روز کهنهسربازان، خدمت، موسیقی و سپاسگزاری
اجازه دهید موسیقی شما را به احترام و سپاسگزاری عمیقتری نسبت به کسانی که خدمت کردهاند هدایت کند
نکات کلیدی
- موسیقی روز کهنهسربازان داستانهای شخصی پشت هر مراسم را برجسته میکند.
- موسیقی ما را تشویق میکند تا احساسی عمیقتر از سپاسگزاری فراتر از یک تشکر ساده داشته باشیم.
- آهنگهای مرتبط با کهنهسربازان به ما یادآوری میکنند که سپاسگزاری واقعی شامل گوش دادن است.
«از خدمت شما متشکریم.» این عبارت اغلب به سرعت و در حال گذر گفته میشود، چه در یک کانتر پرداخت، فرودگاه یا در یک راهرو. ما تشکر خود را بیان میکنیم و به روز خود ادامه میدهیم. با این حال، در مراسم روز کهنهسربازان، موسیقی میتواند لحظهای برای تأمل در مورد آنچه واقعاً برای آن سپاسگزار هستیم فراهم کند.
وقتی یک شیپورچی «تاپس» را مینوازد، فضا تغییر میکند. مردم ساکت میشوند، برخی سر خود را خم میکنند، دیگران به پرچم یا موسیقیدان نگاه میکنند. برای کسی که به یاد مراسم خاکسپاری یک دوست است، نوتها ممکن است سخت شنیده شوند. کودکی که برای اولین بار شرکت میکند ممکن است به والدین خود نگاه کند تا جدیت را درک کند. اگرچه همه ما همان موسیقی را میشنویم، اما برای هر یک از ما خاطرات متفاوتی را برمیانگیزد.
قدرت سرود ملی برای اتحاد و تأمل
سرود ملی به شکلی منحصر به فرد ما را گرد هم میآورد. برخی با اطمینان میخوانند، دیگران به دنبال یک اکتاو راحت میگردند و برخی به سکوت میایستند. برای چند دقیقه، ما بر چیزی مشترک تمرکز میکنیم. با وجود اختلافات عمیق در کشورمان، شنیدن آواز خواندن مردم با هم میتواند تأثیرگذار باشد. ما همچنین ممکن است با احترام درباره کسانی که تصمیم میگیرند نایستند، تعجب کنیم.
مراسمها هدفی دارند. آنها به ما اجازه میدهند تا خدمت کسانی که خدمت کردهاند را گرامی بداریم، به یاد آوریم و در آنچه به عنوان آمریکاییها مشترک داریم سهیم شویم. با این حال، تمایلی وجود دارد که بیشتر درباره افرادی که تجلیل میکنیم بدانیم.
کهنهسربازان با احساسات متنوعی از خدمت نظامی خارج میشوند. برخی به راحتی درباره آن صحبت میکنند، در حالی که دیگران ترجیح میدهند آن سالها را مرور نکنند، بهویژه با آشنایان. غرور ممکن است با غم یا ناامیدی همزیستی کند. دوستیهای مادامالعمر ممکن است ادامه یابند، همانطور که سوالاتی درباره رویدادهای گذشته.
قدرت مکالمه موسیقی در میان کهنهسربازان
موسیقی میتواند مکالمات را باز کند. شاید این یک آهنگ بود که همه در پادگان از آن شکایت میکردند اما به هر حال با آن همخوانی میکردند. ممکن است کسی به یاد آورد که در طول یک انتظار طولانی به هدفون گوش میداد یا یک ضبط ارسال شده از خانه را میشنید. یک آهنگ احمقانه ممکن است دوستی را بیش از یک تجلیل رسمی زنده کند، در حالی که یک آهنگ عاشقانه ممکن است کسی را که در خانه منتظر است به یاد آورد.
گوش دادن به یک مجموعه آهنگهای نیروهای مسلح میتواند الهامبخش و شگفتآور باشد. ما ممکن است کلمات را بدانیم یا حداقل ملودی هر آهنگ را به یاد آوریم. این آهنگها خاطرات و تصاویر عمیقی را برمیانگیزند و به ما یادآوری میکنند که خدمت افراد و تلاش جمعی برای حفظ دموکراسی را گرامی بداریم.
چند نوت موسیقی میتواند ما را به زمانها و مکانهای مختلف منتقل کند: یک آشپزخانه کودکی، یک خوابگاه دانشگاه یا یک رانندگی تقریباً فراموش شده. برای یک کهنهسرباز، یک آهنگ از سالهای خدمت ممکن است خوشایند، دردناک یا هر دو باشد.
پرسیدن «آن زمان چه گوش میدادید؟» به کسی اجازه میدهد تصمیم بگیرد از کجا شروع کند و چقدر به اشتراک بگذارد. پاسخ ممکن است شامل جنگ یا فداکاری نباشد، بلکه بیشتر درباره نوزده سالگی، دلتنگی برای خانه یا کشف یک موسیقیدان که به یک علاقهمند مادامالعمر تبدیل شد، باشد.
ما امیدواریم که بیشتر از این داستانها را در مراسمهای روز کهنهسربازان بشنویم. مدارس میتوانند کهنهسربازان را دعوت کنند تا یک قطعه موسیقی را انتخاب کنند و درباره اهمیت آن صحبت کنند. کنسرتهای جامعه ممکن است شامل آهنگهای پیشنهادی کهنهسربازان محلی به همراه خاطرات آنها باشد. در خانه، خانوادهها ممکن است با هم به یک ضبط گوش دهند و چیز جدیدی کشف کنند.
چگونه وقتی کهنهسربازان داستانهای خود را به اشتراک میگذارند، پاسخ دهیم
وقتی کهنهسربازان داستانهای خود را به اشتراک میگذارند، ممکن است روایتهایی بشنویم که فرضیات ما درباره خدمت را به چالش بکشند. برخی ممکن است ترجیح دهند درباره خود موسیقی صحبت کنند و ما باید از آنها پیروی کنیم.
روز کهنهسربازان همچنین ما را تشویق میکند تا درباره مسئولیتهای خود تأمل کنیم. آزادی، برابری، حاکمیت قانون و کرامت انسانی به اقدامات مدنی روزمره بستگی دارد. تجلیل از خدمت شامل مراقبت از کهنهسربازان و خانوادههای آنها و در نظر گرفتن اینکه چقدر خوب ایدهآلهایی را که در مراسمها جشن میگیریم، حفظ میکنیم.
این روز کهنهسربازان به ما یادآوری میکند که در جستجوی مداوم برای اتحادی کاملتر هستیم و اینکه ما یک ملت هستیم، با سپاسگزاری.
این نوامبر، ما قصد داریم برای تجلیلهای سنتی و آهنگهای شخصی وقت بگذاریم. پس از مراسم، ممکن است کسی در نزدیکی داستانی درباره ضبطی که پنجاه سال است گرامی داشته یا دوستی که همیشه خارج از نت میخواند، به اشتراک بگذارد.
موسیقی آمریکا به طور عمیقی طنینانداز است.