هشدار مؤسسه مایند درباره ناکارآمدی سیستم سلامت روان NHS
مایند خواستار اصلاح سیستم سلامت روان شد
مایند، یک خیریه پیشرو در حوزه سلامت روان، از دولت بریتانیا خواسته است تا اصلاحات جامعی در سیستم سلامت روان انگلستان انجام دهد. هدف این است که افراد بتوانند به سرعت با یک متخصص سلامت روان صحبت کنند وقتی که به دنبال کمک هستند. این خیریه گزارش درهای باز خود را منتشر کرده است که تغییرات لازم برای بهبود حمایت از افراد با مشکلات سلامت روان و تجهیز بهتر متخصصان برای ارائه این حمایت را بیان میکند. با ادامه رشد لیست انتظار خدمات سلامت روان NHS و مراجعه بیشتر افراد به بخش اورژانس برای کمک، مایند از انگلستان میخواهد مدل دسترسی باز در همان روز که توسط ولز متعهد شده است را اتخاذ کند. این فشار در حالی است که سلامت روان در یک نقطه بحرانی قرار دارد و یک استراتژی جدید سلامت روان بینالمللی در انتظار است.
چگونگی کارکرد مدل دسترسی باز در همان روز
مدل دسترسی باز در همان روز برای ارائه پاسخهای فوری و معنادار به افرادی که به دنبال کمک هستند طراحی شده است، به جای قرار دادن آنها در لیست انتظار یا ارجاع به مسیرهای نامشخص. این مدل به این صورت عمل میکند:
- وقتی کسی برای کمک به ما مراجعه میکند، با یک پاسخ فوری مواجه میشود، نه لیست انتظار.
- اولین تعامل شامل گفتگویی با یک متخصص است که وقت میگذارد تا نیازها و شرایط فرد را درک کند.
- این گفتگوی اولیه به شناسایی حمایت مناسب کمک میکند که ممکن است شامل مراقبت بالینی، حمایت همتا، کمک با مسکن یا اشتغال، یا ترکیبی از اینها باشد.
- برخی از سازمانهای محلی مایند قبلاً خدمات دسترسی باز را پیادهسازی کردهاند. به عنوان مثال، مایند دانکستر یک نقطه دسترسی واحد برای همه ارجاعات، استعلامها و خودارجاعها ایجاد کرده است. افرادی که با آنها تماس میگیرند راهنمایی میشوند تا به مناسبترین خدمت برای نیازهایشان دسترسی پیدا کنند.
مدل دسترسی باز در همان روز هدف دارد افراد را از ابتدا به سمت حمایت مناسب هدایت کند، استرس را کاهش دهد و نیازها را زودتر برطرف کند. این رویکرد از وخامت سلامت روان جلوگیری میکند، فشار بر خدمات بالینی و حاد را کاهش میدهد و به افراد کمک میکند تا به سمت بهبودی یا مدیریت مؤثر بیماری روانی حرکت کنند.
پرداختن به مسائل سیستماتیک
پرداختن به کمبودهای تاریخی بودجه و کمبود نیروی کار برای تحول سیستم سلامت روان بسیار مهم است. با این حال، بازنگری اساسی در نحوه دسترسی افراد به حمایت در هسته این تحول قرار دارد.
تجربیات شخصی
زارا خلیق، ۲۳ ساله از لیدز، مبارزه خود برای دسترسی به درمان برای اختلال خوردن و اضطراب تحت سیستم فعلی را به اشتراک گذاشت:
«من در ابتدا یک سال و نیم برای اولین درمانم منتظر ماندم که چالشبرانگیز بود و غیرمعمول نیست. درخواست حمایت سلامت روان نیاز به شجاعت دارد و لیستهای انتظار طولانی پاسخ دلسردکنندهای هستند.
«این رویکرد جدید احساس میشود که پیشگامانه است. مؤثرترین حمایتی که دریافت کردم از یک متخصص بود که زمینه فرهنگی من و عوامل ظریف تأثیرگذار بر بیماری روانیام را درک میکرد. این مدل میتوانست به من کمک کند وقتی که برای اولین بار به دنبال حمایت سلامت روان بودم، و فرآیند را با کمک مستقیم، مرتبط و معنادار توانمندتر میکرد.»
نظرات کارشناسان
تام پولارد، رئیس سیاست، امور عمومی و کمپینهای مایند، اظهار داشت:
«خدماتی که به شدت کنترل و سهمیهبندی شدهاند، تقاضا را مدیریت نمیکنند؛ آن را تشدید میکنند. بسیاری از افراد خود را در لیستهای انتظار طولانی یا بین خدمات گیر افتاده میبینند، که مشکلات سلامت روان آنها را بدتر کرده و تأثیر آن بر زندگیشان را عمیقتر میکند.
«سیستم فعلی به وضوح نمیتواند کیفیت لازم مراقبت را فراهم کند و نیاز به اصلاحات اساسی دارد. مردم باید بتوانند در روزی که به آن نیاز دارند با یک متخصص سلامت روان صحبت کنند. متخصصان باید وقت داشته باشند تا اطمینان حاصل کنند که افراد احساس شنیده شدن و درک شدن میکنند، و نیازهای حمایتی فوری و بلندمدت را شناسایی کنند.
«سلامت روان در یک لحظه حساس قرار دارد، با یک استراتژی سلامت روان بینالمللی در افق. انگلستان قبلاً برخی گامهای مثبت اولیه به سمت مدل 'دسترسی باز در همان روز' برداشته است. مشابه ولز، دولت بریتانیا باید از این فرصت استفاده کند تا به اصلاحات گسترده سیستم در استراتژی آینده خود متعهد شود.»
اندرو هیوز، یک مددکار اجتماعی در لندن که به صورت شخصی صحبت میکند، افزود:
«مددکاری اجتماعی میتواند بسیار استرسزا و سخت باشد. مانند بسیاری از حرفههای متمرکز بر حمایت از نیازمندان، ما با حجم کار بالا، مسائل متنوع سلامت روان و اجتماعی، کمبود منابع و فشار برای کمیسازی مراقبت به نتایج و اهداف مواجه هستیم.
«ما در سیستمها و فرآیندهایی کار میکنیم که اغلب جداگانه و ناکارآمد هستند و به طور ناخواسته موانعی برای کارکنان خط مقدم برای ارائه مراقبت ایجاد میکنند. نیاز قابل توجهی به حمایت دلسوزانه، متمرکز بر فرد، عملی و قاطع برای تعداد روزافزون افرادی که با چالشهای سلامت روان مواجه هستند وجود دارد.»
نتیجهگیری
درخواست مایند برای اصلاحات بر نیاز فوری به یک سیستم سلامت روان پاسخگو و قابل دسترس تأکید دارد. با اتخاذ مدل دسترسی باز در همان روز، انگلستان میتواند کیفیت مراقبت سلامت روان را به طور قابل توجهی بهبود بخشد، اطمینان از حمایت به موقع و کاهش فشار بر خدمات اورژانس را فراهم کند. استراتژی بینالمللی آینده فرصتی حیاتی برای اجرای این تغییرات و ایجاد یک سیستم سلامت روان مؤثرتر و دلسوزانهتر ارائه میدهد.