ارتباط اجتماعی با بهبود سلامت و کاهش خطر مرگ زودرس مرتبط است
ژنو
کمیسیون ارتباط اجتماعی سازمان بهداشت جهانی (WHO) گزارشی جامع جهانی منتشر کرده است که تأثیر قابل توجه تنهایی بر سلامت و بهزیستی را نشان میدهد و بر ۱ از هر ۶ نفر در سراسر جهان تأثیر میگذارد. این گزارش نشان میدهد که تنهایی با تخمین ۱۰۰ مرگ در هر ساعت مرتبط است که به بیش از ۸۷۱٬۰۰۰ مرگ سالانه میرسد. این گزارش بر پتانسیل ارتباطات اجتماعی قوی برای بهبود سلامت و افزایش طول عمر تأکید میکند.
دکتر ویوک مورتی، رئیس مشترک کمیسیون ارتباط اجتماعی WHO و جراح کل سابق ایالات متحده، اظهار داشت: «در این گزارش، ما تنهایی و انزوا را به عنوان چالشهای عمده زمان خود برجسته میکنیم. کمیسیون ما نقشه راهی برای ساختن زندگیهای متصلتر ارائه میدهد و بر تأثیر عمیقی که این امر میتواند بر سلامت، آموزش و نتایج اقتصادی داشته باشد، تأکید میکند.»
WHO ارتباط اجتماعی را به عنوان روشهایی که افراد با دیگران ارتباط دارند و تعامل میکنند تعریف میکند. تنهایی به عنوان احساس دردناکی که از فاصله بین ارتباطات اجتماعی مطلوب و واقعی ناشی میشود توصیف میشود، در حالی که انزوای اجتماعی به کمبود عینی ارتباطات اجتماعی کافی اشاره دارد.
دکتر تدروس آدهانوم گبریسوس، مدیرکل WHO، گفت: «در عصری که ارتباطات بیپایان است، افراد بیشتری خود را منزوی و تنها میبینند. اگر به این مسئله رسیدگی نشود، تنهایی و انزوای اجتماعی همچنان برای جامعه میلیاردها هزینه در زمینههای بهداشت، آموزش و اشتغال خواهد داشت. من از گزارش کمیسیون استقبال میکنم که مقیاس و تأثیر تنهایی و انزوا را برجسته میکند و حوزههای کلیدی را که میتوانیم به مردم کمک کنیم به روشهای معنادار دوباره متصل شوند، مشخص میکند.»
مقیاس و علل تنهایی و انزوای اجتماعی
تنهایی بر افراد در تمام سنین تأثیر میگذارد، به ویژه جوانان و کسانی که در کشورهای با درآمد کم و متوسط زندگی میکنند. بین ۱۷٪ تا ۲۱٪ از افراد ۱۳ تا ۲۹ ساله گزارش دادهاند که احساس تنهایی میکنند، با بالاترین نرخ در میان نوجوانان. حدود ۲۴٪ از افراد در کشورهای با درآمد کم گزارش دادهاند که احساس تنهایی میکنند، که دو برابر نرخ در کشورهای با درآمد بالا (حدود ۱۱٪) است.
چیدو مپمبا، رئیس مشترک کمیسیون ارتباط اجتماعی WHO و مشاور رئیس اتحادیه آفریقا، گفت: «حتی در دنیای دیجیتالی متصل، بسیاری از جوانان احساس تنهایی میکنند. همانطور که فناوری زندگی ما را شکل میدهد، باید اطمینان حاصل کنیم که این فناوری ارتباط انسانی را تقویت میکند، نه تضعیف. گزارش ما نشان میدهد که ارتباط اجتماعی باید در تمام سیاستها ادغام شود - از دسترسی دیجیتال تا بهداشت، آموزش و اشتغال.»
در حالی که دادهها در مورد انزوای اجتماعی محدودتر است، تخمین زده میشود که تا ۱ از هر ۳ بزرگسال مسنتر و ۱ از هر ۴ نوجوان را تحت تأثیر قرار دهد. گروههای خاصی مانند افراد دارای معلولیت، پناهندگان یا مهاجران، افراد LGBTQ+ و اقلیتهای بومی و قومی ممکن است با تبعیض یا موانع اضافی مواجه شوند که ارتباط اجتماعی را دشوارتر میکند.
تنهایی و انزوای اجتماعی علل متعددی دارند، از جمله سلامت ضعیف، درآمد و آموزش پایین، زندگی به تنهایی، زیرساختهای ناکافی جامعه، سیاستهای عمومی و فناوریهای دیجیتال. این گزارش بر نیاز به هوشیاری در مورد اثرات زمان بیش از حد صفحه نمایش یا تعاملات آنلاین منفی بر سلامت روان و بهزیستی جوانان تأکید میکند.
