پیگیری ارزش در مقابل پیگیری قدرت
نکات کلیدی
- تمرکز تنها بر دینامیکهای قدرت میتواند دیدگاه ما را محدود کند.
- قدرت شامل رقابت است، با برندگان و بازندگان مشخص.
- ارزش بر اصول اخلاقی استوار است که رفتار و روابط را هدایت میکند.
- درک دینامیک ارزش میتواند به تحول اجتماعی و خانوادگی منجر شود.
دینامیکهای قدرت در مقابل ارزش
مفهوم دینامیکهای قدرت اغلب برای درک روابط و ساختارهای اجتماعی استفاده میشود. به طور سنتی، دینامیکهای قدرت شامل نفوذ، اقتدار و کنترل بر منابع بود. اخیراً، دامنه آن به کنترل افکار، احساسات و ابرازها گسترش یافته است که به طور قابل توجهی از دینامیکهای ارزش متفاوت است.
ارزش توسط اصول اخلاقی و باورهایی تعریف میشود که اعمال، تصمیمات و روابط را هدایت میکند. این به عنوان یک قطبنمای درونی عمل میکند که نشان میدهد چه چیزی معنادار یا مهم است. در حالی که اغلب به عنوان یک اسم استفاده میشود، "ارزش" به طور دقیقتر به عنوان یک فعل درک میشود که اهمیت و قدردانیای که فرد به چیزی یا کسی میگذارد را منعکس میکند. دینامیکهای ارزش شامل ایجاد، حفاظت و گاهی تخریب ارزشها است.
قدرت به طور ذاتی رقابتی است و برندگان و بازندگان ایجاد میکند، در حالی که ارزش درباره کرامت انسانی و عدالت است. پیگیری قدرت اغلب شامل تورم نفس است و میتواند به مشکلات عزت نفس منجر شود. در مقابل، پایبندی به ارزشها عزت نفس را تقویت و تثبیت میکند.
پیگیری قدرت اغلب توسط نیاز به امنیت، شناخت و کنترل هدایت میشود که گاهی به میل به تسلط و تحسین منجر میشود. این میتواند به جای همدلی، به کینهتوزی منجر شود. در مقابل، کسانی که ارزشها را دنبال میکنند، اعمال خود را با اصول انسانی پایه مانند مراقبت به جای آسیب رساندن همسو میکنند و اغلب توسط مسئولیت اخلاقی و تمایل به مشارکت مثبت در جهان انگیزه میگیرند.
حقیقت دشوار
در دنیای رقابتی، تمرکز تنها بر ارزشها بدون اذعان به نیاز به قدرت غیرعملی است. با این حال، تاکتیکهای قدرتی که در محیطهای حرفهای موفق میشوند، میتوانند برای زندگی خانوادگی زیانبار باشند. هر چه بیشتر به دنبال قدرت در کار باشیم، ممکن است ارزش کمتری در خانه تجربه کنیم.
قوانین و مقررات به عنوان ابزارهای قدرت، زمانی که به جای رفتار، افکار، احساسات و گفتار را کنترل میکنند، شکست میخورند. مردم بیشتر به دنبال قوانینی هستند که رفتارهای خاص را هدف قرار میدهند و ضرورت اجتماعی آنها را میپذیرند. تلاش برای دیکته کردن افکار و احساسات اغلب در جوامع آزاد با مقاومت مواجه میشود.
به عنوان مثال، در دهه ۱۹۵۰، تلاشها برای تغییر نگرشهای تفکیکی از طریق حمایتگری منجر به افزایش مقاومت شد. با این حال، زمانی که یکپارچهسازی به قانون تبدیل شد، رفتارها تغییر کرد و نگرشها در نهایت بهبود یافت. به طور مشابه، برنامههای DEI که بر رفتار به جای کنترل فکر تمرکز دارند، موفقتر بودهاند.
قدرت و مسئولیت
یک مسئله مهم در جامعه و روابط، جدایی قدرت از مسئولیت است که با تأکید بر پاسخگویی تشدید میشود. مسئولیت ذاتی و انگیزشی است و رفتار اخلاقی را تشویق میکند، در حالی که پاسخگویی بیرونی است و بر اساس قضاوت دیگران است و اغلب به اجتناب از پیامدها منجر میشود.
پاسخگویی شبیه به عدالت است، استانداردی که از دیگران انتظار میرود اما برای خود به سختی قابل حفظ است. نیازمند خوداندیشی دقیق است تا بتوان به درستی عدالت و پاسخگویی خود را ارزیابی کرد.
میراث
مهم است که به کودکان نشان دهیم که قدرت و مسئولیت از هم جدا نیستند. مدلسازی مسئولیت از سنین پایین میتواند حس عزت نفس و رفتار اخلاقی را تقویت کند. پیگیری ارزش میتواند جوامع و خانوادهها را متحول کند، در حالی که تمرکز بر قدرت میتواند به تجزیه خانواده و قطببندی اجتماعی منجر شود.