عشق و مشکلات آن
درک عشق و چالشهای آن
عشق میتواند اشکال مختلفی داشته باشد، مانند علاقه به موسیقی، غذا، حیوانات خانگی یا مکانها. اما عشق بینفردی شامل علاقه عمیق و ترجیح قوی نسبت به فرد دیگری است که با مراقبت، تعهد، لذت از همراهی، نگرانی برای رفاه آنها و دلتنگی هنگام دوری مشخص میشود.
منبع ناراحتیهای عاطفی مرتبط با عشق
برخلاف برخی نظریههای روانشناسی، ناراحتیهای عاطفی در روابط عشقی تنها به تجربیات کودکی یا روابط والدین محدود نمیشود. در حالی که این عوامل میتوانند بر حالت عاطفی فرد تأثیر بگذارند، در درجه اول افکار فعلی فرد درباره این تجربیات است که به مشکلات مرتبط با عشق منجر میشود. مشکلات زمانی بروز میکنند که ترجیحات در عشق به خواستههای سخت و انعطافناپذیر تبدیل میشوند. این خواستهها با مطلقگرایی، سختی و اصرار بر نیازهای بیقید و شرط مشخص میشوند.
خواستههای رایج در روابط عشقی
- من باید توسط کسی که دوستش دارم، دوست داشته شوم.
- من به تأیید شریکم نیاز دارم تا احساس دوستداشتنی بودن کنم.
- اگر هیچکس مرا دوست نداشته باشد، ثابت میکند که من دوستداشتنی نیستم.
- من نمیتوانم بدون یک شریک عشقی زندگی کنم.
- نداشتن عشق در زندگیام فاجعهآمیز است.
این خواستهها میتوانند به طور متناقضی دیگران را دور کنند، زیرا ممکن است نیازمند یا ناامید به نظر برسند.
مدیریت انتقاد و واکنشهای عاطفی
فرض کنید شریک زندگی شما از شما انتقاد میکند و شما احساس ناراحتی میکنید. کلید این است که تشخیص دهید این باور شما درباره انتقاد است، نه خود انتقاد، که باعث واکنش عاطفی شما میشود. شما میتوانید با تغییر تفکر خود این احساسات را کاهش دهید.
- الف. رویداد فعالکننده: رد شدن توسط فردی که دوستش دارید.
- ب. باور غیرمنطقی: من به طور مطلق به تأیید آنها نیاز دارم.
- ج. پیامدهای عاطفی: احساس ناراحتی و افسردگی.
- د. پرسش از باور: آیا شواهدی وجود دارد که من به طور مطلق به تأیید آنها نیاز دارم؟
- ه. تفکر جدید: هیچ شواهدی وجود ندارد که تأیید آنها یک ضرورت باشد. در حالی که من عشق آنها را ترجیح میدهم، نیازی به آن برای تعریف ارزش خود ندارم. میتوانم خودم را با وجود رد شدن آنها بپذیرم.
- و. نتیجه عاطفی جدید: به جای احساس ناراحتی و افسردگی، ممکن است احساس ناامیدی، پشیمانی یا ناخرسندی کنید.
با اتخاذ این دیدگاه جدید، میتوانید از احساسات ناراحتی و افسردگی به احساسات قابل مدیریتتری مانند ناامیدی یا ناخرسندی تغییر جهت دهید. این رویکرد بر پذیرش خود و شناخت نقصهای انسانی تأکید دارد.