وین بردی از نبردهای درونیاش پرده برمیدارد
آغاز کار و عشق به اجرا
سفر وین بردی در دنیای هنر از ۱۶ سالگی و اجرای اولین نمایش مدرسهاش آغاز شد. او با الهام از این تجربه، در نمایش «کشمش در آفتاب» نقش گرفت. در زمان حضورش در اورلاندو، او در دنیای والت دیزنی و استودیوهای یونیورسال کار کرد و تجربههای ارزشمندی کسب کرد. این پیشزمینه او را برای حرکت به لسآنجلس و پیگیری حرفهاش در دنیای سرگرمی آماده کرد.
چالشهای افسردگی
اگرچه صعود بردی به شهرت به نظر میرسید که بیدردسر باشد، اما او با افسردگی دست و پنجه نرم میکرد. او برای اولین بار در روز تولد ۴۲ سالگیاش در سال ۲۰۱۴ به این موضوع اذعان کرد. او افسردگی را به عنوان یک بیماری خزنده توصیف میکند که سالها به طور ناخودآگاه با آن مبارزه کرده بود. همسر سابق و شریک کاریاش، مندی تاکتا، او را به جستجوی کمک تشویق کرد و بر اهمیت درمان تأکید کرد. بردی اعتبار این اقدام را به او میدهد که او را به رسیدگی به سلامت روانیاش سوق داد.
مرگ رابین ویلیامز، که بردی او را تحسین میکرد، نیز او را به مواجهه با افسردگیاش واداشت. او دریافت که جستجوی کمک یک قدرت است، نه ضعف. اکنون بردی افسردگیاش را با درمان، دارو و گروههای حمایتی مدیریت میکند. او بر اهمیت عادتهای روزانه، مانند مرتب کردن تخت خواب، برای حفظ سلامت روانیاش تأکید میکند.
یافتن تعادل و هدف
با نزدیک شدن به دهه ۵۰ زندگی، بردی از طریق فعالیتهایی مانند مطالعه به خودمراقبتی و وضوح ذهنی اولویت میدهد. او به پیری به طور مثبت نگاه میکند و معتقد است که مراقبت از خود برای طول عمر ضروری است. بردی با انجام فعالیتهایی که در کودکی دوست داشت، مانند بازی و پینتبال، جوانی دل خود را حفظ میکند.
بردی همچنین به کارهای حمایتی متعهد است. او از جامعه LGBTQ+، حقوق زنان و کودکان رنگینپوست حمایت میکند. او با فریاستایل لاو سوپریم همکاری میکند تا یک آکادمی برای کودکان تأسیس کند و به دنبال شکستن موانع و تشویق به بیان خلاقانه است.
رفع انگ از سلامت روان
بردی درباره سفر سلامت روانیاش باز است تا دیگران را الهام بخشد. او معتقد است که به اشتراکگذاری تجربیاتش میتواند به رفع انگ از مسائل سلامت روان کمک کند. بردی تأکید میکند که سلامت روان یک فرآیند مداوم است، با روزهای خوب و بد. او از سکوی خود در «رقص با ستارگان» برای افزایش آگاهی درباره سلامت روان استفاده میکند و نشان میدهد که حتی افراد موفق نیز با چالشها مواجه میشوند.
بردی به دیگران توصیه میکند که بر واکنشهای خود به قضاوتها تمرکز کنند و نه بر تغییر ذهن دیگران. او اذعان میکند که شرم میتواند افراد را از جستجوی کمک باز دارد و بر اهمیت شکستن چرخه اطلاعات نادرست درباره سلامت روان تأکید میکند.
تأثیر بر خانواده
بردی این درسها را به خانوادهاش، به ویژه دخترش مایلی، اعمال میکند. او معتقد است که اولویت دادن به سلامت روان برای یک والد خوب بودن ضروری است. با جستجوی درمان، او و خانوادهاش یاد گرفتهاند که چالشهای سلامت روانی خود را مدیریت کنند و محیط سالمی برای رشد مایلی فراهم کنند.