درخواست سازمان جهانی بهداشت برای مراقبتهای بهداشتی اولیه شامل مهاجران
مقدمه
در تاریخ ۱۲ نوامبر ۲۰۲۶، سازمان جهانی بهداشت (WHO) هشتمین گزارش خود را در سری بررسی شواهد جهانی در زمینه بهداشت و مهاجرت (GEHM) با عنوان پاسخهای مبتنی بر مراقبتهای بهداشتی اولیه برای مهاجران، پناهندگان و جمعیتهای جابجا شده منتشر کرد. این گزارش جامع توسط برنامه بهداشت و مهاجرت WHO با همکاری واحد خدمات و مراقبتهای بهداشتی اولیه WHO تهیه شده است. این گزارش بررسی میکند که چگونه پاسخهای مبتنی بر مراقبتهای بهداشتی اولیه (PHC) میتوانند به طور قابل توجهی دسترسی، تداوم و کیفیت مراقبت را برای مهاجران، پناهندگان و جمعیتهای جابجا شده بهبود بخشند و در عین حال سیستمهای بهداشتی را برای خدمت بهتر به جوامع متنوع تقویت کنند.
دکتر سانتینو سورونی، رئیس برنامه بهداشت و مهاجرت WHO، بر اهمیت حیاتی رسیدن به افراد در حال جابجایی تأکید کرد. او اظهار داشت: «سیستمهای بهداشتی که برای رسیدن به کسانی که با بیشترین موانع مواجه هستند طراحی شدهاند، در نهایت قویتر، عادلانهتر و مقاومتر برای همه هستند.» این امر ضرورت ادغام استراتژیهای شامل مهاجران را در سیستمهای مراقبتهای بهداشتی برای اطمینان از اینکه هیچکس نادیده گرفته نمیشود، برجسته میکند.
شواهد و شکافها
فرآیند بررسی شامل تحلیل دقیق ۲۹۰۱ رکورد و ترکیب شواهد از ۳۷ نشریه بود. یافتهها نشان دادند که پاسخهای مبتنی بر PHC میتوانند به طور قابل توجهی تماس اولیه با خدمات بهداشتی را از طریق ارائههای مقرون به صرفه، پشتیبانی زبانی، دسترسی به جامعه و طراحی خدمات متفکرانه بهبود بخشند. این پاسخها همچنین در بهبود تداوم و هماهنگی مراقبت از طریق استفاده از راهنماها، مسیرهای ارجاع، تیمهای چندرشتهای و مشارکتهایی که خدمات بهداشتی، اجتماعی و جامعه را در بر میگیرد، مؤثر هستند.
اثرگذاری پاسخهای مبتنی بر PHC زمانی که خدمات یکپارچه، پشتیبانی از نیروی کار و روابط قوی اجتماعی با هم ترکیب شوند، به اوج خود میرسد. این مکانیزمهای تقویتکننده متقابل میتوانند به تدریج تقویت شوند، بر اساس ظرفیتهای موجود ساخته شوند و به شرایط خاص تطبیق یابند. حتی برنامههایی که تنها به صورت جزئی یکپارچه یا تحت محدودیتهای منابع عمل میکردند، بهبودهای معناداری در دسترسی، اعتماد، استفاده از خدمات و مشارکت جامعه نشان دادند.
با این حال، شواهد همچنان نابرابر باقی میمانند. بخش قابل توجهی از مطالعات در کشورهای با درآمد بالا انجام شدهاند و نمایندگی محدودی از مهاجران کار و مهاجران غیرقانونی دارند. همچنین کمبود قابل توجهی از شواهد در مورد تأمین مالی، پایداری، مراحل مهاجرت، سیستمهای اطلاعات بهداشتی، آمادگی برای شرایط اضطراری، زمانبندی، ایمنی و تمرکز بر افراد وجود دارد. علاوه بر این، شواهد و نوآوریهای تولید شده محلی از محیطهای کمدرآمد و با منابع محدود به خوبی مستند نشدهاند، که شکاف مهمی در درک جهانی از پاسخهای مؤثر مبتنی بر PHC را نشان میدهد.
دکتر کلیپسو چالکیدو، مدیر بخش عملکرد، تأمین مالی و تحویل WHO، تأکید کرد: «بهداشت مهاجران نباید به عنوان یک حوزه جداگانه یا موازی از ارائه خدمات درمان شود. این یک لنز عملی برای ارزیابی این است که سیستمهای بهداشتی چقدر خوب به تحقق چشمانداز مراقبتهای بهداشتی اولیه عمل میکنند.» او به چالش ادغام استراتژیهای موفق در سیاستها، ترتیبات تأمین مالی و مدلهای ارائه خدمات اشاره کرد تا اطمینان حاصل شود که پاسخهای امیدوارکننده به عنوان شیوههای نهادی پایدار باقی میمانند.
از شواهد به اجرا
این گزارش به شدت بر لزوم قرار دادن شمول در مرکز مراقبتهای بهداشتی اولیه به عنوان یک گام حیاتی برای پیشبرد عدالت بهداشتی، دستیابی به پوشش بهداشتی جهانی و حمایت از حق بهداشت برای همه افراد تأکید میکند. سیاستگذاران ترغیب میشوند که رویکردهای مؤثر را در سیستمهای بهداشتی ملی ادغام کنند، هماهنگی چندبخشی را تقویت کنند و از تلاشهای اجرایی در سطوح ملی و زیرملی حمایت کنند.
- ادغام پاسخهای مؤثر در سیستمهای بهداشتی ملی در حالی که ویژگیهای متناسب با نیازهای خاص جمعیتهای مختلف حفظ میشود.
- پشتیبانی از مراقبتهای فرهنگی پاسخگو، خدمات تفسیر، ظرفیتسازی نیروی کار و نقشهای مبتنی بر جامعه برای اطمینان از اینکه مراقبت برای همه قابل دسترسی و مناسب است.
- تقویت هماهنگی چندبخشی، اطمینان از تأمین مالی پایدار و ایجاد پیوندهای قوی در سطوح ملی، منطقهای و محلی برای ایجاد یک چارچوب بهداشتی منسجم.
- توسعه سیستمهای اطلاعات بهداشتی اخلاقی و تفکیکشده که نیازها و نتایج را به دقت اندازهگیری میکنند در حالی که جدایی واضحی بین دادههای بهداشتی و مهاجرتی برای حفاظت از حریم شخصی افراد حفظ میشود.
- تولید شواهد قابل اقدام از طریق همکاری میان سیاستگذاران، پزشکان، محققان و افراد با تجربه زندگی برای اطلاعرسانی به سیاست و عمل.
- مستندسازی و به اشتراکگذاری نوآوریها از محیطهای کمدرآمد و با منابع محدود برای گسترش پایگاه دانش جهانی و الهامبخشی به رویکردهای جدید.
- درگیر کردن فعالانه مهاجران، پناهندگان و جوامع جابجا شده، از جمله جوانان، در طراحی و ارزیابی خدمات برای اطمینان از اینکه آنها مرتبط و مؤثر هستند.
دعوت به اقدام WHO بر نیاز به تلاش هماهنگ برای تبدیل سیستمهای بهداشتی به نهادهای فراگیر، عادلانه و مقاوم که میتوانند به طور مؤثر به همه جمعیتها، صرف نظر از وضعیت مهاجرتی آنها خدمت کنند، تأکید میکند. با ادغام استراتژیهای شامل مهاجران در بافت سیستمهای مراقبتهای بهداشتی، کشورها میتوانند به هدف بهداشت برای همه نزدیکتر شوند.