لوگوی شبکه جهانی روان‌شناسی فارسی زبانان شبکه جهانی
روان‌شناسی فارسی‌زبانان
نوع بی‌توجهی در ADHD یکی از سه زیرنوع این اختلال است که معمولاً در کودکان و نوجوانان تشخیص داده می‌شود.

درک نوع بی‌توجهی در اختلال ADHD

انواع ADHD

سه نوع شناخته شده از ADHD وجود دارد:

  • عمدتاً بیش‌فعالی-تکانشی
  • عمدتاً بی‌توجهی
  • نوع ترکیبی

نوع بی‌توجهی با مجموعه‌ای از نه نشانه مرتبط با بی‌توجهی و حواس‌پرتی مشخص می‌شود.

نشانه‌ها

نوع بی‌توجهی در ADHD اغلب کمتر از نوع بیش‌فعالی-تکانشی آشکار است. افراد با این زیرنوع تمایل دارند کمتر مزاحم و فعال باشند. نشانه‌های رایج شامل موارد زیر است:

  • از دست دادن جزئیات و به راحتی حواس‌پرت شدن
  • دشواری در تمرکز بر وظایف
  • سریع خسته شدن
  • چالش در یادگیری یا سازماندهی اطلاعات جدید
  • مشکل در تکمیل تکالیف یا گم کردن اقلام مورد نیاز برای وظایف
  • گیجی یا خیال‌پردازی مکرر
  • به نظر نمی‌رسد وقتی مستقیماً با او صحبت می‌شود گوش می‌دهد
  • دشواری در پیروی از دستورالعمل‌ها
  • پردازش اطلاعات کندتر با اشتباهات بیشتر
  • روال‌های ورزشی ناسازگار، تغذیه ضعیف و خواب ناکافی
  • چالش‌ها در اجتماعی شدن و حفظ روابط

تشخیص

برای تشخیص نوع بی‌توجهی ADHD، پزشک رفتار را مشاهده کرده و ارزیابی می‌کند که آیا حداقل شش از نه نشانه وجود دارد. این نشانه‌ها باید به طور قابل توجهی در وظایف و فعالیت‌های روزانه تداخل ایجاد کنند. ممکن است یک معاینه پزشکی نیز انجام شود تا علل دیگر رد شوند.

درمان

درمان ADHD اغلب شامل دارو و درمان رفتاری است. برای کودکان، والدین می‌توانند استراتژی‌های مداخله‌ای را اجرا کنند تا به آنها در توسعه مهارت‌های سازمانی و حفظ برنامه منظم کمک کنند و آنها را برای رسیدن به اهداف رفتاری تشویق کنند. درمان یا مشاوره نیز می‌تواند به کسانی که به دلیل بی‌توجهی دچار مشکلات عاطفی هستند کمک کند.

دارو

محرک‌ها رایج‌ترین داروهای تجویز شده برای نوع بی‌توجهی ADHD هستند. این داروها به بهبود تمرکز و عملکرد وظایف کمک می‌کنند. اگرچه آنها ADHD را درمان نمی‌کنند، اما می‌توانند نشانه‌ها را به طور قابل توجهی کاهش دهند. نسخه‌های طولانی‌مدت داروهایی مانند آمفتامین، دکستروآمفتامین (آدرال) و متیل‌فنیدات (کنسرتا یا ریتالین) در دسترس هستند تا به حفظ تمرکز در طول روز کمک کنند. طبق CDC، ۷۰-۸۰٪ از کودکان با ADHD به داروهای محرک به خوبی پاسخ می‌دهند. با این حال، عوارض جانبی ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • تیک‌های صورت یا صوتی
  • اختلالات خواب
  • کاهش اشتها
  • خشکی دهان
  • تغییرات خلقی و تحریک‌پذیری

درمان رفتاری

درمان رفتاری یا مداخله رفتاری به افراد با ADHD بی‌توجه کمک می‌کند تا در مدرسه، کار یا خانه بهتر عمل کنند. استراتژی‌های کلیدی شامل موارد زیر است:

  • ایجاد و پایبندی به یک روال
  • کاهش حواس‌پرتی با خاموش کردن دستگاه‌های الکترونیکی در حین کار یا تکالیف
  • ارائه دستورالعمل‌های واضح و مختصر
  • استفاده از نمودارهای رفتاری برای تشویق به رفتار هدفمند

نتیجه‌گیری

نوع بی‌توجهی ADHD می‌تواند یک وضعیت مادام‌العمر باشد، اما نیازی نیست که مانع از پتانسیل شما شود. درمان مناسب می‌تواند به افراد با این زیرنوع کمک کند تا هوش، استعدادها و علایق خود را برجسته کنند و به شکوفایی برسند.

منبع خبر 12 Jun 2026 · 02:02 pm
#ADHD#بی_توجهی#درمان_رفتاری#اختلال_بیش_فعالی#سلامت_روان#آموزش