، نه لزوماً انتخابهای محبوب. مردم به رهبرانی که به آنها اعتماد دارند که تصمیمات خوبی بگیرند، پیروی میکنند، نه فقط کسانی که محبوب هستند.
چگونه یک رهبر دوستداشتنیتر شویم
فیلد مراحل عملی برای افزایش دوستداشتنی بودن و اعتبار رهبران ارائه میدهد:
- به دنبال روابط کاری باشید، نه دوستیها: مهم است که در کار دوستانه باشید اما مرزهای واضحی داشته باشید تا دوستی را با دوستی شخصی اشتباه نگیرید.
- خودآگاهی داشته باشید: بفهمید که چگونه به نظر دیگران میرسید و در صورت نیاز سبک ارتباطی خود را تنظیم کنید. آماده باشید که اگر پیام شما تأثیرگذار نیست، خود را تطبیق دهید.
- در لحظات کوچک سرمایهگذاری کنید: ایجاد ارتباط نیازی به حرکات بزرگ ندارد. اقداماتی ساده مانند نوشیدن یک فنجان چای با یک عضو تیم میتواند ارتباط را تقویت کند.
- قبل از به چالش کشیدن اعتمادسازی کنید: عدالت در تعاملات حق به چالش کشیدن سازنده را بعداً به دست میآورد. تعادل بین انتقاد و تمجید و حمایت را حفظ کنید.
- دیدگاههای دیگر را برای کاهش تعصب وارد کنید: از بازخورد ۳۶۰ درجه و ورودی همکاران برای کاهش تعصبات شخصی در اختلافات یا چالشها استفاده کنید.
فیلد تأکید میکند که دوستداشتنی بودن میتواند به روشهای مختلفی ابراز شود، نه فقط از طریق گرمی یا اجتماعی بودن ظاهری. رهبران نیازی ندارند که همه آنها را دوست داشته باشند؛ آنها باید کسی باشند که دیگران بتوانند به راحتی با او کار کنند و به او اعتماد کنند که تصمیمات درستی بگیرد. رهبری به معنای اعتماد، احترام و پیروی است، حتی زمانی که اختلاف نظر وجود دارد.