آیا باید شبکههای اجتماعی را ممنوع کنیم؟ شاید نه
قدرت دادن به کاربران با کنترل
بریتانیا اخیراً به استرالیا پیوسته و اعلام کرده است که شبکههای اجتماعی برای کودکان زیر ۱۶ سال ممنوع میشود. این ممنوعیت شامل پلتفرمهایی مانند اینستاگرام، تیکتاک و یوتیوب است و تأیید سن سختگیرانهتری را اجرا میکند. این تصمیم در میان نگرانیهای فزاینده درباره ارتباط استفاده از شبکههای اجتماعی و مشکلات سلامت روان اتخاذ شده است. اوایل امسال، یک پرونده حقوقی متا و یوتیوب را به دلیل نقش در اعتیاد به شبکههای اجتماعی در کودکان مسئول دانست و به ویژگیهای بالقوه اعتیادآور این پلتفرمها اشاره کرد.
بحث درباره تأثیر شبکههای اجتماعی بر سلامت روان جوانان دولتها را به فکر ممنوعیت و نظارت بیشتر واداشته است. با این حال، جایگزینهایی برای ممنوعیت کامل میتواند مؤثرتر باشد. طراحی فعلی شبکههای اجتماعی—پیمایش بیپایان، اعلانهای مداوم و تأثیرگذاران احساسی—از بهینهسازی الگوریتمها توسط شرکتها برای حداکثر تعامل کاربران ناشی میشود.
رویکردی نوین به شبکههای اجتماعی
در پرینستون، همکارانم و من مطالعهای انجام دادیم که شبکههای اجتماعی را با اجازه دادن به کاربران برای تعیین ترجیحات محتوای خود بازآفرینی میکند. این رویکرد بر اساس شواهدی است که نشان میدهد رتبهبندی مجدد فیدها میتواند نتایج اجتماعی را بهبود بخشد. سیستم ما کاربران را تشویق میکند تا مشخص کنند چه چیزی میخواهند ببینند و کنترل را از الگوریتمها به افراد منتقل میکند.
در یک مطالعه دو هفتهای، ۱۵ شرکتکننده فیدهای شبکههای اجتماعی را بر اساس ترجیحات خود بهجای معیارهای تعامل ایجاد کردند. آنها میتوانستند محتوای خاصی را درخواست کنند و از زبان منفی اجتناب کنند. این کار به کاربران قدرت داد تا تجربه خود را کنترل کنند و فیدهایی کمتر اعتیادآور اما کمتر جذاب ایجاد کنند.
شرکتکنندگان فیدهایی طراحی کردند که با خود ایدهآلشان همسو بود، که احساس اعتیادآور کمتری داشت اما همچنین کمتر سرگرمکننده بود. با این حال، آنها میتوانستند فیدهای خود را با گذشت زمان بهبود بخشند و تجربهشان را ارتقا دهند. یکی از شرکتکنندگان این فرآیند را «لذت واقعی و شادی» توصیف کرد و احساس آزادی کرد که بدون نگرانی از عواقب الگوریتمی با محتوا تعامل کند.
آینده شبکههای اجتماعی
مطالعه ما بخشی از یک حرکت گستردهتر برای دادن کنترل بیشتر به کاربران بر تجربیات شبکههای اجتماعیشان است. ویژگیهای جدید در پلتفرمهایی مانند تیکتاک، اینستاگرام و تردز به کاربران اجازه میدهد تا ترجیحات محتوای خود را سفارشی کنند، که نشاندهنده تغییری به سمت شبکههای اجتماعی بیشتر کاربرمحور است.
در حالی که بریتانیا و استرالیا ممنوعیتها را به عنوان راهحلی برای حفاظت از نوجوانان میبینند، این اقدامات موقتی هستند. آنها نیازهای جوانان یا بزرگسالانی که در این پلتفرمها باقی میمانند را برطرف نمیکنند. با طراحی مجدد شبکههای اجتماعی برای همسو شدن با اهداف کاربران، میتوانیم تجربیاتی ایجاد کنیم که عمدی و باوقار باشند، و بهطور بالقوه رفتارهای اعتیادآور را کاهش داده و بهزیستی کاربران را بهبود بخشیم.
تشکر از عمر المالکی، آندرس مونروی-هرناندز، مانوئل هورتا ریبیرو و مهیر کشیرسگار برای مشارکتهایشان.