من کیستم بدون همسرم؟
دیدگاه شخصی: پیدا کردن خودم چالشی غیرمنتظره در بیوهگی است.
نکات کلیدی
- بیوهگی شامل بازشناسی هویت خود در زندگی تغییر یافته است.
- ناگهان تنها شدن میتواند حس آسیبپذیری ایجاد کند.
- زندگی ممکن است به ظاهر همان باشد، اما به طور اساسی متفاوت است.
هرگز انتظار بیوهگی را نداشتم و هرگز به این فکر نکرده بودم که چقدر نیاز به بازتعریف هویت خود خواهم داشت. پیمایش زندگی بدون لایه محافظ ازدواج دلهرهآور است. در تصمیمگیریها لغزش میکنم، سعی دارم تشخیص دهم چه چیزهایی را از روی عادت انجام میدهم و چه چیزهایی را واقعاً دوست دارم. در حال فهمیدن این هستم که چه چیزهایی را از گذشتهام نگه دارم، چه چیزهایی را دور بیندازم و چه عناصر جدیدی را معرفی کنم. نمیتوانم به کسی که قبل از همسرم، تام، بودم برگردم، زیرا آن شخص در دهه بیست زندگیاش بود. تمام زندگی بزرگسالیام را در کنار او گذراندم. اکنون در حال کشف دوباره ترجیحات خود هستم—چه بخورم، کجا بروم، با چه کسی وقت بگذرانم و چه چیزی را تماشا یا گوش کنم. موسیقی عشق تام بود و ما همیشه با هم به آن گوش میدادیم. اکنون گاهی اوقات وقتی رادیوی گفتوگو را انتخاب میکنم، احساس خیانت میکنم.
همان اما متفاوت
دایره اجتماعی که من و تام داشتیم تا حد زیادی از هم پاشیده است. با پیر شدن ما و همسالانمان، شبهای پر سر و صدا و دیرهنگام کمتر میشود. برخی از دوستان موسیقیدان بازنشسته شدهاند، نقل مکان کردهاند یا از دنیا رفتهاند. حتی اگر تام هنوز اینجا بود، زندگی تغییر میکرد، اما با او متفاوت بود—آشنا و راحت. ما به روالهای خود ادامه میدادیم: بیرون غذا خوردن، معاشرت، حضور در رویدادهای موسیقی زنده، سفرهای جادهای، دیدار با خانواده و استراحت در خانه. اکنون حتی فعالیتهای آشنا نیز متفاوت به نظر میرسند. در همان خانه زندگی میکنم و در همان تخت میخوابم، اما یک خلاء وجود دارد. قهوه خودم را درست میکنم به جای اینکه برایم آورده شود. زمانهای شام و وعدههای غذایی تغییر کرده است؛ گاهی فقط چیپس و سالسا است. تماشای تلویزیون به تنهایی روی کاناپه، اکنون سگهایم با من همراهی میکنند.
کمتر به رستوران میروم و کمتر در رویدادهای موسیقی زنده شرکت میکنم زیرا انجام این کار به تنهایی نیاز به تلاش بیشتری دارد. پیشنهاد دادن برنامهها به تام آسانتر بود تا هماهنگی با دوستان. اکنون من به تنهایی مسئول سرگرمی خود هستم که اغلب احساس سنگینی میکند. فعالیتهایی را امتحان کردهام که فکر میکردم لذتبخش خواهند بود، اما متوجه شدم که نیستند.
اجتماعی ماندن، به تنهایی رفتن
سعی میکنم فعال بمانم و بیشتر دعوتها را قبول میکنم، هرچند که در دنیای زوجها کم هستند، به این امید که لذت ببرم. همیشه لذت نمیبرم، اما تلاش میکنم. به تنهایی بیرون رفتن نتایج متفاوتی دارد؛ گاهی بلافاصله رویدادها را ترک میکنم، گاهی میمانم اما احساس ناراحتی میکنم. عشق تام به من اطمینان میداد. گاهی اوقات بدون هیچ ناراحتیای لذت میبرم، که این یک پیروزی است.
همه چیز منفی نیست. به عنوان یک درونگرا، با تنهایی راحت هستم. تابستان گذشته، سگهایم را به مدت یک ماه به ساحل اورگان بردم. در ساحل قدم زدیم، خواندیم، نقاشی کردیم، پیادهروی کردیم و فیلمهای قدیمی تماشا کردیم. این ماجراجویی تنها با تام به دلیل تعهدات کاریاش غیرممکن بود. این تجربهای جدید و رضایتبخش برای من و سگهایم بود. در حالی که گاهی احساس تنهایی میکردم، بیشتر اوقات راضی بودم و امیدوارم سال آینده آن را تکرار کنم.
در خانه، زندگیای را پیمایش میکنم که شبیه زندگی قدیمیام است اما بسیار متفاوت احساس میشود. از زمانی که نوجوان بودم، اینقدر در پوست خودم احساس ناراحتی نکرده بودم. بیشتر عمرم را به عنوان بخشی از یک زوج گذراندهام و اکنون با واقعیت بودن تنها خودم روبرو هستم. هر که باشد.