سلامت روان در زمانهای نامطمئن: ۵ نکته کلیدی از مدیران APA و APHA
در دنیای امروز، عدم قطعیت اقتصادی، تقسیمات سیاسی و درگیریهای جهانی تنها تیتر خبرها نیستند؛ بلکه برای بسیاری از آمریکاییها، اینها استرسهای روزانهای هستند که به شدت بر احساس و عملکرد ما تأثیر میگذارند. آرتور سی. ایوانز جونیور، دکترا، مدیرعامل انجمن روانشناسی آمریکا (APA)، و جورج سی. بنجامین، دکتر، مدیرعامل انجمن بهداشت عمومی آمریکا (APHA)، در یک قسمت ویژه از پادکست Speaking of Psychology به این مسائل مهم پرداختند. آنها تأثیرات عمیق استرس مزمن اجتماعی بر سلامت روانی و جسمی را بررسی کردند و استراتژیهای مبتنی بر شواهد برای مقابله با این چالشها را به اشتراک گذاشتند. این بحث به خصوص به موقع است زیرا ماه آگاهی از سلامت روان آغاز میشود و اهمیت درک و مدیریت استرس در زندگی ما را برجسته میکند.
۱. سالها بحرانهای همپوشانده بسیاری از آمریکاییها را بدون زمان برای بازیابی باقی گذاشته است
استرس بیش از یک تجربه احساسی است؛ این یک پاسخ بیولوژیکی است که وقتی مزمن باشد، بدن را در حالت هشدار طولانیمدت نگه میدارد. این حالت مداوم میتواند به الگوهای خواب مختل، التهاب و افزایش خطر برای شرایط جدی سلامتی مانند بیماری قلبی و دیابت منجر شود. این فرسایش و ساییدگی تجمعی بر بدن به عنوان بار آلوستاتیک شناخته میشود. بنجامین اشاره کرد که در دو دهه گذشته، جمعیت آمریکا به دلیل مجموعهای از رویدادهای مکرر، از جمله همهگیری، اختلالات اقتصادی، ناآرامیهای اجتماعی و قطببندی سیاسی، زمان کافی برای بازیابی نداشتهاند. این رویدادها مانع از کاهش سطح استرس بدن شده و به یک حالت مداوم استرس افزایش یافته منجر شدهاند.
۲. استرس همچنین بر سلامت روان و روابط تأثیر میگذارد
استرس مزمن اجتماعی با نرخهای بالاتر اضطراب، افسردگی و اختلالات مصرف مواد ارتباط نزدیکی دارد. تحقیقات نشان میدهد که استرس مزمن میتواند عملکرد مغز و تنظیم هیجانی را تغییر دهد، و افراد را به چالشهای روزمره واکنشپذیرتر و کمتر قادر به مقابله مؤثر کند. این استرس میتواند به صورتهای ظریفتری مانند تحریکپذیری افزایشیافته، انزوای اجتماعی یا درگیری با دیگران ظاهر شود. ایوانز تأکید کرد که استرس نه تنها بر ما از نظر جسمی بلکه از نظر روانی و اجتماعی نیز تأثیر میگذارد و بر تعاملات و روابط ما تأثیر میگذارد.
۳. برخی افراد بار سنگینتری را حمل میکنند
در حالی که استرس پدیدهای گسترده است، به طور یکسان توسط همه تجربه نمیشود. عواملی مانند فشار مالی، ناپایداری شغلی و مسئولیتهای مراقبتی میتوانند سطوح استرس را تشدید کنند. بدنه قابل توجهی از تحقیقات نشان میدهد که تعیینکنندههای اجتماعی، از جمله درآمد، ثبات مسکن و دسترسی به منابع، نقش مهمی در شکلگیری نتایج سلامت روان و مواجهه با استرس ایفا میکنند. ایوانز اشاره کرد که استرس بسته به موقعیت فرد در جامعه به طور متفاوتی تجربه میشود. به عنوان مثال، در دوران همهگیری، والدین کودکان خردسال به طور قابل توجهی بیشتر از دیگران استرس را تجربه کردند، که توزیع نابرابر استرس در گروههای مختلف جمعیتی را برجسته میکند.
۴. ارتباط، ذهنیت و عادات روزانه محافظهای قوی هستند
راههای مؤثری برای کاهش تأثیر استرس وجود دارد، که ارتباط، ذهنیت و عادات روزانه از اجزای مهم آن هستند. حمایت اجتماعی عامل مهمی در تعیین میزان استرس و ناراحتی است که فرد تجربه میکند. ذهنیت نیز نقش مهمی ایفا میکند؛ تکنیکهایی مانند بازسازی شناختی میتوانند به تغییر دیدگاهها و کاهش فشار عاطفی کمک کنند. عادات کوچک و مداوم مانند اطمینان از خواب کافی، شرکت در ورزش منظم و استراحت از مواجهه مداوم با اخبار و دستگاههای دیجیتال میتوانند تفاوت قابل توجهی در مدیریت استرس ایجاد کنند. بنجامین پیشنهاد کرد که حداقل ۱۵ دقیقه زمان برای خود در روز را برای تجدید قوا در نظر بگیرید. شرکت در فعالیتهایی که شادی و رضایت را به ارمغان میآورند نیز به همان اندازه مهم است، هرچند بسیاری از مردم تمایل دارند این مکانیزم مقابلهای حیاتی را نادیده بگیرند.
۵. مدیریت استرس با آگاهی و نیت آغاز میشود
تشخیص استرس در خودمان میتواند چالشبرانگیز باشد، زیرا اغلب تا زمانی که توسط اعضای خانواده یا همکاران اشاره نشود، نادیده گرفته میشود. ایوانز پیشنهاد کرد که باید به اطرافیان خود اجازه دهیم تا بازخوردی در مورد سطح استرس ما ارائه دهند. شناسایی نشانههای شخصی استرس، مانند تحریکپذیری، مشکل در خوابیدن یا احساس بدبینی، میتواند به ما کمک کند تا به طور مؤثرتر و زودتر پاسخ دهیم. تمرکز بر استراتژیهایی که از سلامت طولانیمدت حمایت میکنند، مانند حفظ ارتباط با دیگران، شرکت در فعالیتهای اجتماعی و دادن اجازه به خود برای استراحت، ضروری است. با توجه به محیط پر استرسی که امروز در آن زندگی میکنیم، یادگیری تطبیق به عنوان یک جامعه ضروری است. ایوانز تأکید کرد که هدف حذف کامل استرس نیست بلکه مدیریت مؤثرتر آن است. او اشاره کرد که گرفتن یک روز مرخصی نباید به عنوان تنبلی تلقی شود بلکه به عنوان وسیلهای برای افزایش کارایی و بهرهوری دیده شود.
در نتیجه، در حالی که استرس ممکن است بخش اجتنابناپذیری از زندگی باشد، نحوه انتخاب ما برای پاسخ به آن میتواند تفاوت قابل توجهی در بهزیستی کلی ما ایجاد کند. با اتخاذ استراتژیهایی که تابآوری و تطبیقپذیری را ترویج میدهند، میتوانیم بهتر با چالشهای زمانهای نامطمئن مقابله کنیم.