مهارتی در روابط که به ندرت آموزش داده میشود
اهمیت ترمیم در روابط
چند سال پیش، شاهد اختلاف نظر بین دو همکار محترم بودم. این اختلاف نظر ظریف بود و بدون صدای بلند یا اتهام، اما دینامیک آنها را تغییر داد. جلسات رسمیتر شد، مکالمات کوتاهتر و گرمی جای خود را به فاصله داد. این مسئله هرگز بهطور علنی مطرح نشد که ممکن است بخشی از مشکل بوده باشد.
بسیاری معتقدند که روابط موفق بدون تعارض است. با این حال، در حوزه سلامت، این ایده کمتر قانعکننده به نظر میرسد. تعاملات انسانی بهطور اجتنابناپذیری شامل ناامیدی، اصطکاک و سوءتفاهم میشود. افراد خسته میشوند، فشار افزایش مییابد و فرضیات شکل میگیرد. یک نظر ممکن است بهطور متفاوتی از آنچه که منظور بوده برداشت شود و منجر به احساس نادیده گرفته شدن یا سوءتفاهم شود.
جنبه مهم این نیست که این لحظات رخ میدهند، بلکه آنچه که بعد از آنها اتفاق میافتد مهم است. محقق جان گاتمن، که برای کارهایش در زمینه روابط بلندمدت شناخته میشود، کشف کرد که توانایی ترمیم بعد از تعارض مهمتر از خود تعارض است. روابطی که دوام میآورند آنهایی هستند که افراد بعد از قطع ارتباط دوباره به هم میپیوندند.
تحقیقات گاتمن، هرچند متمرکز بر زوجها است، به تیمهای مراقبتهای بهداشتی و محیطهای رهبری نیز اعمال میشود. ما یاد میگیریم که چگونه ارتباط برقرار کنیم، بازخورد بدهیم و همکاری کنیم، اما توجه کمی به ترمیم شکستهای ارتباطی میشود. این لحظات اجتنابناپذیر هستند.
فرآیند ترمیم
آنچه اهمیت دارد تمایل به حرکت به سمت رابطه است، نه دور شدن از آن. ترمیم بیانگر تعهد است و نشان میدهد که رابطه بیشتر از ناراحتی ناشی از پرداختن به مسائل اهمیت دارد. این نیاز به توافق یا سرزنش ندارد، بلکه تلاشی صادقانه برای درک تجربه دیگری است.
اعتماد در محیطهایی رشد میکند که در آنها دشواریها بهطور علنی مطرح میشوند، سوءتفاهمها پنهان نمیشوند و اشتباهات بهعنوان فرصتهای یادگیری دیده میشوند. این همان معنای امنیت روانی است: اطمینان از اینکه رابطه میتواند صداقت را تحمل کند.
ساختن تیمهای مقاوم
برخی تیمها با وجود فشارها مقاوم باقی میمانند زیرا وقتی تعارضات بروز میکنند، به سرعت ترمیم میکنند. حرکات کوچک مانند یک مکالمه کوتاه، عذرخواهی صادقانه یا بازبینی یک تعامل ناراحتکننده از تبدیل شدن شکستهای کوچک به تقسیمات پایدار جلوگیری میکند.
سالمترین تیمها آنهایی نیستند که بدون مشکل هستند، بلکه آنهایی هستند که به اندازه کافی اعتماد دارند تا دشواریها را قبل از تبدیل شدن به تقسیمات مطرح کنند. آنها فروتنی لازم برای اتصال مجدد وقتی که از هم دور میشوند را دارند.
ترمیم مهارتی کمارزش است که اعتماد را تقویت میکند و درک را عمیقتر میکند و به روابط اجازه میدهد از نقصهای انسانی بهبود یابند. رهبری دلسوزانه نیاز به کمال ندارد، بلکه شجاعت ماندن در روابط در زمان دشواریها و حکمت یافتن قدرت در ترمیم شکستها را دارد.
پایه اعتماد و تعلق
توانایی ترمیم پایهای برای اعتماد، تعلق، اصالت و امنیت روانی است. قبل از اینکه افراد بهطور کامل دیده، شنیده یا ارزشگذاری شوند، نیاز به اطمینان دارند که روابط میتوانند تنش را تحمل کنند. ترمیم این اطمینان را میسازد.
منابع
- گاتمن، ج. م. و سیلور، ن. (2015). هفت اصل برای موفقیت در ازدواج. کتابهای هارمونی.
- ادموندسون، ا. سی. (2018). سازمان بیباک: ایجاد امنیت روانی در محل کار برای یادگیری، نوآوری و رشد. وایلی.