چرا از رواندرمانی به کوچینگ اجرایی روی آوردم
تجربه شخصی: ترکیب علوم رهبری و تغییر رفتار
پس از ۱۵ سال کار در مطب خصوصی به عنوان روانشناس بالینی مجاز، خود را در یک روال تکراری یافتم. هر روز، مراجعان را یکی پس از دیگری در دفترم میپذیرفتم و در میان آنها گفتوگوهای کوتاهی با همکاران داشتم. اگرچه کار رضایتبخش بود و مراجعانم جذاب بودند، اما احساس کردم که چیزی کم است.
این آگاهی مرا به آغاز، ساخت و نهایتاً فروش چندین شرکت مراقبتهای بهداشتی رفتاری هدایت کرد. در این مسیر، هویت حرفهای واقعی خود را به عنوان یک کوچ اجرایی کشف کردم. انتقال از رواندرمانی به کوچینگ اجرایی نیازمند بازتعریف هویت حرفهایام بود، به گونهای که بخشهایی از هویت درمانگریام که دیگر مناسب نبود را کنار بگذارم و مهارتها و دیدگاههای جدیدی را توسعه دهم.
تفاوتهای بین رواندرمانی و کوچینگ
انتقال از رواندرمانی به کوچینگ اجرایی تفاوتهای قابلتوجهی بین این دو حوزه را آشکار کرد. رواندرمانی در چارچوب یک سیستم مراقبت بهداشتی عمل میکند که هدفش شناسایی و ترمیم اختلال است. این کار از تئوریها برای توضیح ناهنجاری و تکنیکها برای تحریک پاسخهای سالم استفاده میکند.
در مقابل، کوچینگ اجرایی از یک مدل عملکردی پیروی میکند. فرض بر این است که لزوماً چیزی اشتباه نیست، بلکه پتانسیل برای عملکرد بهتر وجود دارد. تئوریها بر رهبری مؤثر تمرکز دارند، در حالی که تکنیکها شامل آموزش، تمرین مهارتها، بازخورد و خوداندیشی میشوند. کوچینگ اجرایی شبیه به کار با ورزشکاران نخبه است، جایی که هدف ارتقاء عملکرد به سطح بالاتری است.
اهداف نیز متفاوت هستند. رواندرمانی به دنبال بازگرداندن فرد به یک حالت روانی سالم و ساختن تابآوری است. اما کوچینگ بر کمک به مدیران موفق برای بهبود عملکرد و پیشرفت در حرفهشان تمرکز دارد.
پیوستار مشاوره ←→ کوچینگ ←→ رواندرمانی
کوچینگ اجرایی اغلب با مشاوره اشتباه گرفته میشود. مشاوران عمدتاً از تجربیات خود برای ارائه مشاوره استفاده میکنند، اما مشاوره به تنهایی به ندرت رفتار را تغییر میدهد. کوچهای اجرایی با درک پیچیدگیهای شخصیت انسانی و شناخت اینکه مشاوره اغلب برای تغییر رفتار پایدار کافی نیست، خود را متمایز میکنند. کوچینگ شامل یک مدل مفهومی برای درک روانشناسی فردی است، زیرا دو مدیر ممکن است به یک مشاوره به دلیل شخصیتها و انگیزههای منحصر به فرد خود به شکل متفاوتی پاسخ دهند.
رواندرمانی فراتر از نیازهای اکثر مدیران است، زیرا برای علائم و اختلالات مقاومتر طراحی شده است. بنابراین کوچینگ اجرایی بین مشاوره و رواندرمانی قرار دارد و با ترکیب علم رهبری با علم تغییر رفتار، عملکرد را بهبود میبخشد.
کوچینگ اجرایی در عمل چگونه است
به عنوان یک کوچ اجرایی، کمتر بر کاوش در دنیای درونی مراجعانم تمرکز میکنم و بیشتر بر درک سیستمهای سازمانی و اجتماعی که بر رفتار آنها تأثیر میگذارند. مشاهده میکنم که چگونه شکافهای مهارتهای رهبری و نقاط کور در خودآگاهی بر عملکرد آنها تأثیر میگذارد. رابطه کوچینگ سیالتر است و اغلب در دفاتر مراجعان یا در محیطهای غیررسمی مانند ناهار یا پیادهروی اتفاق میافتد. برخلاف رابطه درمانی سلسلهمراتبی، کوچینگ شامل به اشتراکگذاری جزئیات شخصی و تجربیات است که نیازمند مجموعهای متفاوت از دستورالعملهای حرفهای است.
هویتی رضایتبخش
انتقال از رواندرمانگر به کوچ اجرایی شامل یک تغییر هویتی بود که مرا مجبور کرد از فرضیات و مرزهای آشنا رها شوم. همیشه به خاطر کنجکاویام درباره یکتایی و رفتار انسانی به روانشناسی جذب شدهام. برای هویتهای حرفهای متنوعی که در دسترس هستند سپاسگزارم و خوششانس هستم که یکی را پیدا کردم که برای من مناسب است.