سه بینش درباره گسلایتینگ در محیط کار
درک دستکاریهای روانی در محیط کار
بررسی قلدری در محیط کار، به ویژه از طریق موارد شدید مانند برخورد تنبیهی با پرسنل نظامی LGBT، میتواند بینشهای ارزشمندی برای افرادی که کمتر دچار سوءاستفادههای سیستماتیک در محیط کار هستند، ارائه دهد. این مقاله با کشیدن شباهتهایی بین نمونههای نظامی و چهار محیط کار غیرنظامی که در مغز گسلایت شده توصیف شدهاند، به کارکنان کمک میکند تا زمانی که گسلایتینگ در حال وقوع است را تشخیص دهند.
دکتر هلیانا رامیرز و دکتر پل استرزینگ، کارشناسان اجتماعی، بر «قدرت، تابآوری و مقاومت» اعضای خدمت و کهنهسربازان هدفگیری شده تأکید میکنند و دیدگاه مبتنی بر قوتی ارائه میدهند که میتواند برای همه قربانیان قلدری سیستماتیک در محیط کار مفید باشد.
گسلایتینگ در سوءاستفادههای محیط کار
اولین بینش شامل درک این است که چگونه مرتکبان از گسلایتینگ برای سرزنش قربانیان برای بدرفتاری خود استفاده میکنند. رامیرز و استرزینگ به «قرنها سیاستهای رسمی و غیررسمی ضد-LGBT نظامی» اشاره میکنند که قربانیان را به ناحق به عنوان بیمار روانی و نامناسب برای کار معرفی میکردند. این دینامیک نمونهای کلاسیک از معکوس کردن نقشهای مجرم و قربانی است، جایی که رفتار تبعیضآمیز و بیرحمانه با برچسب زدن به اهداف به عنوان فاسد اخلاقی یا ناتوان روانی توجیه میشود.
تحقیقات علوم اعصاب در مغز گسلایت شده نشان میدهد که بیماری روانی اغلب در مرتکبان سوءاستفاده نهفته است، نه قربانیان آنها. اسکنهای مغزی نشان میدهد که کسانی که به دیگران آسیب میرسانند، اغلب دارای نقصها و آسیبهای مغزی قابل مشاهدهای هستند که نشان میدهد آنها ممکن است برای وظیفه نامناسب و بالقوه خطرناک باشند.
پاک کردن مشارکتهای اهداف
دومین بینش بر چگونگی پاک شدن مشارکتهای افراد هدفگیری شده متمرکز است. رامیرز و استرزینگ دههها پاک کردن دستاوردهای اعضای خدمت LGBT را مستند میکنند. به طور مشابه، مغز گسلایت شده نشان میدهد که افرادی که با استعداد هستند، با صداقت عمل میکنند یا علیه نادرستیها صحبت میکنند، اغلب مشارکتهایشان در محیط کار پاک میشود.
اگر این افراد واقعاً مشکلساز بودند، سوابق آنها باید نادرستی یا ضعف را نشان دهد. اما تحقیقات نشان میدهد که برعکس است: مشارکتهای آنها ارزشمند است و باید پاک شود تا روایت نادرست گسلایتینگ حفظ شود.
نابسامانی روانی و رنج ناشی از بدرفتاری
سومین بینش به چگونگی منجر شدن بدرفتاری به نابسامانی روانی و رنج میپردازد. رامیرز و استرزینگ توصیف میکنند که چگونه اعضای خدمت LGBT اغلب «از طریق اخراجهای زودهنگام تبعید» یا به موسسات فرستاده میشدند. در مغز گسلایت شده، اهداف قلدری اغلب از محیطهای کاری از طریق استعفای سازنده خارج میشدند و به دنبال حمایتهای روانی بودند.
هدفگیری میتواند منجر به از دست دادن موقعیت و معیشت شود و به رنج روانی منجر شود. گسلایتینگ میتواند اهداف را به این باور برساند که رنج آنها به دلیل ضعف شخصی است، نه سوءاستفادهای که تحمل کردهاند. رامیرز و استرزینگ چارچوبی برای درک بیعدالتی و بیفایده بودن چنین بدرفتاری ارائه میدهند.
مقاومت در برابر گسلایتینگ و دیدن به وضوح
رامیرز و استرزینگ هزینههای عمیق سیاستهای ضد-LGBT نظامی را افشا میکنند، به طوری که ارتش ایالات متحده از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۹ مبلغ ۱۹۳.۳ میلیون دلار برای جایگزینی پرسنل LGBT اخراج شده هزینه کرد. این نشان میدهد که اهداف مشارکتکنندگان ارزشمندی بودند و روایتهای نادرست استفاده شده علیه آنها را نقض میکند.
به طور مشابه، مغز گسلایت شده توضیح میدهد که چگونه حذف افراد با استعداد، مانند یک معلم برنده جایزه یا یک مدیر اجرایی سطح بالا، هزینههای بالایی دارد. این بینش به اهداف کمک میکند تا تشخیص دهند که نحوه رفتار و صحبت درباره آنها نادرست است.
سوءاستفاده سیستماتیک در محیطهای کاری میتواند اهداف را به این باور برساند که اخراج آنها به دلیل ناکامیهای شخصی است. تحقیقات رامیرز و استرزینگ نشان میدهد که اهداف به اشتباه به این باور میرسند که مشکل در آنهاست. رویکرد مبتنی بر قوت آنها از تابآوری اهداف تقدیر میکند و نشان میدهد که چگونه مرتکبان از گسلایتینگ برای دستکاری و سوءاستفاده استفاده میکنند. در حالی که مرتکبان به ندرت از اختلالات خود بهبود مییابند، اهداف میتوانند به طور مؤثر درمان شوند و آسیبهای اخلاقی وارده بر آنها را ترمیم کنند.