لوگوی شبکه جهانی روان‌شناسی فارسی زبانان شبکه جهانی
روان‌شناسی فارسی‌زبانان
گفت‌وگو با دکتر هدر هانسن درباره پژوهش‌هایش در مورد میسوفونیا

امضای عصبی ویژه میسوفونیا

•

نکات کلیدی

  • امضای عصبی میسوفونیا با اضطراب و اختلالات دیگر متفاوت است.
  • این امر از ایده‌ای حمایت می‌کند که میسوفونیا یک اختلال مستقل است.
  • اینزولای پیشین، بخشی از شبکه توجه، نقش مهمی در میسوفونیا دارد.
  • افزایش ارتباطات از اینزولای پیشین با شدت بیشتر میسوفونیا مرتبط است.

به‌تازگی فرصتی پیدا کردم تا درباره آخرین تحقیقات در مورد میسوفونیا با دکتر هدر هانسن صحبت کنم. کار او شواهد بیشتری ارائه می‌دهد که میسوفونیا یک اختلال مستقل است. دکتر هانسن رهبری آزمایشگاه شناخت و ادراک شنیداری صداهای روزمره (CAPES) در کالج ویلیام و مری را بر عهده دارد. در مطالعه اخیرش، او و تیمش به بررسی ارتباطات مغزی ۱۶۲ بزرگسال پرداختند و آن را با شدت میسوفونیا مرتبط کردند. یافته‌های آن‌ها به جنبه‌های مهمی از میسوفونیا روشنایی بخشیده و درک ما را از آن به‌عنوان یک اختلال منحصر به فرد افزایش داده است.

جنیفر بروت: از کشف شما بسیار خوشحالم! کشف اینکه میسوفونیا امضای عصبی خاصی دارد، به نظر می‌رسد که از ایده‌ای حمایت می‌کند که این یک اختلال مستقل است. آیا این درست است؟

هدر هانسن: بله، امضای عصبی میسوفونیا با آنچه در اضطراب و اختلالات دیگر دیده می‌شود، متفاوت است. یافته اصلی ما این است که اینزولای پیشین، بخشی از شبکه توجه، به‌طور قابل‌توجهی در میسوفونیا دخیل است.

جی‌بی: بنابراین، دخالت اینزولای پیشین شواهد بیشتری درباره میسوفونیا ارائه می‌دهد؟

اچ‌اچ: بله، و ما همچنین کشف کردیم که ارتباطات اینزولای پیشین با شدت میسوفونیا افزایش می‌یابد. این ارتباطات بر اساس سطح میسوفونیا تغییر یا شدت می‌یابد.

جی‌بی: آیا شما پیشنهاد می‌دهید که میسوفونیای شدیدتر منجر به ارتباطات بیشتر اینزولا می‌شود؟

اچ‌اچ: دقیقاً. علاوه بر این، این ایده که افزایش ارتباطات با شدت بیشتر میسوفونیا مرتبط است، نشان می‌دهد که این اختلال ممکن است به‌جای یک وضعیت دودویی، در یک طیف وجود داشته باشد.

جی‌بی: آیا این ارتباطات نتیجه داشتن میسوفونیا است یا اینکه ارتباطات بیشتر منجر به میسوفونیای شدیدتر می‌شود؟

اچ‌اچ: هنوز نمی‌دانیم. fMRI جهت‌گیری را نشان نمی‌دهد. ما فقط می‌توانیم بگوییم که این عوامل به‌نوعی مرتبط هستند. مهم است که بدانیم اندازه‌گیری اینزولا و ارتباطات آن علم دقیقی نیست. پژوهشگران مختلف از تجهیزات مختلفی استفاده می‌کنند و نواحی مغز را به‌طور متفاوتی تعریف می‌کنند.

جی‌بی: متشکرم که این را روشن کردید. این چیزی است که اغلب نادیده می‌گیریم!

اچ‌اچ: این یک نکته مهم است. مقالات تصویربرداری عصبی اغلب نواحی مغز را کمی متفاوت تعریف می‌کنند. علاوه بر این، اینزولای پیشین در بسیاری از عملکردها دخیل است و بخش‌های مختلفی از آن به شبکه‌های مغزی مختلف تعلق دارند. این بخشی از شبکه توجه است که به ما کمک می‌کند روی چیزهای مهم تمرکز کنیم، اما همچنین بخش‌هایی دارد که در پردازش حرکتی، احساسات و شبکه حالت پیش‌فرض دخیل هستند.

جی‌بی: متوجه شدم.

اچ‌اچ: من می‌خواستم به‌طور خاص‌تری به بررسی اینزولای پیشین بپردازم تا مشخص کنم کدام بخش برای میسوفونیا حیاتی است. من اینزولا را به روش‌های مختلفی تقسیم کردم تا بخش‌های آن را آزمایش کنم—بخشی که در شبکه توجه، شبکه حالت پیش‌فرض و غیره دخیل است. ما دریافتیم که تنها بخشی از اینزولا که به شبکه توجه تعلق دارد، در میسوفونیا افزایش ارتباط نشان می‌دهد.

جی‌بی: این چگونه با مطالعات قبلی مقایسه می‌شود؟

اچ‌اچ: این مطالعه شواهد بیشتری به کارهای قبلی تصویربرداری عصبی توسط پژوهشگرانی مانند شرودر و کومار اضافه می‌کند و دخالت شبکه توجه را تأیید می‌کند. مقاله ما داده‌های خاصی را ارائه می‌دهد که از فرضیه‌های آن‌ها حمایت می‌کند و بر اهمیت بخش توجه اینزولای پیشین در میسوفونیا تأکید می‌کند.

جی‌بی: آیا می‌توانید این را خلاصه کنید؟

اچ‌اچ: اینزولای پیشین یک ناحیه مغزی است که در میسوفونیا با نواحی دیگر بیشتر ارتباط برقرار می‌کند. این ناحیه با نواحی شنیداری سطح بالاتر برای تفسیر صداهای پیچیده، با نواحی توجه برای تصمیم‌گیری اینکه آیا یک صدا ارزش تمرکز دارد یا نه، و با یک ناحیه یکپارچه‌سازی برای مقایسه صداها با تجربیات گذشته تعامل دارد. این ناحیه در افرادی با میسوفونیای شدیدتر با نواحی دیگر مغز بیشتر ارتباط برقرار می‌کند.

جی‌بی: میسوفونیا شامل نواحی مختلف مغزی است، با اینزولای پیشین (بخشی از شبکه توجه) به‌عنوان بخش حیاتی. میزان ارتباطات آن ممکن است شدت اختلال را تعیین کند.

اچ‌اچ: بله.

جی‌بی: از شما برای این مصاحبه و کار فوق‌العاده‌تان در مورد میسوفونیا متشکرم! مشتاقانه منتظر مطالعه بعدی شما هستم!

منابع

Hansen HA, Norris JE, Bain CM, Ethridge LE, Tardif CL. Selective Disruption of Salience-Network Anterior Insula Connectivity in Misophonia: A Disorder-Specific Neural Signature. Hum Brain Mapp. 2026 Feb 15;47(3):e70468. doi: 10.1002/hbm.70468. PMID: 41676968; PMCID: PMC12895373.

منبع خبر 09 Sept 2026 · 06:02 pm
#میسوفونیا#تحقیقات_پزشکی#اختلالات_عصبی#مغز#تحقیقات_علمی#کالج_ویلیام_مری