چرا درد پس از آسیبدیدگی ادامه مییابد و چگونه بهبود پیدا کنیم
نکات کلیدی
- مغز میتواند یاد بگیرد که حتی در صورت عدم وجود آسیب یا خطر، درد تولید کند.
- امکان بازآموزی مغز برای کاهش درد وجود دارد.
- استراتژیهای تمرین ذهنی مبتنی بر علوم اعصاب درد در برنامه جامع بهبود درد ضروری هستند.
- درد فقط در ذهن شما نیست، اما امکان بازآموزی سیستم عصبی حساس وجود دارد.
بسیاری از افراد مدتها پس از آسیب یا جراحی همچنان درد را تجربه میکنند، حتی زمانی که پزشکان تأیید میکنند که آسیبهای جسمی بهبود یافتهاند. این درد مزمن میتواند گیجکننده و ناراحتکننده باشد. درک اینکه چرا درد ادامه دارد و بررسی راههای کاهش آن برای افراد مبتلا حیاتی است.
نوروپلاستیسیته و درد
سیستم عصبی توانایی «یادگیری» درد را دارد. همانطور که میتوانید بدون فکر کردن به دوچرخهسواری بپردازید، سیستم عصبی شما میتواند در تولید درد مهارت پیدا کند. در ابتدا، درد به عنوان مکانیزم حفاظتی عمل میکند و شما را از آسیب آگاه میسازد. اما گاهی اوقات زنگ خطر درد بیش از حد حساس میشود و در زمانی که خطری وجود ندارد، هشدار میدهد.
تمام درد، از جمله درد حاد، توسط مغز تولید میشود. این به معنای خیالی بودن درد نیست؛ درد همیشه واقعی است. با بررسی نقش مغز در درد، امکانات درمانی جدیدی پدید میآید که امکان بازآموزی مغز را فراهم میکند.
مغز جهان را بر اساس اطلاعات حسی و ادراکی تفسیر میکند، نه مشاهده مستقیم. از سیگنالهای فیزیکی اعصاب و ورودیهای دیگر مانند افکار، باورها، احساسات، زمینه اجتماعی و رفتارها استفاده میکند تا تعیین کند آیا درد برای بقا ضروری است یا خیر. افکار منفی، انزوای اجتماعی و عدم فعالیت میتوانند به عنوان تهدید تلقی شوند و احتمال درد را افزایش دهند. بنابراین، درد یک تعامل پیچیده از عوامل بیولوژیکی، روانی و اجتماعی است.
نوروپلاستیسیته، توانایی مغز در تطبیق، میتواند آن را در تولید درد بیش از حد ماهر کند. این حساسیت افزایش یافته میتواند حتی بدون تهدیدهای فیزیکی ادامه یابد.
درمانهای درد که میتوانند به بازآموزی مغز کمک کنند
مغز میتواند درد را فراموش کند. در اینجا سه روش علمی پشتیبانی شده برای کمک به بازآموزی مغز به عنوان بخشی از برنامه جامع بهبود درد ارائه شده است.
درمان بازپردازش درد
درمان بازپردازش درد یک درمان مبتنی بر علوم اعصاب درد است. این شامل درک علوم اعصاب درد و به چالش کشیدن باورهای نادرست درباره درد است. به عنوان مثال، بیماری با درد مزمن کمر ممکن است آن را به دیسک لغزیدهای که در MRI دیده شده نسبت دهد. اما تحلیل رفتگی ستون فقرات با افزایش سن رایج است و بسیاری از افراد با یافتههای مشابه هیچ دردی را تجربه نمیکنند. درد ممکن است به دلیل زنگ خطر بیش از حد فعال باشد و بازآموزی مغز میتواند آن را کاهش دهد.
این درمان همچنین شامل بازبینی ایمنی، یک تمرین مبتنی بر ذهنآگاهی است که در آن افراد یاد میگیرند احساسات درد خود را به عنوان امن و نه خطرناک درک کنند. درد لزوماً نشاندهنده آسیب بافتی نیست بلکه ممکن است نشاندهنده زنگ خطر حساس باشد.
ذهنآگاهی
مدیتیشن ذهنآگاهی میتواند با کاهش تقویت احساسی درد، به کاهش آن کمک کند. زمانی که درد افزایش مییابد، افکار و احساسات منفی میتوانند آن را تشدید کنند. ذهنآگاهی رویکردی دلسوزانه و بدون قضاوت به درد، افکار و احساسات را تشویق میکند و حس ایمنی را به جای تهدید ترویج میدهد.
روانشناسی مثبت
روانشناسی مثبت بر تقویت نقاط قوت و فضایل انسانی، از جمله احساسات مثبت و پیگیریهای معنادار تمرکز دارد. درد مزمن میتواند مغز را به تمرکز بر درد و تهدیدها وادارد و منابع شادی و ایمنی را نادیده بگیرد. تحقیقات نشان میدهد که پرورش احساسات مثبت و مشارکت در فعالیتهای شاد میتواند درد را کاهش دهد. احساسات مثبت میتوانند باعث ترشح مسکنهای طبیعی بدن شوند.
برای افزایش لذت و پاداش با وجود درد، سعی کنید از تجربیات مثبت لذت ببرید. هنگام مشارکت در فعالیتهای لذتبخش، سرعت خود را کم کنید و کاملاً احساسات و عواطف را تجربه کنید. هرگونه حس ایمنی یا شادی را شناسایی و در آغوش بگیرید.
درد مزمن میتواند به زندگی محدود منجر شود و از فعالیتهای اجتماعی و فیزیکی اجتناب کند. به جای انتظار برای کاهش درد، زندگی خود را با فعالیتهای پاداشدهنده، لذتبخش و معنادار پر کنید، با همکاری تیم مراقبت خود.
خلاصه
بهبود از درد مزمن از طریق یک رویکرد جامع، زیسترواناجتماعی مبتنی بر علوم اعصاب درد مدرن امکانپذیر است. درد هر فردی منحصر به فرد است، بنابراین پایداری و همکاری با تیم مراقبت ضروری است. به دنبال یک ارائهدهنده سلامت روان با تخصص در درد مزمن برای حمایت از سفر خود باشید.