ماندگاری شیء چیست؟
ماندگاری شیء در نظریه پیاژه
ماندگاری شیء یکی از مفاهیم مرکزی در نظریه رشد شناختی ژان پیاژه است. به گفته پیاژه، در مرحله حسی-حرکتی که از تولد تا حدود دو سالگی طول میکشد، کودکان از طریق حواس و اعمال خود مانند لمس، دیدن، چشیدن و حرکت، به کشف جهان میپردازند. این مرحله با توسعه طرحوارهها مشخص میشود که نمایههای ذهنی هستند و به کودکان کمک میکنند تا تجربیات خود را درک و دستهبندی کنند.
طرحوارهها
پیاژه پیشنهاد کرد که برای درک اینکه اشیاء حتی زمانی که از دید خارج میشوند وجود دارند، نوزادان باید نمایههای ذهنی به نام طرحوارهها را توسعه دهند. طرحواره یک دستهبندی از دانش درباره چیزی در جهان است. برای مثال، یک نوزاد ممکن است طرحوارهای برای غذا داشته باشد که ابتدا به یک بطری یا سینه محدود میشود. با رشد کودکان و کسب تجربیات بیشتر، طرحوارههای آنها افزایش یافته و پیچیدهتر میشوند. از طریق فرآیندهای جذب و تطابق، کودکان درک خود از جهان را گسترش داده و اصلاح میکنند و به آنها اجازه میدهند اطلاعات جدید را بپذیرند و طرحوارههای موجود خود را تنظیم کنند.
آزمایشهای پیاژه
پیاژه آزمایشهایی برای ارزیابی ماندگاری شیء انجام داد که در آن یک اسباببازی را به نوزاد نشان میداد و سپس آن را پنهان میکرد. اگر نوزاد به دنبال اسباببازی میگشت، نشاندهنده درک ماندگاری شیء بود. در یکی از نسخههای آزمایش او، پیاژه اسباببازی را زیر یک پتو پنهان میکرد و مشاهده میکرد که آیا نوزاد سعی میکند آن را بازیابی کند. برخی نوزادان با ناپدید شدن اسباببازی گیج یا ناراحت میشدند، در حالی که دیگران فعالانه به دنبال آن میگشتند. پیاژه نتیجه گرفت که کسانی که به دنبال اسباببازی میگشتند، به این مرحله از رشد دست یافتهاند. او دریافت که شناخت ماندگاری شیء معمولاً در حدود ۸ تا ۹ ماهگی رخ میدهد.
تأثیرات ماندگاری شیء
توسعه ماندگاری شیء میتواند به اضطراب جدایی منجر شود، زیرا نوزادان متوجه میشوند که افراد و اشیاء حتی زمانی که قابل مشاهده نیستند، همچنان وجود دارند. این آگاهی جدید میتواند باعث ناراحتی شود هنگامی که والدین یا مراقبان از دید خارج میشوند. خوشبختانه، این اضطراب معمولاً موقتی است و تا سن ۳ سالگی کاهش مییابد. با این حال، در برخی موارد، اضطراب جدایی میتواند شدیدتر و پایدارتر شود و نیاز به حمایت و مداخله اضافی داشته باشد.
ماندگاری شیء در ADHD
در حالی که گاهی اوقات عدم ماندگاری شیء با اختلال نقص توجه و بیشفعالی (ADHD) مرتبط است، افراد مبتلا به ADHD ماندگاری شیء را درک میکنند. چالش در به یاد آوردن اینکه شیء وجود دارد نهفته است، که میتواند به مشکلات توجه و حافظه نسبت داده شود نه به عدم درک ماندگاری شیء.
چگونه ماندگاری شیء توسعه مییابد
پیاژه شش زیرمرحله را در طول مرحله حسی-حرکتی تشریح کرد که پیشرفت رشد شناختی و ظهور ماندگاری شیء را توصیف میکنند:
تولد تا ۱ ماهگی: بازتابها
در ابتداییترین بخش از مرحله حسی-حرکتی، نوزادان به بازتابهایی مانند ریشهیابی، مکیدن و ترسیدن برای تعامل با محیط خود متکی هستند. این پاسخهای بازتابی اصلیترین وسیلهای است که نوزادان از طریق آن به کشف و درک جهان اطراف خود میپردازند.
۱ تا ۴ ماهگی: توسعه طرحوارههای جدید
واکنشهای دایرهای اولیه به تشکیل طرحوارههای جدید منجر میشود. برای مثال، یک نوزاد ممکن است به طور تصادفی شست خود را بمکد و آن را لذتبخش بیابد، که منجر به رفتار تکراری میشود. این مرحله آغاز اقدامات هدفمند و توسعه الگوهای جدید رفتاری را نشان میدهد.
