ترفند ذهنی ادویهجات برای محور روده-مغز
افزودن ادویه برای تقویت محور روده-مغز
ادویهجات تنها برای طعمدهی نیستند؛ آنها میتوانند به طور قابلتوجهی بر محور روده-مغز تأثیر بگذارند. تحقیقات نشان میدهد که ادویهجات که غنی از پلیفنولها هستند، میتوانند تنوع میکروبهای مفید در روده شما را افزایش دهند. این تنوع میکروبی با بهبود خلق و خو و شناخت از طریق محور روده-مغز مرتبط است.
مطالعهای به سرپرستی رجینا لامندلا، که در ژورنال تغذیه منتشر شده است، نشان داد که ترکیبی از گیاهان و ادویهجات مانند دارچین، زنجبیل، زیره، زردچوبه، رزماری، اورگانو، ریحان و آویشن تنوع میکروبیوم را افزایش میدهند. شرکتکنندگانی که روزانه حدود ۱ و ½ قاشق چایخوری ادویه مصرف میکردند، بهترین نتایج را نشان دادند.
پلیفنولها: مبارزه با التهاب و تغذیه روده
ادویهجات به خاطر محتوای بالای پلیفنولهایشان که طعم و رنگهای متمایز به آنها میدهد، مشهورند. مصرف غذاهای غنی از پلیفنولها میتواند خطر دیابت نوع ۲ را نصف کرده و سلامت قلب را تقویت کند. این ترکیبات آنزیمهایی را که باعث التهاب میشوند سرکوب میکنند و به عنوان آنتیاکسیدان عمل میکنند. به عنوان مثال، میخک حدود ۱۵٪ پلیفنول به وزن خود دارد، در مقایسه با تنها ۰.۱٪ در برخی سبزیجات. پلیفنولها همچنین به عنوان فیبر پریبیوتیک عمل میکنند و میکروبهای مفید روده را تغذیه میکنند.
ارتباط ادویهها با سلامت مغز از طریق بوتیرات
افزایش میکروبهای مفید از ادویهها منجر به تولید بیشتر بوتیرات میشود، ترکیبی که سلولهای پوششی روده را تغذیه میکند و از ورود سموم به جریان خون جلوگیری میکند. بوتیرات همچنین میتواند به مغز برسد، رشد سلولهای عصبی جدید را تقویت کرده و شناخت و حافظه را بهبود بخشد.
محور روده-مغز میتواند به التهاب با القای حالت «بیماری» واکنش نشان دهد، که شبیه به افسردگی است و با تمایل به استراحت و از دست دادن لذت مشخص میشود. افسردگی و اضطراب اغلب با مشکلات روده همراه هستند و روانپزشکان را به بررسی پریبیوتیکها و پروبیوتیکها به عنوان درمانهای مکمل سوق میدهند. میکروبهایی که خلق و خو را بهبود میبخشند، سایکوبیوتیک نامیده میشوند. پلیفنولها نه تنها باکتریهای خوب را تقویت میکنند، بلکه با باکتریهای مضر مانند C. difficile، Salmonella و E. coli نیز مبارزه میکنند.
استفادههای تاریخی از ادویهجات
در تاریخ، ادویهجات به خاطر فواید سلامتیشان شناخته شدهاند. بقراط، بیش از ۲۵۰۰ سال پیش، به خواص درمانی ادویهجاتی مانند دارچین، گشنیز و زعفران باور داشت. جوز هندی برای مشکلات گوارشی استفاده میشد و زنجبیل به عنوان محرک جنسی در نظر گرفته میشد. کاما سوترا حتی هل، زنجبیل، جوز هندی و میخک را برای بهبود تجربههای عاشقانه پیشنهاد میکند.
ادویهجات زمانی به اندازه طلا ارزشمند بودند. در سال ۴۱۰ میلادی، ویزیگوتها ۳۰۰۰ پوند فلفل به عنوان بخشی از فدیه رم خواستند. تاجران مسیرهای ادویه را مخفی نگه میداشتند تا قیمتها بالا بماند، اما در نهایت، دانههای قاچاق شده به سراسر جهان گسترش یافتند. امروزه، ادویهجات مقرون به صرفه و در دسترس هستند و به آزمایش در آشپزخانه تشویق میکنند.
گنجاندن ادویهجات در وعدههای روزانه
زندگی در اوهایو، جایی که بیمزگی غالب است، به این معنا نیست که نمیتوانید چیزها را با ادویهجات تغییر دهید. دارچین را به جو دوسر اضافه کنید یا هل و انیسون ستارهای را در کلوچهها یا غذاهای برنجی امتحان کنید. با ترکیبهای ادویه برای گوشتها آزمایش کنید یا ادویهها را روی غذاهای پخته شده بپاشید. برای بهترین طعم، ادویههای کامل بخرید و درست قبل از استفاده آنها را آسیاب کنید تا روغنهای معطرشان حفظ شود.
شروع آهسته با ادویهجات
برای کسانی که GERD یا IBS دارند، ادویهجات را به تدریج معرفی کنید تا از تولید گاز بیش از حد جلوگیری کنید زیرا میکروبهای روده شما تنظیم میشوند. برای دیگران، ادویهجات راهی دلپذیر برای بهبود وعدههای غذایی و بهبود احتمالی خلق و خو ارائه میدهند. زندگی برای غذای بیمزه خیلی کوتاه است—ادویهها را بپذیرید!