آمادگی برای تعطیلات: حکمت 'Urlaubsreif'
چگونه یک واژه آلمانی به من آموخت که به شکلی متفاوت به استراحت فکر کنم
نکات کلیدی
- 'Urlaubsreif' به معنای 'آماده برای تعطیلات' است و نشاندهنده آمادگی برای استراحت به جای فرسودگی است.
- استعارههای خستگی اغلب شرم را به همراه دارند، در حالی که رسیدگی به مراحل طبیعی زندگی را جشن میگیرد.
- تشخیص زمانی که برای استراحت 'آماده' هستید نیاز به خودآگاهی دارد قبل از اینکه به مرحله فرسودگی برسید.
در بیشتر زندگیام، خود را به شیوههایی که برای بسیاری از آمریکاییها آشناست توصیف کردهام: خسته، فرسوده، و به انتها رسیده. این عبارات مرا به یک ماشین تشبیه میکنند—باتری که نیاز به شارژ مجدد دارد، شمعی که بیش از حد سوخته، یا موتوری که بیش از حد گرم شده است. در هر حالت، توقف با چیزی که اشتباه رفته مرتبط است.
در حالی که در حال ضبط 50 کلمه برای برف بودم، پادکستی که به بررسی کلماتی بدون معادل مستقیم انگلیسی میپردازد، مهمان آلمانی ما فیلیپ دِوریس کلمه urlaubsreif را معرفی کرد. این کلمه به معنای 'آماده برای تعطیلات' است، با urlaub به معنای تعطیلات و reif به معنای رسیده. در آلمان، گفتن اینکه شما urlaubsreif هستید به معنای آمادگی برای استراحت به عنوان مرحله طبیعی بعدی است، نه فروپاشی.
این استعاره به شدت با من همخوانی داشت. متوجه شدم که من استراحت را به عنوان چیزی که فقط پس از خستگی کامل به دست میآید، میدیدم. اما رسیدگی داستان متفاوتی میگوید—داستان آمادگی، نه شکست.
ما به باغها تعلق داریم
شروع به پرسیدن کردم که چرا از استعارههایی استفاده میکنیم که ما را غیرانسانی میکنند. ما درباره فرسودگی صحبت میکنیم زیرا خود را به شمعها تشبیه میکنیم، به انتها رسیدن را چون خود را به خودروها تشبیه میکنیم، و شارژ مجدد را چون خود را به تلفنها تشبیه میکنیم. این باعث میشود که تعطیلات گرفتن مانند پذیرش شکست به نظر برسد. اگر شما یک ماشین باشید، توقف به معنای نقص است.
میوهها دیدگاه متفاوتی ارائه میدهند.
یک سیب وقتی میرسد شرمنده نیست. یک هلو برای آماده بودن به ترک شاخه عذرخواهی نمیکند. یک گلابی برای نشان دادن استقامت بیشتر، طولانیتر نمیماند. رسیدگی ضعف نیست؛ یک مرحله طبیعی از زندگی است.
فیلیپ همچنین ذکر کرد که تشخیص urlaubsreif نیاز به خودآگاهی دارد. باید وضعیت خود را قبل از اینکه سیستم عصبی شما شروع به فریاد زدن کند، تشخیص دهید. باید تشخیص دهید که وارد فصلی شدهاید که کار بهترین پاسخ نیست. این مرا به فکر فرو برد زیرا من در تشخیص خوب نیستم. معمولاً فقط زمانی متوقف میشوم که بدنم مرا مجبور کند.
راهی متفاوت برای فکر کردن به استراحت
در پایان قسمت پادکست، امیلی شعری خواند که با من باقی ماند. با این جمله شروع شد: 'نه خسته. نه ضعیف. نه تنبل. نه غرق. رسیده.' این سوالی را مطرح کرد که من همچنان به آن فکر میکنم: 'چه میشود اگر من برای رهایی رسیده باشم؟'
این کلمه، urlaubsreif، شرم خاموشی که اغلب با استراحت همراه است را از بین میبرد. به جای اینکه بپرسیم آیا به اندازه کافی سخت کار کردهایم تا استراحت را به دست آوریم، میپرسد آیا به فصلی رسیدهایم که نیاز به استراحت دارد. باغها برای پاییز عذرخواهی نمیکنند و باغها وقتی که از شکوفه دادن باز میمانند، احساس گناه نمیکنند. هر موجود زندهای از چرخههای رشد، شکوفایی، استراحت و تجدید عبور میکند.
شاید urlaubsreif ما را دعوت میکند تا قبل از فرسودگی متوقف شویم. شاید سوال سالمتر این نباشد که 'آیا میتوانم ادامه دهم؟' بلکه 'در چه فصلی هستم؟' اگر برای رهایی، سکوت، سرگردانی یا بعدازظهری که به هیچکس تعلق ندارد رسیدهام، پس شاید انسانیترین کاری که میتوانم انجام دهم این است که آن رسیدگی را به جای مقاومت در برابر آن احترام بگذارم.