چالش چندنسلی برای سلامت زنان و برابری جنسیتی
تعهد جهانی به برابری جنسیتی
در طی شصت و نهمین کمیسیون وضعیت زنان (CSW69) که از ۱۰ تا ۲۱ مارس ۲۰۲۵ برگزار شد، کشورها در سراسر جهان تعهد خود را به برابری جنسیتی از طریق یک بیانیه سیاسی سطح بالا تأیید کردند. این بیانیه تعهدات جهانی به حقوق زنان را تجدید کرد، عقبنشینیها را به رسمیت شناخت و خواستار اقدامات فوری و پاسخگوی جنسیتی در سیاستها شد، از جمله حفاظت از حق به بالاترین استاندارد قابل دسترس سلامت جسمی و روانی در طول زندگی. این بیانیه بر اهمیت پرداختن به این مسائل در تمام مراحل زندگی تأکید کرد تا زنان بتوانند به پتانسیل کامل خود دست یابند.
یکی از لحظات مهم در این حمایت، رویداد جانبی پرچمدار سازمان بهداشت جهانی (WHO) با عنوان «بدون سلامت زنان، برابری جنسیتی وجود ندارد» بود که با همکاری WHO، بریتانیا، مکزیک، زنان سازمان ملل و مجمع جهانی اقتصاد برگزار شد. این رویداد بر نیاز به رویکردهای مبتنی بر شواهد برای پرداختن به شکافهای سلامت زنان به عنوان یک جزء حیاتی در پیشرفت برابری جنسیتی، به ویژه در میان افزایش سخنان ضد حقوقی جهانی، تأکید کرد. این رویداد توجه مخاطبان متنوعی را جلب کرد و عزم جمعی برای مقابله با این چالشها را به نمایش گذاشت.
فراخوان برای رویکردهای جامع و مبتنی بر طول عمر
این رویداد بر این نکته تأکید کرد که سلامت زنان یک مسئله جهانی است که باید در طول زندگی مورد توجه قرار گیرد. بدون دسترسی جهانی به مراقبتهای یکپارچه برای همه زنان، اهداف پلتفرم عمل پکن دستنیافتنی باقی خواهند ماند. پلتفرم عمل پکن که در سال ۱۹۹۵ تأسیس شد، یک برنامه سیاست جامع برای توانمندسازی زنان را تعیین کرد و اهداف آن همچنان راهنمای تلاشها برای برابری جنسیتی هستند.
سخنرانان اشاره کردند که اگرچه زنان اغلب بیشتر از مردان عمر میکنند، اما به دلیل موانع سیستماتیک و معایب مادامالعمر، از سلامت کمتری برخوردارند. این موانع شامل دسترسی محدود به مراقبتهای بهداشتی، خشونت مبتنی بر جنسیت و نابرابریهای اقتصادی است که به طور نامتناسبی بر زنان تأثیر میگذارد. سرمایهگذاری در سلامت زنان برای برابری جنسیتی ضروری است و میتواند منجر به دستاوردهای اقتصادی قابل توجهی شود، که به طور بالقوه میتواند سیستمهای بهداشتی ملی را هر سال میلیاردها دلار صرفهجویی کند. با بهبود سلامت زنان، جوامع میتوانند از افزایش بهرهوری و کاهش هزینههای بهداشتی بهرهمند شوند.
پرداختن به شکافهای دادهها
سخنرانان تأکید کردند که دسترسی محدود، تحلیل و استفاده از دادههای تفکیکشده بر اساس جنسیت و جنس همچنان پیشرفت را مختل میکند. این کمبود داده به سرمایهگذاری ناکافی و تشخیص نادرست در شرایطی که به طور خاص یا به طور نامتناسبی بر زنان تأثیر میگذارد، مانند اندومتریوز، کمک میکند. اندومتریوز، شرایطی که میلیونها زن در سراسر جهان را تحت تأثیر قرار میدهد، اغلب به دلیل تحقیقات و آگاهی ناکافی تشخیص داده نمیشود. بستن این شکاف و اطمینان از مشارکت زنان در آزمایشهای بالینی میتواند نتایج بهداشتی را بهبود بخشد و صرفهجویی اقتصادی جهانی قابل توجهی، تا ۱ تریلیون دلار آمریکا سالانه، ایجاد کند. دادههای دقیق برای توسعه مداخلات و سیاستهای هدفمند که به طور مؤثر به نیازهای بهداشتی زنان پاسخ میدهند، حیاتی است.
