شروع خوددلسوزی در افراد اوتیستیک
نکات کلیدی
- مسائل سلامت روان در افراد اوتیستیک ممکن است به نحوه درک آنها از تجربیات گذشته مرتبط باشد.
- تشخیص اوتیسم میتواند به تفسیر مجدد تجربیات زندگی با درک بیشتر و خوددلسوزی کمک کند.
- قضاوت خود اغلب از سوءتفاهم تفاوتهای اوتیستیک به جای نقصهای شخصی ناشی میشود.
- دیدن گذشته از منظر اوتیستیک میتواند به بهبود و افزایش بهزیستی کمک کند.
وقتی سالها پیش به پزشک عمومیام برای ارزیابی اوتیسم مراجعه کردم، او پرسید که امیدوارم چه چیزی از آن به دست آورم. توضیح دادم که علاوه بر مزایای دیگر مانند یافتن حمایت درمانی مناسب و ایجاد عادتهای خودمراقبتی، این تشخیص به من کمک میکند تا زندگیام را تا آن لحظه بهتر درک کنم. زندگیام با تصمیمات مشکوک، روابط ناموفق و سابقه شغلی پر تلاطم مشخص شده بود که همگی به حس پتانسیل ناتمام منجر شده بودند. اضطراب، وسواس فکری عملی و اختلالات خوردن بر عزت نفس من تأثیر گذاشته بودند و معتقد بودم که تشخیص اوتیسم به من اجازه میدهد تا با درک عمیقتر به خودم دلسوزی کنم.
میفهمم چرا دیدگاه پزشک عمومیام متفاوت بود. او بر بیماری و آسیب تمرکز داشت و شرایط عصبی-رشدی را از نظر نیازهای حمایتی و دارویی میدید. اما برای من، درک گذشته و نگاه به آن با آگاهی و دلسوزی یک نتیجه مهم از تشخیصم بوده است.
کاترین، یکی از مراجعان در اواخر شصت سالگیاش، گفت که درک گذشتهاش مهمترین دلیل برای جستجوی ارزیابی بود. با وجود اینکه بازنشسته شده و سلامت روان خود را بهتر مدیریت میکرد، احساس میکرد که توسط اعمال گذشتهاش تسخیر شده و به دنبال درک و مهربانی بیشتر با خود بود. به همین ترتیب، امیلی، در اواخر چهل سالگیاش، به دنبال تشخیص بود تا گذشتهاش را درک کند و رابطهاش با فرزندان بالغش را بهبود بخشد. او به دلیل ناتوانی در کنار آمدن با مادری، خانه خانوادگی را ترک کرده بود و با وجود حفظ رابطه با فرزندانش، احساس گناه میکرد. او امیدوار بود که درک اوتیسمش به او کمک کند تا با خود جوانترش دلسوزتر باشد و رابطهاش با فرزندانش را بازسازی کند.
دریافت تشخیص اوتیسم به طور فوری نحوه دیدن خود گذشته را تغییر نمیدهد، اما میتواند نقطه شروع مهمی برای اتخاذ یک دیدگاه جدید باشد. بسیاری از افراد متوجه میشوند که از ارزیابی سختگیرانه اقدامات گذشتهشان به درک همدلانهتر از خود به عنوان افرادی که از یک جای دشوار انتخاب کردهاند، تغییر میکنند.
شانتل از تشخیصش به عنوان کاتالیزوری برای کار با یک درمانگر متخصص در درمان کودک درون استفاده کرد. او متوجه شد که او کودک بدی نبود بلکه دختری بود که به اشتباه در تلاش برای درک مسائل بود. او دچار فروپاشیهای شدید میشد زیرا به موقعیتهای غیرقابل تحملی فشار آورده میشد. قبلاً باور داشت که همه چیزهای منفی که دربارهاش گفته میشد درست است، که به نفرت از خود منجر میشد. اکنون، او در حال یادگیری است که خود جوانترش را به گونهای متفاوت ببیند که برای بهبودی و بازیابی او ضروری است.
ارتباط بین خوددلسوزی و نیازهای کنونی
از نظر عملی، درک تفاوتهای عصبی از نظر نیازهای حمایتی میتواند خوددلسوزی برای خود گذشته را با پرداختن به نیازهای کنونی پیوند دهد. اوتیسم با شرایط سلامت روانی مانند اضطراب، افسردگی و افکار خودکشی مرتبط است. در تجربه من با هزاران بزرگسال اوتیستیک، بسیاری از ناراحتیها ناشی از سالها سوءتفاهم از خود، قضاوت در برابر استانداردهای نوروتیپیک و دیدن مشکلات به عنوان نقصهای شخصی به جای تفاوتهای پردازش شناختی است. نگاه به گذشته با خوددلسوزی اجازه میدهد تا سرزنش خود با درک جایگزین شود و نیازهای کنونی بهتر شناسایی و پاسخ داده شوند.
درک گذشتهمان به معنای توجیه هر تصمیمی یا غرق شدن در آنچه اتفاق افتاده نیست. بلکه به معنای شناخت این است که ما فقط میتوانیم با دانشی که در آن زمان داریم زندگیمان را درک کنیم. هنگامی که آن درک تغییر میکند، ممکن است بتوانیم خودمان را به گونهای متفاوت ببینیم که بر انتخابهایی که در آینده میگیریم تأثیر میگذارد.