تغییرات سازمانی و قدرت داستانهای بنیانگذاری
نکات کلیدی
- داستانهای بنیانگذاری میتوانند تغییرات مخرب را به میراث یک شرکت متصل کنند و مقاومت را کاهش دهند.
- هر شرکتی باید خود را به عنوان یک شرکت فناوری ببیند، صرف نظر از صنعت آن.
- هیئت مدیره باید سازگاری مستمر با فناوری را در فرهنگ شرکت ادغام کند نه اینکه آن را به عنوان یک پروژه یکباره تلقی کند.
- برنامهریزی سناریوهای منظم به هیئت مدیره کمک میکند تا عدم قطعیت را بپذیرند و برای تهدیدهای نوظهور آماده شوند.
در رمان معروف خود درباره انقلاب فرانسه، چارلز دیکنز نوشت: "این بهترین زمانها بود. این بدترین زمانها بود." این احساس به همان اندازه به اوایل قرن بیست و یکم قابل اطلاق است. این مقاله بررسی میکند که چگونه هیئت مدیره شرکتها میتوانند در سناریوی "بهترین زمانها/بدترین زمانها" امروز حرکت کنند.
عصر "بهترین زمانها و بدترین زمانها" ما
ما در حال تجربه پیشرفتهای قابل توجهی در فناوری از طریق هوش مصنوعی، رباتیک و سیستمهای محاسبات کوانتومی نوظهور هستیم. همزمان، ایالات متحده شاهد کاهش طبقه متوسط، از دست رفتن همبستگی ملی و افزایش بیاعتمادی به نهادها است. این مسائل در وبلاگ قبلی _روانشناسی امروز_ به تفصیل بررسی شدهاند (استایبل پیبادی، ۲۰۲۴).
در _عصر جدیدی از عقلانیت،_ لری وبر (۲۰۲۴) هم به جنبههای مثبت و هم منفی این عصر اذعان دارد و بر چگونگی استفاده رهبران شرکتی از جنبههای مثبت تأکید میکند. وبر، یک رهبر فکری ملی در ارتباطات شرکتی و بنیانگذار ریسپوینت گلوبال، دیدگاههایی در این زمینه ارائه میدهد.
از تراکتورهای کشاورزی تا فناوری کشاورزی
کتاب وبر شامل مصاحبهای گسترده با مدیرعامل شرکت دییر، یک شرکت دویست ساله که به طور سنتی به خاطر تراکتورهای کشاورزی شناخته میشود، است. مدیرعامل و هیئت مدیره دییر را به یک شرکت فناوری کشاورزی تبدیل کردهاند، با هدف توانمندسازی کشاورزان برای دستیابی به بیشتر با منابع کمتر.
یک درس مهم برای مدیران هیئت مدیره و مدیران عامل این است که مدیرعامل این مأموریت جدید را با بازنگری در داستان بنیانگذاری دییر توجیه کرد. او استدلال کرد که دییر همیشه در کار تحول کشاورزی بوده است، با اشاره به معرفی اولین خیش فولادی در سال ۱۸۳۷ و جایگزینی تراکتورهای اسبکشیده با موتور در سال ۱۹۱۸.
با تمرکز بر داستان بنیانگذاری، شرکتها میتوانند مقاومت داخلی در برابر تغییرات را با پیوند دادن تغییرات مخرب با گذشته شرکت کاهش دهند.
امروزه دییر از هوش مصنوعی، بینایی کامپیوتری، رباتیک و یادگیری ماشینی استفاده میکند. حسگرها و رباتهای پیشرفته بذرها را با دقتی فراتر از توانایی انسانی میکارند و همزمان انتشار کربن را کاهش میدهند. این تغییرات به طور مثبت بر درآمد خالص دییر و شهرت عمومی آن به عنوان یک منبع قابل اعتماد برای کشاورزان تأثیر گذاشته است.
پیشنهاداتی برای مدیران هیئت مدیره و مدیران عامل
هر شرکتی یک شرکت فناوری است. نویسنده به یاد میآورد که در زمان معرفی آناستار به جنرال موتورز مشاوره داده و گفته است: "شما دیگر یک شرکت خودروسازی نیستید. شما یک شرکت فناوری هستید." این طرز فکر باید به شرکتهای خدمات حرفهای از جمله بهداشت، آموزش و قانون نیز اعمال شود.
همگام شدن با فناوری یک پروژه نیست. برخلاف پروژههایی با تاریخهای تکمیل مشخص، فناوری اکنون بخشی مداوم از فرهنگ شرکتی است. وبر اشاره میکند که کداک دوره عکاسی دیجیتال را از دست داد و اینتل موج تلفن همراه را از دست داد به دلیل عدم همگامی با تغییرات فناوری. پیشرفتهای فناوری در قرن بیست و یکم سریعتر از اواخر قرن بیستم رخ خواهد داد.
پذیرش عدم قطعیت به روشهای ساختارمند. توصیه میشود که هیئت مدیره و مدیران ارشد سالانه یک ساعت به برنامهریزی سناریوها در مورد تهدیدها و فرصتهای جانبی اختصاص دهند. مدیریت باید ایدههایی برای بحث هیئت مدیره آماده کند.
هوشیاری ضروری است. مقررات دولتی و صنعتی برای کاهش آسیبهای احتمالی فناوریهای جدید حیاتی هستند. هیئت مدیره باید به عنوان یک حامی صریح مقررات معقول دیده شود. دیده شدن به عنوان مانع میتواند اعتماد نهادی میان ذینفعان را از بین ببرد.
ایجاد پلتفرمهایی برای گفتگو. گفتگوهای منظم با مخالفان از طریق کمیتههای تعیین استانداردهای صنعتی حیاتی است. نقشهای رهبری در این کمیتهها و ترتیب ملاقات با شرکتهایی که محصولات/خدمات شما را خریداری نکردهاند میتواند بینشهایی در مورد نقاط قوت و ضعف رقابتی شرکت شما ارائه دهد.
اهمیت دیدگاه استراتژیک
در سهماهه اول قرن بیست و یکم، هیئت مدیره شرکتها با یک دوره دیگر "بهترین زمانها/بدترین زمانها" روبرو هستند. مدیریت تغییرات فناوری و اجتماعی مستلزم بازگشت به ریشههای شرکت و ساختاردهی به دستور کارهای آینده هیئت مدیره برای اطمینان از آگاهی از تهدیدها و فرصتهای نوظهور است.
به طور ایدهآل، مدیریت باید ابتکار عمل را به دست گیرد و هیئت مدیره باید پذیرنده باشد. اما سیستم پاداش شرکتی معمولاً بر اهداف سهماهه و سالانه تمرکز دارد، که منجر به تمایل به مسائل تاکتیکی به جای دیدگاه استراتژیک میشود.