لوگوی شبکه جهانی روان‌شناسی فارسی زبانان شبکه جهانی
روان‌شناسی فارسی‌زبانان
همکاران می‌توانند با مداخله به موقع از وقوع خشونت در محیط کار جلوگیری کنند.

چگونه تماشاگران می‌توانند خشونت در محیط کار را کاهش دهند

تماشاگران به عنوان حائل

هنگامی که افراد ناراحت می‌شوند، معمولاً به خانواده و دوستان مورد اعتماد برای تسلی مراجعه می‌کنند. اما در محیط کار، دسترسی فوری به چنین شبکه حمایتی امکان‌پذیر نیست. همکاران و همتایان مورد اعتماد می‌توانند به عنوان جایگزین‌های مؤثر عمل کنند، بسته به رابطه‌ای که با فرد ناراحت دارند.

مطالعه‌ای توسط ایوانا ورانیز و همکاران (۲۰۲۵) تأثیر مداخله تماشاگر در خشونت بین‌فردی در محیط کار را بررسی کرد. آن‌ها دریافتند که موفقیت چنین مداخلاتی به شدت به واکنش مهاجم بستگی دارد که تحت تأثیر رابطه آن‌ها با تماشاگر است.

ورانیز و همکاران پیشنهاد می‌کنند که سازمان‌ها باید تماشاگران را آموزش دهند تا چندین عامل را هنگام مداخله در نظر بگیرند:

  • میزان تعهد مرتکب به رفتار خود، مانند اینکه آیا عمدی است یا خیر.
  • زمان و نحوه مداخله، اینکه در لحظه اتفاق می‌افتد یا بعداً مورد بررسی قرار می‌گیرد.
  • آیا مرتکب به رفتار اخلاقی و برآورده کردن انتظارات ارزش می‌دهد یا خیر.
  • رابطه و دینامیک قدرت بین تماشاگر و مرتکب، که می‌تواند بر واکنش مهاجم به مداخله تأثیر بگذارد.

دینامیک قدرت و حفظ آبرو

مطالعه ورانیز و همکاران نشان می‌دهد که مداخلات سازنده تماشاگر که تهدید هویت مرتکب را کاهش می‌دهند و هویت اخلاقی و رابطه‌ای آن‌ها را حفظ می‌کنند، بیشتر احتمال دارد موفق شوند. این مداخلات خطر تلافی را کاهش می‌دهند و به ویژه زمانی مؤثر هستند که تماشاگر قدرت کمتری نسبت به مهاجم داشته باشد. مداخلات سازنده به مرتکبان اجازه می‌دهند رفتار خود را بازنگری کنند و احتمال تغییر رفتار و کاهش خشونت در آینده را افزایش می‌دهند.

با این حال، چنین مداخلاتی تنها زمانی مناسب هستند که خشونت باعث آسیب جدی نشده باشد. در موارد آسیب جدی، مانند قلدری، ممکن است اقدامات رسمی لازم باشد. در این شرایط، تماشاگر باید قدرت بیشتری نسبت به مهاجم داشته باشد تا امنیت خود و قربانی را تضمین کند. همچنین خطر ادامه خشونت پنهان با وجود مداخله از سوی تماشاگر قدرتمند وجود دارد.

نیاز به دخالت مدیریت در مداخله

استراتژی‌های مؤثر در محیط کار نیاز به سیاست‌های روشن و نظارت مداوم مدیریت دارند. ورانیز و همکاران تأکید می‌کنند که موفقیت یک مداخله با گذشت زمان آشکار می‌شود، به ویژه زمانی که رفتار مرتکب به دقت نظارت می‌شود و رفتار خشونت‌آمیز به طور مداوم دلسرد می‌شود. در حالی که تأثیر همتایان می‌تواند رفتار کارمندان را شکل دهد، افراد با قدرت بالا در یک سازمان باید به خشونت در محیط کار بپردازند و رویکردهای از بالا به پایین را ترویج کنند تا اینکه تنها به تلاش‌های کارمندان تکیه کنند.

واکنش‌های متفاوت مهاجمان

ورانیز و همکاران نتیجه می‌گیرند که در حالی که مداخله تماشاگر می‌تواند خشونت در محیط کار را کاهش دهد، ممکن است بی‌اثر یا مضر باشد اگر مهاجم تهدیدی برای هویت خود احساس کند و به طور دفاعی واکنش نشان دهد. اگرچه دفاعی بودن رایج است، برخی از مرتکبان ممکن است مداخله را به عنوان فرصتی برای رشد ببینند. افراد تهدید به هویت اخلاقی و رابطه‌ای خود را به طور متفاوتی تجربه می‌کنند که منجر به واکنش‌های متنوعی می‌شود. برخی ممکن است خصومت را تشدید کنند، در حالی که دیگران ممکن است از قربانی عذرخواهی کنند. واکنش‌های دیگران و گذر زمان نیز می‌تواند بر واکنش اولیه مهاجم تأثیر بگذارد.

تماشاگران می‌توانند تأثیر مثبتی بر رفتار مهاجمان در محیط کار داشته باشند و باید در نظر بگیرند که چگونه در موقعیت‌های خصومت با همتایان و همکاران برخورد کنند پیش از آنکه رخ دهد.

منابع

ورانیز، ایوانا، ژانا لیوبیک، ام. سندی هرشکوویس و بریانا بارکر کازا. "درک واکنش‌های مرتکب به مداخله تماشاگر در خشونت بین‌فردی در محیط کار." بررسی آکادمی مدیریت ۵۰، شماره ۲ (۲۰۲۵): ۲۲۴–۵۰.

منبع خبر 01 Sept 2026 · 12:02 pm
#محیط_کار#روابط_کاری#مدیریت#خشونت#رشد_فردی#ایالات_متحده