روانشناسی «شاید این ماه»
چگونه ناباروری میتواند ما را بین امید، عدم اطمینان و غم نگه دارد
ناباروری میتواند چرخهای خستهکننده از امید، عدم اطمینان، ناامیدی و غم تکراری ایجاد کند. انتظار در درمان ناباروری اغلب احساسات اضطراب، عدم اطمینان و از دست دادن کنترل را تشدید میکند. ناباروری با از دست دادن مبهم همراه است، جایی که افراد برای خانواده و آیندهای که تصور کردهاند غمگین میشوند در حالی که هنوز به آنها امید دارند.
وزن «شاید این ماه»
برای کسانی که با ناباروری دست و پنجه نرم میکنند، عبارت «شاید این ماه» وزن احساسی زیادی دارد. این عبارت نشاندهنده امید است که این بار ممکن است تخمکها به اندازه کافی باشند، تست بارداری مثبت باشد، جنین طبیعی باشد یا به طور موفقیتآمیز کاشته شود. ناباروری به طور منحصر به فردی افراد را مجبور میکند تا برای دو نتیجه متضاد به طور همزمان آماده شوند: امید به موفقیت و احتمال ناامیدی.
چرا انتظار چیزی غیر از منفعل بودن است
انتظار در دوران ناباروری به هیچ وجه منفعل نیست. این شامل یک فرآیند روانشناختی قابل توجه است. تحقیقات به موضوعات عدم اطمینان و از دست دادن کنترل در تجربه روانشناختی ناباروری و درمان ناباروری اشاره میکنند. زنان اغلب از مبارزه با ندانستن اینکه آیا درمان کار خواهد کرد، تلاش برای کنترل غیرقابل کنترل و حفظ امید با وجود تلاشهای ناموفق صحبت میکنند.
در دوره انتظار بین درمان و نتایج، اضطراب میتواند افزایش یابد. افراد ممکن است بیش از حد هوشیار شوند، هر تماس تلفنی و حس فیزیکی را نظارت کنند و حتی تستهای بارداری زودهنگام بگیرند. آنها ممکن است درباره آینده خیالپردازی کنند، تاریخهای مورد انتظار و اعلامیههای خانوادگی را تصور کنند، اما همزمان از اینکه افکار امیدوارانه ممکن است نتیجه را خراب کنند، بترسند.
ضربه احساسی ناباروری
وقتی نتایج میآید، میتواند شادی یا یک دور دیگر ناامیدی را به همراه داشته باشد. این ممکن است شامل یک چرخه لغو شده، جنینی که رشدش متوقف میشود، نتیجه ژنتیکی غیرطبیعی یا تست بارداری منفی باشد. ناباروری اغلب به عنوان از دست دادن مبهم مفهومسازی میشود، جایی که افراد برای کودکی پیشبینیشده یا خانوادهای خیالی غمگین میشوند در حالی که هنوز احتمال دستیابی به آن آینده وجود دارد.
ناباروری زمان زیادی برای غم نمیگذارد، زیرا چرخه بعدی اغلب به سرعت شروع میشود و امید را دوباره زنده میکند.
امید، انتظار، عدم اطمینان، ناامیدی، غم، امید دوباره
تحقیقات کیفی به خوبی تنش ناباروری را توصیف میکنند. زنانی که تحت درمان قرار میگیرند گزارش میدهند که با عدم اطمینان و از دست دادن کنترل مبارزه میکنند در حالی که سعی میکنند امید را حفظ کنند و با وجود شکستهای مکرر ادامه دهند. با گذشت زمان، این چرخه میتواند از نظر روانی خستهکننده شود.
برخلاف سایر از دست دادنهای زندگی، ناباروری خط مرزی واضحی بین قبل و بعد ندارد و افراد را وادار میکند تا برای آنچه که اتفاق نیفتاده غمگین شوند در حالی که هنوز سعی میکنند باور کنند که ممکن است.
«این بار امیدم را بالا نمیبرم»
بعد از ناامیدیهای مکرر، بسیاری از افراد سعی میکنند با بالا نبردن امید خود را محافظت کنند. با این حال، احساسات اغلب به چنین برنامههایی پایبند نیستند. حتی وقتی برای خبر بد آماده میشوند، درد ناامیدی هنوز میتواند طاقتفرسا باشد. امید اشتباه نیست و ناامیدی به معنای مجازات برای امید بیش از حد نیست.
یادگیری نگه داشتن امید و عدم اطمینان با هم
چالش روانشناختی ممکن است یادگیری نگه داشتن امید و عدم اطمینان به طور همزمان باشد. این درباره ایجاد فضایی برای هر دو است: اذعان به امید در حالی که عدم اطمینان را میپذیرد. ذهن مضطرب اغلب سعی میکند مشکلات آینده را قبل از بروز حل کند، اما زندگی ذهنی از طریق هر نتیجه منفی ممکن میتواند فضای جایی که ممکن است امید وجود داشته باشد را تخلیه کند.
وقتی افکار به آیندهای خیالی میروند، مهم است که روی حال تمرکز کنید: امروز چه چیزی شناخته شده است؟ چه تصمیماتی باید اکنون گرفته شود؟ برای گذراندن امروز چه چیزی لازم است؟
شما از نو شروع نمیکنید
وقتی یک چرخه جدید شروع میشود، این یک شروع تازه نیست. از نظر روانی، افراد وزن تستهای منفی قبلی، از دست دادنها، روشها، صورتحسابها و امیدی که سعی کردهاند احساس نکنند را حمل میکنند. با وجود همه چیز، بخشی از آنها ممکن است هنوز بگوید، «شاید این ماه.»
تحقیقات به طور مداوم نشان میدهند که ناباروری و درمان آن شامل عدم اطمینان، اضطراب، غم، از دست دادن کنترل، انزوا و اختلال در مسیر زندگی مورد انتظار است. هدف این نیست که دیگر اهمیت ندهید یا امید نداشته باشید، بلکه پیدا کردن راهی برای زندگی در حال حاضر در حالی که منتظر میمانید ببینید آینده چه چیزی در بر دارد.