تأثیرات بر سلامت، کیفیت زندگی و اقتصادها
ارتباط اجتماعی میتواند در طول زندگی از سلامت محافظت کند. ممکن است التهاب را کاهش دهد، خطر مشکلات جدی سلامت را کاهش دهد، سلامت روان را تقویت کند و از مرگ زودرس جلوگیری کند. همچنین میتواند پیوندهای اجتماعی را تقویت کند و به جوامع سالمتر، ایمنتر و پررونقتر کمک کند.
برعکس، تنهایی و انزوای اجتماعی خطر سکته مغزی، بیماری قلبی، دیابت، کاهش شناختی و مرگ زودرس را افزایش میدهد. آنها همچنین بر سلامت روان تأثیر میگذارند، به طوری که افراد تنها دو برابر بیشتر احتمال دارد افسردگی را تجربه کنند. تنهایی همچنین میتواند به اضطراب و افکار خودآزاری یا خودکشی منجر شود.
تأثیرات به یادگیری و اشتغال نیز گسترش مییابد. نوجوانانی که احساس تنهایی میکردند، ۲۲٪ بیشتر احتمال داشت که نمرات یا مدارک پایینتری کسب کنند. بزرگسالانی که تنها هستند ممکن است برای یافتن یا حفظ شغل سختتر تلاش کنند و ممکن است در طول زمان کمتر درآمد کسب کنند.
در سطح جامعه، تنهایی انسجام اجتماعی را تضعیف میکند و میلیاردها دلار در بهرهوری و مراقبتهای بهداشتی از دست میرود. جوامعی که پیوندهای اجتماعی قوی دارند تمایل دارند امنتر، سالمتر و مقاومتر باشند، به ویژه در پاسخ به بلایا.
مسیر به سوی جوامع سالمتر
گزارش کمیسیون ارتباط اجتماعی WHO نقشه راهی برای اقدام جهانی ارائه میدهد که بر پنج حوزه کلیدی تمرکز دارد: سیاست، تحقیق، مداخلات، بهبود اندازهگیری (از جمله توسعه شاخص جهانی ارتباط اجتماعی) و مشارکت عمومی برای تغییر هنجارهای اجتماعی و تقویت یک جنبش جهانی برای ارتباط اجتماعی.
راهحلها برای کاهش تنهایی و انزوای اجتماعی در سطوح مختلف - ملی، جامعه و فردی - وجود دارد و از افزایش آگاهی و تغییر سیاستهای ملی تا تقویت زیرساختهای اجتماعی (مانند پارکها، کتابخانهها، کافهها) و ارائه مداخلات روانشناختی را شامل میشود.
بیشتر مردم میدانند که احساس تنهایی چگونه است. هر فرد میتواند از طریق گامهای ساده و روزمره تفاوت ایجاد کند - مانند دست دراز کردن به دوستی که نیاز دارد، کنار گذاشتن تلفن برای حضور کامل در مکالمه، سلام کردن به یک همسایه، پیوستن به یک گروه محلی یا داوطلب شدن. اگر مشکل جدیتر باشد، یادگیری در مورد حمایتها و خدمات موجود برای افرادی که احساس تنهایی میکنند مهم است.
هزینههای انزوای اجتماعی و تنهایی بالا است، اما فواید ارتباط اجتماعی گسترده است.
با انتشار گزارش کمیسیون، WHO از همه کشورهای عضو، جوامع و افراد میخواهد که ارتباط اجتماعی را به عنوان اولویت بهداشت عمومی قرار دهند.
یادداشتهای ویراستار
انتشار گزارش پس از تصویب اولین قطعنامه در مورد ارتباط اجتماعی توسط مجمع جهانی بهداشت (WHA) در مه ۲۰۲۵ انجام شد که از کشورهای عضو میخواهد سیاستها، برنامهها و استراتژیهای مبتنی بر شواهد را برای افزایش آگاهی و ترویج ارتباط اجتماعی مثبت برای سلامت روانی و جسمی توسعه و اجرا کنند. در WHA، WHO همچنین کمپین جدیدی به نام «Knot Alone» را برای ترویج ارتباط اجتماعی برای بهبود سلامت اعلام کرد. برای بهروز ماندن در مورد کمپین، کانالهای اجتماعی WHO را دنبال کنید.
به عنوان بخشی از تلاشهای گستردهتر خود، WHO همچنین مجموعه ارتباط اجتماعی را برای بررسی تجربه زندگی تنهایی و انزوای اجتماعی راهاندازی کرده است. برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد این مجموعه به پلتفرمهای WHO مراجعه کنید.