جوانان در خط مقدم تغییر
لوسی فاگان، عضو شورای جوانان WHO، بر نقش جوانان در پیشبرد برابری جنسیتی و سلامت زنان تأکید کرد. او اشاره کرد که اگرچه پیشرفت کند شده است، اما جوانان اکنون بخش جداییناپذیری از گفتگو هستند و حرکت را برای مسائلی مانند سلامت و حقوق جنسی و باروری (SRHR)، خشونت مبتنی بر جنسیت (GBV) و سلامت روان به رغم فشارهای سیاسی و کاهش بودجه هدایت میکنند. فاگان بر اهمیت دادههای تفکیکشده بر اساس سن و جنسیت تأکید کرد و اشاره کرد که جوانان بازیگران اساسی در حفاظت از پیشرفت از CSW تا پکن+۳۰ هستند. مشارکت جوانان در این بحثها تضمین میکند که نسلهای آینده برای ادامه مبارزه برای برابری جنسیتی مجهز شوند.
کار به سمت راهحلهای بیشتر متقاطع
اعضای پنل بر نیاز به رویکردهای متقاطع برای پرداختن به تبعیض سیستماتیک که گروههای حاشیهنشین، از جمله زنان مسن، زنان در بازداشت، زنان دارای معلولیت و کسانی که در جوامع روستایی یا بومی زندگی میکنند، با آن مواجه هستند، تأکید کردند. تقاطعگرایی به رسمیت میشناسد که اشکال مختلف تبعیض، مانند نژادپرستی، تبعیض جنسیتی و تواناییگرایی، با هم تلاقی میکنند و چالشهای پیش روی این گروهها را تشدید میکنند. زنان بخش عمدهای از نیروی کار بهداشتی جهانی را تشکیل میدهند و مسئول ۸۰٪ از تصمیمات بهداشتی در سطح خانوار هستند، که نشاندهنده تأثیر قابل توجه اما استفاده نشده در شکلدهی به جوامع سالمتر است. با به رسمیت شناختن و پرداختن به این عوامل متقاطع، سیاستها میتوانند فراگیرتر و مؤثرتر در ارتقای سلامت و بهزیستی زنان باشند.
سازمان بهداشت جهانی در CSW69
مشارکت WHO در CSW69 فراتر از رویداد پرچمدار بود. جلسات دیگر شامل:
- بستن شکاف تغذیه جنسیتی: رویکردی فمینیستی برای مبارزه با گرسنگی و سوءتغذیه، با همکاری Action contre la Faim و FHI360. این جلسه استراتژیهایی برای اطمینان از دسترسی برابر به تغذیه را بررسی کرد و چالشهای منحصربهفردی که زنان در دستیابی به امنیت غذایی با آن مواجه هستند را به رسمیت شناخت.
- راهحلهای دیجیتال برای برابری جنسیتی و SRHR: بررسی نوآوریهای مبتنی بر فناوری برای پیشبرد سلامت زنان، با همکاری نروژ، کلمبیا، UNFPA و WHO/HRP. این جلسه بر چگونگی استفاده از فناوری برای بهبود دسترسی به خدمات و اطلاعات بهداشتی، به ویژه در مناطق دورافتاده و کمخدمت، تأکید کرد.
- پر کردن شکاف: مردان و پسران به عنوان متحدان و عوامل تغییر: با همکاری MenEngage Alliance، زنان سازمان ملل، OHCHR، WHO، UNFPA، دولتهای سوئد و رواندا، Equimundo و دیگران. این جلسه بر مشارکت مردان و پسران در ارتقای برابری جنسیتی و چالش با هنجارهای جنسیتی مضر تمرکز داشت.
- از پتانسیل تا پیشرفت: رویکردهای چندبخشی برای توانمندسازی نوجوانان: با همکاری یونیسف، WHO، FCDO، Plan International و BRAC. این جلسه بر اهمیت توانمندسازی نوجوانان از طریق آموزش، مراقبتهای بهداشتی و حمایت اجتماعی برای پرورش نسلی متعهد به برابری جنسیتی تأکید کرد.
این رویدادها تعهد WHO به یک دستور کار مبتنی بر حقوق و شواهد برای برابری جنسیتی و سلامت زنان را تقویت کردند. نتیجهگیری از WHO در CSW69 واضح است: سرمایهگذاری در سلامت زنان برای دستیابی به دستور کار ۲۰۳۰ ضروری است و ارزشهای مشترک را منعکس میکند. در زمانی از چالشهای جهانی، پیشبرد سیستمها و سیاستهای بهداشتی پاسخگوی جنسیتی که حقوق زنان را حفظ میکنند، بیش از هر زمان دیگری ضروری است. صداهای جوان، مانند لوسی فاگان، که در اقدام اجتماعی و همبستگی ریشه دارند، به ما یادآوری میکنند که بدون سلامت و بهزیستی زنان، برابری جنسیتی وجود ندارد. تلاشهای جمعی ذینفعان متنوع در CSW69 نشاندهنده عزم متحد برای ایجاد آیندهای عادلانهتر و سالمتر برای همه زنان است.