آیا باید پس از سوءاستفاده ببخشید؟
نکات کلیدی
- بسیاری از بازماندگان سوءاستفاده احساس فشار میکنند که قبل از آمادگی ببخشند.
- سوگواری و عزاداری برای آنچه از دست رفته است باید اول بیاید، وگرنه بخشش میتواند مانع از بهبود بیشتر شود.
- بخشش خود یک گام مهم در بهبودی از تروما و سوءاستفاده است.
بازماندگان سوءاستفاده خانگی اغلب پیامهای اجتماعی را میشنوند که آنها را به بخشش ترغیب میکند: «این به نفع خودت است؛ به تو کمک میکند که به جلو بروی.» این بهویژه برای افرادی که به آموزههای دینی خود ارزش میدهند و بخشش را مهم میدانند، صادق است. چنین فشاری میتواند باری ناعادلانه بر قربانیان باشد.
در کارم با بازماندگان سوءاستفاده خانگی، مشاهده میکنم که بسیاری پس از ماهها یا حتی سالها به درمان بازمیگردند، با این باور که بخشیدهاند، اما دوباره با همان درد و اندوه روبهرو میشوند. این اغلب به این دلیل است که آنها به طور کامل به درد و اندوه خود اذعان نکرده، عزاداری نکرده و از آن بهبود نیافتهاند.
کار تروما در جامعه سلامت روان بر نیاز به سوگواری پس از تروما تأکید دارد—سوگواری برای از دست دادن عشق، انتظارات رابطه، کرامت، غرور و مقابله با غم و شرمندگی. بهجای سوگواری، بسیاری از بازماندگان در انکار باقی میمانند و خود را قانع میکنند که خوب هستند زیرا بخشیدن را انتخاب کردهاند، بهاشتباه باور دارند که از تجربه عبور کردهاند.
سوگواری کامل برای عبور از تروما ضروری است. سوگواری برای هر بازمانده فرآیندی منحصر به فرد است، اما چندین تکنیک میتواند در بهبود کمک کند.
۱. ابتدا خودتان را ببخشید
بازماندگان اغلب خود را برای تجربه سوءاستفاده مقصر میدانند. ممکن است باور کنند که مسئول شکست رابطه بودهاند، اما ممکن است بتوانند مسئولیت نقصهای رابطه را بدون مسئولیتپذیری برای اعمال بدخواهانه شریک سابق خود بپذیرند. خودتان را برای نشناختن علائم هشداردهنده، برای آنچه فرزندانتان شاهد بودهاند، و برای هر پیامد قانونی که عامل با آن روبهرو میشود، ببخشید. هیچکدام از اینها تقصیر شما نیست.
۲. به خودتان یادآوری کنید که حق دارید دوست داشته باشید
افراد LGBTQ ممکن است خود را برای عضویت در یک جامعه حاشیهای مقصر بدانند. پسزمینههای دینی یا محافظهکار ممکن است به آنها آموخته باشد که عشقشان «گناهی» است که مستحق مجازات است. بسیاری از بیماران چنین افکاری را بیان میکنند و باور دارند که سوءاستفادهشان مجازاتی برای هویتشان بوده است. سوگواری اغلب با پذیرش اینکه چه کسی هستند و شناخت حقشان برای عشق بدون استحقاق مجازات آغاز میشود.
۳. یک دفترچه یادداشت داشته باشید
نوشتن در هر مرحله از بهبودی توصیه میشود. نگاه به نوشتههای خود پس از تروما میتواند رشد را نشان دهد. هنگامی که احساس امنیت میکنید تا احساسات خود را بیان کنید و در محیطی حمایتکننده سوگواری کنید، پیشرفت طبیعی رخ خواهد داد. یک دفترچه یادداشت شواهد ملموسی از این است که چقدر از ترس و درد سوءاستفاده دور شدهاید.
بهبودی خطی نیست؛ انتظار روزهای خوب و بد را داشته باشید. بخشش یک انتخاب شخصی است، نه یک الزام برای بهبودی. اگر بخشش بیاید، بگذارید به این دلیل باشد که احساس واقعی دارد، نه به این دلیل که شخص دیگری گفته ضروری است. تا آن زمان، به خودتان اجازه دهید سوگواری کنید، خودتان را ببخشید و با سرعت خودتان بهبود یابید.