پاسخ سازمان مایند به یافتههای بررسی فونگی
روز جمعه، ۹ اکتبر ۲۰۲۶، دولت بریتانیا بررسی مستقلی به رهبری پیتر فونگی، روانکاو و روانشناس بالینی بریتانیایی، منتشر کرد که به بررسی شیوع مشکلات روانی، اوتیسم و ADHD میپردازد.
یافتههای کلیدی بررسی
این بررسی نشاندهنده افزایش قابل توجه مشکلات روانی است، بهویژه در میان جوانان. یافتههای کلیدی از این بررسی شامل موارد زیر است:
- در سه دهه گذشته، افزایش چشمگیری در ناراحتیهای روانی، بهویژه در میان کودکان و جوانان مشاهده شده است، با افزایش شیوع اضطراب و افسردگی. این روند نشاندهنده نگرانی فزاینده برای بهزیستی روانی جمعیت جوان است.
- عوامل متعددی در این افزایش قابل توجه مشکلات روانی و موارد خودآسیبی نقش دارند. این عوامل شامل عدم اطمینان در مورد مسکن، اشتغال و امور مالی است که حس ناامنی فراگیری ایجاد میکند. علاوه بر این، فشارهای آموزشی افزایش یافته، تأثیر گسترده شبکههای اجتماعی و احساس تنهایی این مسائل را تشدید کرده و منجر به بحران روانی گستردهتری شده است.
- سیستم پشتیبانی فعلی سلامت روان ناکافی است و منجر به انتظار طولانی برای دریافت کمک میشود. این تأخیر مانع از مداخله زودهنگام میشود که برای رسیدگی به مشکلات روانی قبل از وخامت بیشتر ضروری است. ناکارآمدی سیستم نیاز به رویکردی پاسخگوتر و در دسترستر به مراقبتهای سلامت روان را برجسته میکند.
نقش دکتر سارا هیوز و پیشنهادات سازمان مایند
دکتر سارا هیوز، مدیر اجرایی مایند، نقش قابل توجهی در گروه هدایت بررسی داشت و یکی از روسای گروه موضوعی بود که به بررسی عوامل افزایش مشکلات روانی پرداخت. برای مشارکت در بررسی، مایند هفت گروه تمرکز با شبکه تجربه زیسته و شبکه صدای جوانان خود برگزار کرد و از افرادی که مستقیماً تحت تأثیر این چالشها قرار گرفتهاند، بینشهای ارزشمندی جمعآوری کرد.
مایند از دولت بریتانیا میخواهد مدل دسترسی باز همان روز را در استراتژی آتی سلامت روان برای انگلستان اتخاذ کند. این مدل طراحی شده است تا اطمینان حاصل کند که افرادی که به دنبال کمک هستند، پاسخ فوری و معنیداری دریافت میکنند، بهجای اینکه در لیست انتظار قرار گیرند یا به مسیر نامعلومی ارجاع شوند. هدف ارائه حمایت بهموقع است که به طور مؤثر به نیازهای فردی پاسخ دهد.
تعامل اولیه در این سیستم پیشنهادی شامل گفتوگویی با یک حرفهای است که زمانی را به درک نیازها و شرایط خاص فرد اختصاص میدهد. این گفتوگو به عنوان پایهای برای تعیین حمایت مناسب عمل میکند که میتواند شامل مراقبت بالینی، حمایت همتایان، کمک به مسکن یا اشتغال یا ترکیبی از این خدمات باشد. هدف این است که حمایت را به وضعیت منحصر به فرد فرد تطبیق دهیم و اطمینان حاصل کنیم که رویکردی جامع به مراقبتهای سلامت روان او ارائه میشود.
اظهارات دکتر سارا هیوز، مدیر اجرایی مایند
دکتر سارا هیوز اظهار داشت: «بررسی فونگی منعکسکننده چیزی است که ما در خدمات خود سالها مشاهده کردهایم. افزایش تقاضا برای حمایت به دلیل 'نسل برفدانهای' یا تشخیص بیش از حد نیست. جوانان بهطور واقعی به دنبال کمک برای سلامت روان خود به دلیل چالشهای واقعی زندگی هستند و وقت آن است که گوش دهیم.
سیستم فعلی سلامت روان ما زمانی که جوانان به کمک نیاز دارند، ناکام است. در پاسخ به افزایش تقاضا، حمایتها بیشتر جیرهبندی و محافظت شدهاند، زیرا دههها کمبودجهگذاری سیستم را ناتوان از مقابله کرده است. ما به شدت نیاز به انتقال به مدل دسترسی باز همان روز داریم.
ارائه کمک زودتر از تشدید نیازها جلوگیری میکند. مراقبت درست، از کسی که واقعاً شما را درک میکند، میتواند از سالها ناراحتی و نتایج بدتر جلوگیری کند.
ما از تعهد دولت بریتانیا به ارائه حمایت زودتر و بازتر استقبال میکنیم. با این حال، در بلندمدت، باید اطمینان حاصل کنیم که مردم میتوانند در روزی که به کمک نیاز دارند، آن را دریافت کنند. با استراتژی جدید سلامت روان در افق، وقت آن است که اطمینان حاصل کنیم سیستم ما برای همه کار میکند. این گزارش باید لحظهای محوری برای ایجاد تغییری باشد که مردم میخواهند و نیاز دارند ببینند.
راههای مشارکت
مایند افراد را تشویق میکند تا از طریق روشهای مختلف با ابتکاراتشان درگیر شوند و از مأموریتشان حمایت کنند:
- کمپینسازی: شرکت در تلاشهای حمایتگری برای ترویج آگاهی از سلامت روان و تغییر سیاست. با پیوستن به کمپینها، افراد میتوانند به یک جنبش گستردهتر برای بهبود خدمات و سیستمهای پشتیبانی سلامت روان کمک کنند.
- داوطلبی: ارائه زمان و مهارتها برای حمایت از فعالیتها و ابتکارات مایند. داوطلبان نقش حیاتی در گسترش دسترسی و تأثیر خدمات پشتیبانی سلامت روان دارند و به ایجاد جامعهای حمایتیتر برای افراد نیازمند کمک میکنند.
- اهدا: ارائه حمایت مالی برای کمک به حفظ و گسترش برنامهها و خدمات مایند. کمکهای مالی به مایند امکان میدهد تا به ارائه منابع و کمکهای حیاتی به افرادی که با چالشهای سلامت روان روبرو هستند، ادامه دهد.
این راههای مشارکت فرصتهایی برای افراد فراهم میکند تا تفاوتی معنادار در چشمانداز سلامت روان ایجاد کنند و از تلاشها برای ایجاد سیستمی پاسخگوتر و فراگیرتر برای همه حمایت کنند.