وقتی همبنیانگذار شما آنچه انتظار داشتید نیست
نکات کلیدی
- سوالات در انتخاب همبنیانگذار مفید هستند، اما پاسخها اغلب ارزشهای ایدهآل را منعکس میکنند نه اقدامات واقعی در دنیای واقعی.
- افراد تحت فشار تمایل به بازگشت به مکانیسمهای مقابلهای کمتر سازگار دارند.
- آزمایش کار چند ماهه و تجربههای تعارض و حلوفصل برای آزمایش یک شراکت ضروری است.
شما در حال رانندگی به خانه از یک جلسه ارائه هستید و دوباره در ذهن خود مرور میکنید که چگونه همبنیانگذار شما در مقابل سرمایهگذاران صحبت شما را قطع کرد. با وجود بررسیهای دقیق و استفاده از سوالات انتخاب همبنیانگذار، خود را ناامید و در انتخاب خود دچار تردید میبینید.
بیشتر بنیانگذاران تلاش زیادی برای انتخاب همبنیانگذار میکنند و اغلب از ۵۰ سوال گلوریا لین از مرور اول استفاده میکنند. در حالی که این سوالات ارزشمند هستند، تنها نیتها را در یک لحظه خاص ثبت میکنند. مردم تغییر میکنند، به ویژه تحت فشار.
دو بنیانگذار را در نظر بگیرید که با آنها کار کردم: سارا که شغلی امن را ترک میکرد، نگران شهرت خود بود اگر استارتاپ شکست بخورد. او تنها در صورتی موافقت کرد که شریکش، تام، کاملاً به کسبوکار متعهد شود، حتی به قیمت زندگی شخصی. تام موافقت کرد، اما وقتی همسرش به شدت بیمار شد، اولویتهایش تغییر کرد. او ساعات کاری خود را کاهش داد که سارا آن را نقض توافقشان دید. ناتوان از حل اختلافاتشان، از هم جدا شدند.
نشانههای هشداردهنده از ابتدا وجود داشت. خواستههای سارا نگرانی او درباره حرفهاش و رویکرد غیرقابل انعطاف او به تعهد را منعکس میکرد. توافق آنها فاقد انعطافپذیری برای تطبیق با تغییرات زندگی بود.
پاسخهایی که در یک روز خوب میدهید
مهم است که بین ارزشهای آرمانی و زندگی شده تمایز قائل شویم. ارزشهای آرمانی آنچه مردم ادعا میکنند حمایت میکنند، در حالی که ارزشهای زندگی شده در اعمال آنها مشهود است.
همبنیانگذاران اغلب قبل از شروع ارزشهای آرمانی را به اشتراک میگذارند، اما اینها در موقعیتهای واقعی آزمایش نشدهاند. روانکاوی پیشنهاد میکند که ما چندین جنبه داریم و ذهن آگاه همیشه غالب نیست.
در استارتاپها، بنیانگذاران با خستگی و فشار مواجه میشوند و اغلب به رفتارهای کمتر سازگار بازمیگردند. قول دادن آرامش در اختلافات آسان است، اما حفظ آن در هنگام استرس دشوار است.
مدل آسیبپذیری-استرس-سازگاری توسط روانشناسان بنجامین کارنی و توماس برادبری از یک مرور در سال ۱۹۹۵ برجسته میکند که موفقیت رابطه به ویژگیهای شخصی، سطح استرس و رفتار متقابل تحت فشار بستگی دارد. زوجها ممکن است در زمانهای آرام پایدار به نظر برسند اما تحت فشار دچار مشکل شوند. این برای همبنیانگذاران نیز مشابه است، با توجه به اینکه استارتاپها فشار زیادی فراهم میکنند.
آنچه حلنشده باقی میماند
مسئله دیگر عدم مشخصیت در توافقات است.
دو همبنیانگذار که با آنها کار کردم تقسیم وظایف روشنی داشتند. با این حال، همبنیانگذار فنی انتظار داشت در تصمیمگیریهای خارج از حوزه خود مشورت شود، در حالی که شریکش نقش او را عمدتاً مبتنی بر سهام میدید. سوءتفاهم تنها در مرحله استارتاپ آشکار شد.
چنین شکافهایی اغلب به نفع وظایف فوری مانند توسعه محصول یا جذب مشتری نادیده گرفته میشوند. بنیانگذاران حل این مسائل را به تعویق میاندازند، فکر میکنند بعداً آنها را حل خواهند کرد، اما شرکت اغلب از رشد شراکت پیشی میگیرد. مسائل حلنشده در زمانهای بحرانی، مانند هنگام جذب سرمایه، دوباره ظهور میکنند.
آزمایش یک شراکت قبل از تعهد
سوالات اولیه تنها نقطه شروع هستند. آزمون واقعی کار کردن با هم برای چندین ماه است تا دو چیز را تأیید کنید: همراستایی در اهداف کسبوکار و درک رفتار یکدیگر تحت فشار. نقاط عطف، به جای یک جدول زمانی ثابت، باید این فرآیند را هدایت کنند.
تأیید اول شامل جنبههای عملی مانند جهتگیری کسبوکار، تأمین مالی، اهداف مالی، تحمل ریسک و تعهد زمانی است. دوم بر پویاییهای بینفردی تمرکز دارد: مدیریت استرس، لذت بردن از همکاری، بازخورد متقابل و بهبود از اختلافات.
اعتماد از طریق چرخههای تعارض و حلوفصل رشد میکند که در دوره ماهعسل رایج نیستند. قبل از رسمی کردن شراکت، توافق کنید که چگونه در صورت نیاز سهام، نقشها یا جبران خسارت را تنظیم کنید و آن را مستند کنید. شرایط زندگی و ارزشها بهطور اجتنابناپذیر تغییر میکنند و داشتن برنامهای برای تطبیق بسیار مهم است.
اگر موفق باشید، سالها با این شخص خواهید بود. ساختن تابآوری در یک شراکت شامل تحمل چالشها با هم و بیرون آمدن همراستا است. هیچ سوالی نمیتواند این ضرورت را پیشبینی کند.