درک و رسیدگی به روابط هموابسته
روابط هموابسته چیست؟
در یک رابطه هموابسته، افراد معمولاً یکی از دو نقش را بر عهده میگیرند: مراقبتکننده یا گیرنده.
- مراقبتکننده: این فرد نیازهای دیگران را بر نیازهای خود مقدم میداند و اغلب رفاه عاطفی و جسمی خود را نادیده میگیرد.
- گیرنده: این فرد ممکن است از تلاشهای مراقبتکننده بهرهبرداری کند، چه به صورت عمدی و چه ناخواسته، که منجر به عدم تعادل میشود و مراقبتکننده حس خود را از دست میدهد.
این پویایی میتواند چرخهای ایجاد کند که در آن مراقبتکننده همچنان میدهد و گیرنده همچنان میگیرد، که منجر به رابطهای ناسالم میشود.
نشانههایی که ممکن است شما مراقبتکننده باشید
در اینجا برخی از نشانهها که ممکن است شما نقش مراقبتکننده را در یک رابطه هموابسته بر عهده داشته باشید، آمده است:
- نادیدهگرفتن نیازهای شخصی: شما به دلیل تمرکز بر رابطه، برای نیازهای خود وقت پیدا نمیکنید.
- احساس گناه برای وقت شخصی: شما احساس گناه میکنید که برای خود یا با دیگران وقت میگذرانید و ممکن است اگر تلاشهایتان نادیده گرفته شود، احساس ناراحتی کنید.
- تمایل به تغییر دیگری: شما احساس مسئولیت برای اعمال فرد دیگر میکنید و باور دارید که میتوانید او را تغییر دهید یا نجات دهید.
- وابستگی به تأیید: احساسات شما به تأیید فرد دیگر وابسته است و از نارضایتی او میترسید.
- عدم قطعیت درباره احساسات: شما به دلیل اولویت دادن به نیازهای دیگران، در درک احساسات خود در مورد رابطه مشکل دارید.
نشانههایی که ممکن است شما گیرنده باشید
شناخت این نشانهها میتواند به شما کمک کند تا به سمت رابطهای سالمتر حرکت کنید:
- سرزنش شریک خود: شما اغلب شریک خود را برای مشکلات سرزنش میکنید بدون اینکه مسئولیت بپذیرید.
- عدم وجود مرزها: شما باور دارید که شریک شما با وجود اعمال شما با شما خواهد ماند.
- پیشبینی نیازهای شما توسط شریک: شریک شما نیازهای شما را قبل از اینکه ابراز کنید برآورده میکند و ممکن است زندگی خود را نادیده بگیرد.
- استفاده از مواد یا مسائل سلامت روان: این موارد ممکن است باعث شوند که شما به شریک خود آسیب بزنید و به رابطه فشار بیاورید.
نمونههای رایج روابط هموابسته
روابط هموابسته میتوانند در زمینههای مختلف رخ دهند:
- والدین: اغلب در کودکان یا بزرگسالانی با والدینی که اختلالات مصرف مواد دارند یا سوءاستفاده عاطفی میکنند، دیده میشود.
- خانواده: معمولاً زمانی که برای یک عضو خانواده با بیماری مزمن مراقبت میکنید و نیازهای شخصی خود را نادیده میگیرید.
- شرکا: روابط عاشقانه ممکن است هموابسته شوند اگر یکی از شرکا کاملاً به نیازهای دیگری اختصاص یابد.
- دوستان: دوستیهای نزدیک یا روابط کاری میتوانند هموابسته شوند اگر پویایی نابرابر باشد.
تحقیقات نشان میدهد که اختلالات مصرف مواد، شرایط روانی و جسمی میتوانند خطر هموابستگی را افزایش دهند.
تأثیر بر سلامت روان
روابط هموابسته میتوانند اثرات عاطفی طولانیمدتی داشته باشند، مانند:
- از دست دادن اعتماد به نفس و خودباوری
- مشکل در تعیین مرزها
- مشکل در بیان نیازها
- احساسات قوی مانند خشم، ترس یا گناه
کار کردن بر روی روابط هموابسته
امکان بهبود روابط هموابسته وجود دارد اگر هر دو شریک بخواهند روی آن کار کنند. جستجوی کمک حرفهای اولین گام مهم است. درمان میتواند به بازشناسی هویتهای شخصی و ایجاد رابطهای متعادل کمک کند.
حمایت از کسی در یک رابطه هموابسته
موضوع را به آرامی مطرح کنید و منابعی برای کمک ارائه دهید بدون اینکه سرزنش کنید. به هر دو مراقبتکننده و گیرنده کمک کنید تا دیدگاه پیدا کنند و رشد کنند.
ترک یک رابطه هموابسته
اگر رابطه شامل سوءاستفاده عاطفی است، از منابعی مانند خط تلفن ملی خشونت خانگی کمک بگیرید. حمایت برای خروج ایمن از چنین روابطی در دسترس است.
دریافت حمایت
سازمانهایی مانند هموابستگان ناشناس و اتحاد ملی برای بیماریهای روانی منابع و حمایت برای افرادی که در روابط هموابسته هستند ارائه میدهند.
نتیجهگیری
روابط هموابسته شامل عدم تعادل است که در آن یکی از شرکا همچنان میدهد در حالی که دیگری میگیرد. بهبود با تلاش متقابل و حمایت حرفهای ممکن است. به یاد داشته باشید، کمک در دسترس است و شما در این مسیر تنها نیستید.