نیاز حیاتی به امید
سپتامبر، ماه آگاهی از خودکشی
سپتامبر ماه آگاهی از خودکشی است، دورهای که برای من اهمیت شخصی عمیقی دارد. من تجربه دست اولی از درد از دست دادن یک عزیز به دلیل خودکشی دارم. پسرم، وایلی، پس از مبارزه طولانی با اختلال دوقطبی نوع دوم، از دنیا رفت. در یک روز سرنوشتساز در سپتامبر، امید شکنندهاش توسط ذهنیت خودکشی غلبه کرد. قلبم به سوی هر کسی که با ناامیدی مشابه دست و پنجه نرم میکند و به سوی کسانی که کسی را به دلیل خودکشی از دست دادهاند، میرود.
زندگی گاهی میتواند بسیار چالشبرانگیز باشد و در طول دورههای افسردگی یا بحرانهای شخصی، ممکن است احساس شود که خوبیهای زندگی دستنیافتنی است. در چنین لحظاتی، داشتن امید کافی برای مقابله با افکار خودکشی که پایان دادن به زندگی را به عنوان راهحلی برای رنج پیشنهاد میدهند، حیاتی است. امید تشویق به باور این است که راههای دیگری برای رسیدگی به درد وجود دارد، حتی اگر هنوز کشف نشده باشند. این ما را یادآوری میکند که زندگی ارزشمند است و ما اهمیت داریم.
امید چیست؟
امید نباید با مثبتنگری صرف اشتباه گرفته شود. امید چیزی بیشتر و بنیادیتر است. امید یک باور منفعل نیست که همه چیز خوب خواهد شد، و نه انکار دردها و دشواریهای واقعی است. امید نیاز به لبخند زدن به رغم شرایط ندارد.
فیلسوف آلبر کامو، که با ملانکولی عمیق خود روبرو بود، امید را به عنوان یک عمل شجاعت توصیف کرد: عزم برای ادامه دادن به رغم تاریکی. او به شهرت گفت: «در میان زمستان، دریافتم که درون من یک تابستان شکستناپذیر وجود دارد.»
روانشناس سی.آر. اسنایدر امید را به عنوان یک مهارت شناختی میبیند که میتواند توسعه یابد. او روشی برای تبدیل شجاعت به عمل را توضیح میدهد که شامل سه جزء مرتبط است: تعیین اهداف، نقشهبرداری مسیرها برای دستیابی به آنها و پرورش عاملیت - باور به توانایی خود برای پیشرفت، هرچند آهسته، در حالی که به طور انعطافپذیر بر موانع غلبه میکند.
پرورش امید
امید بیشتر یک ذهنیت است که شامل اقدامات عمدی میشود تا انتظار منفعلانه برای یک احساس یا برکت. در اینجا راههایی برای بیدار کردن و پرورش امید آورده شده است:
- برای رنج خود کمک بگیرید. وقتی با سختی و درد عاطفی بار سنگینی دارید، حفظ امید میتواند دشوار باشد. به دیگران مراجعه کنید تا از شما حمایت کنند و به شما کمک کنند تا بفهمید چه چیزی شما را آزار میدهد و امیدتان را کاهش میدهد.
- امید را از دیگران قرض بگیرید. گاهی اوقات، وقتی امید شخصی تحلیل رفته است، میتوان آن را از کسی که در وضعیت ذهنی بهتری است و میتواند امکاناتی را ببیند که شما نمیتوانید، قرض گرفت. شما به همدلی و یادآوری ملایمی نیاز دارید که تغییر ممکن است. آنها میتوانند امید را فراهم کنند تا زمانی که بتوانید امید خود را بازسازی کنید.
- عملکرد عمدی را تمرین کنید. امید یک نگرش و راهنمای جهتگیری است. حتی زمانی که افکار و احساسات سنگین هستند، متعهد شوید به انجام «اقدامات عاقلانه» - تصمیماتی که با ارزشها و آنچه واقعاً مهم است همسو هستند، کمک به مقابله و بهبود میکنند. شواهد نشان میدهد که تمرکز بر گامهای کوچک و ارزشمحور زندگی و بهزیستی را بهبود میبخشد. اگرچه نتایج مطلوب ممکن است فوری نباشند، گامهای مثبت تدریجی میتوانند با گذشت زمان به تفاوتهای قابل توجهی منجر شوند.
- هدف پیدا کنید. ارتباط با حس هدف دلیلی برای زندگی فراهم میکند و ما را به یاد میآورد که ما در حال کمک هستیم. این هدف نیازی به بزرگ بودن ندارد؛ اعمال کوچک مهربانی، کمک به دیگران، مراقبت از خانواده یا حیوانات خانگی، یا حل مشکلات میتوانند معنادار باشند. اگر برای ارتباط با هدایای منحصر به فرد خود تلاش میکنید، به یاد داشته باشید که آنها هنوز درون شما هستند و میتوانند دوباره کشف شوند.
- لحظات خوب را لذت ببرید. تحقیقات نشان میدهد که جستجو و ایجاد لحظات مثبت - مانند احساس عشق، شادی، علاقه، الهام و قدردانی - میتواند به مقابله با اسپیرالهای نزولی کمک کند. باز بودن به این تجربیات ما را یادآوری میکند که خوبی ممکن است.
باشد که همه ما حس امید خود را از طریق نگرشها و اقداماتی که نشاندهنده تمایل به شجاعانه، صبورانه و با شفقت رسیدگی به درد و رنج خود است، تجدید کنیم. بیایید امید را زنده نگه داریم، اعتماد کنیم که بهبود ممکن است و زمانی که بار بسیار سنگین میشود، به دنبال حمایت باشیم.
اگر شما یا کسی که دوستش دارید در حال فکر کردن به خودکشی است، فوراً کمک بگیرید. برای کمک ۲۴/۷، با شماره ۹۸۸ برای خط زندگی و بحران خودکشی ۹۸۸ تماس بگیرید، یا با ارسال پیامک TALK به ۷۴۱۷۴۱ به خط پیامکی بحران دسترسی پیدا کنید.