۴ تا ۸ ماهگی: اقدامات هدفمند
در حدود سن ۴ تا ۸ ماهگی، نوزادان شروع به تعامل فعالتر با محیط اطراف خود میکنند. آنها اقداماتی را برای ایجاد پاسخ از محیط انجام میدهند که به عنوان واکنشهای دایرهای ثانویه شناخته میشوند. این مرحله با افزایش توجه به جهان و تکرار هدفمند اقداماتی که نتایج جالبی تولید میکنند، مشخص میشود.
۸ تا ۱۲ ماهگی: اکتشاف بیشتر
بین ۸ تا ۱۲ ماهگی، اقدامات هدفمند بیشتر آشکار میشوند. نوزادان اسباببازیها را تکان میدهند تا صدا تولید کنند و پاسخهای آنها به محیط منسجمتر و هماهنگتر میشود. این مرحله نشاندهنده افزایش قابل توجهی در اکتشاف و آزمایش با اشیاء است.
۱۲ تا ۱۸ ماهگی: آزمون و خطا
واکنشهای دایرهای ثالث در این مرحله ظاهر میشوند که شامل آزمون و خطا است. نوزادان ممکن است شروع به انجام اقداماتی کنند تا توجه دیگران را جلب کنند یا به نتایج خاصی دست یابند. این مرحله با آزمایش و اکتشاف راههای جدید برای تعامل با اشیاء و افراد مشخص میشود.
۱۸ تا ۲۴ ماهگی: ظهور ماندگاری شیء
پیاژه معتقد بود که تفکر نمایشی بین ۱۸ و ۲۴ ماهگی شروع به ظهور میکند. در این مرحله، کودکان قادر به تشکیل نمایههای ذهنی از اشیاء میشوند که به آنها اجازه میدهد به صورت نمادین چیزهایی را تصور کنند که قابل مشاهده نیستند. این پیشرفت شناختی به آنها امکان میدهد تا ماندگاری شیء را به طور کامل درک کنند.
انتقادات
در حالی که نظریه پیاژه بسیار تأثیرگذار بود و همچنان محبوب است، اما موضوع انتقاد نیز بوده است. برخی محققان معتقدند که پیاژه تواناییهای کودکان را دست کم گرفته است و با نشانههای مناسب، کودکان به اندازه ۴ ماه میتوانند درک کنند که اشیاء حتی زمانی که دیده یا شنیده نمیشوند، همچنان وجود دارند. دیگر محققان توضیحات جایگزینی برای اینکه چرا نوزادان به دنبال اسباببازیهای پنهان نمیگردند، پیشنهاد میکنند و میگویند که کودکان بسیار جوان ممکن است فاقد هماهنگی جسمی لازم برای جستجوی شیء باشند یا ممکن است به سادگی علاقهای به یافتن شیء پنهان نداشته باشند.
چگونه میتوانید آن را تقویت کنید
تعامل با کودک خود از طریق بازی یکی از مؤثرترین راهها برای کمک به توسعه مهارتهای شناختی مهمی مانند ماندگاری شیء است. بازیها و فعالیتهای تعاملی ساده فرصتهایی را برای کودکان فراهم میکنند تا این مهارتها را تمرین کرده و محیط خود را کشف کنند.
برخی فعالیتهایی که از توسعه ماندگاری شیء حمایت میکنند عبارتند از:
- قایمباشک: این بازی کلاسیک و ساده راهی سریع و آسان برای سرگرم کردن کودک شما است در حالی که به او درباره ماندگاری شیء آموزش میدهد. میتوانید با پوشاندن صورت خود یا پنهان کردن اسباببازیهای کودک خود پشت یک شیء بازی کنید. پس از پنهان کردن اسباببازی، بپرسید که کجاست قبل از اینکه شیء را نشان دهید و مفهوم اینکه اشیاء حتی زمانی که قابل مشاهده نیستند همچنان وجود دارند را تقویت کنید.
- پنهان کردن اشیاء: چند تا از اسباببازیهای کودک خود را در مکانهایی که به راحتی قابل دسترسی هستند پنهان کنید. این ممکن است شامل قرار دادن آنها پشت یک اسباببازی دیگر یا زیر یک پتو یا بالش باشد. کودک خود را تشویق کنید تا به دنبال اشیاء بگردد که به تقویت درک آنها از ماندگاری شیء و تشویق به اکتشاف و مهارتهای حل مسئله کمک میکند.
با گنجاندن این فعالیتها در زمان بازی کودک خود، میتوانید از رشد شناختی آنها حمایت کرده و به آنها کمک کنید تا پایهای قوی برای درک جهان اطراف خود بسازند.