وقتی شناخت خود کافی نیست
نکات کلیدی
- شناخت یک الگو همیشه به تغییر آن منجر نمیشود.
- برخی از الگوهای فردی از طریق تجربه شکل گرفتهاند، نه توضیح.
- گاهی اوقات، تغییر نیاز به تجربه جدید دارد، نه فقط درک بهتر از تجربه قدیمی.
من با افراد باهوش زیادی کار میکنم. این افراد در حرفههای خود پیشرفت کردهاند و راهحلهایی برای مشکلات قدیمی ارائه دادهاند. آنها از مهارتهای تحلیلی خود در درمان استفاده میکنند و سبکهای وابستگی، الگوهای کودکی و تأثیرات والدین خود را شناسایی میکنند. با این حال، با وجود درکشان، اغلب در تغییر مشکل دارند و زمانی که آگاهی از خود به تنهایی کافی نیست، ناامید میشوند.
درک بسیار مهم است زیرا انسانها به طور طبیعی به دنبال معنا هستند. ما الگوها را پیدا میکنیم و معماها را حل میکنیم تا جهان را درک کنیم. اما درک محدودیتهایی دارد، به ویژه در رشد شخصی. به عنوان مثال، من اهمیت آرامش را میدانم و به طور گستردهای در مورد آن تحقیق کردهام. با این حال، وقتی زمان آزاد دارم، آرامش نمیکنم. در عوض، نگران چگونگی استفاده بهتر از وقتم هستم، فهرستهایی تهیه میکنم و به خاطر برنامهریزی نکردن یک فعالیت آرامشبخش احساس گناه میکنم. با وجود دانستن ارزش آرامش، چیزی درون من در برابر آن مقاومت میکند.
دانستن با تجربه کردن یکی نیست
لحظهای را در نظر بگیرید که چیزی را به شدت احساس کردید بدون اینکه آن را درک کنید. شاید صحنهای در یک برنامه تلویزیونی شما را به طور غیرمنتظرهای تحت تأثیر قرار داده باشد و احساساتی مانند گرما یا اشک را بدون دلیل واضحی برانگیخته باشد. هنر از دیرباز به ما امکان داده است احساسات را بدون درک کامل تجربه کنیم. ارسطو درباره کاتارسیس صحبت کرد، جایی که تراژدی در درام احساساتی را برمیانگیزد و ما را تغییر میدهد. این نشان میدهد که تجربه احساسات میتواند پیش از درک آنها باشد. من پیشنهاد نمیکنم که درمان را با تئاتر جایگزین کنید، اما ارزش دارد که فقط احساسات را تجربه کنید بدون اینکه نیاز به درک آنها داشته باشید.
برنامه به دلیلی ساخته شده بود
الگوهای ما میتوانند مانند برنامههای کامپیوتری قدیمی به نظر برسند که نیاز به بهروزرسانی دارند. این الگوها به طور آگاهانه انتخاب نشدهاند، بلکه از تجربیات اولیه شکل گرفتهاند. تحسین برای موفقیتهای تحصیلی، محبت برای پیشبینی نیازها و درک شکستها برای اجتناب از درد همگی به سیستمی کمک کردهاند که برای حفظ تحسین، محبت و کنترل طراحی شده است. این الگوها از طریق تجربیات شکل گرفتهاند، نه بینشها، و این نشان میدهد که تجربیات جدید ممکن است به باز کردن آنها کمک کند.
دفعه بعد که زمان آزاد دارم، ممکن است با خواندن کتاب به جای برنامهریزی برای بهینهسازی وقتم، آزمایش کنم. سعی میکنم میل به برنامهریزی را تجربه کنم بدون اینکه بر اساس آن عمل کنم، و تشخیص دهم که ناراحتی ارزش من را کاهش نمیدهد. حتی در حین نوشتن، احساس کشش به سیستماتیزه کردن این موضوع را دارم که نشان میدهد این الگوها چقدر درونی شدهاند. شاید تغییر از شناخت بهتر الگوهای قدیمی نیاید، بلکه از کسب تجربیات جدید حاصل شود.