خطرات ماریجوانا: آیا واقعاً بیضرر است؟
آیا ماریجوانا واقعاً بیضرر است؟
ماریجوانا اغلب به عنوان «داروی گیاهی» شناخته میشود که نشان میدهد بدون خطر است. با این حال، استفاده سنگین و سبک از ماریجوانا هر دو خطراتی دارند. همانند هر داروی تفریحی، درک این خطرات برای کاربران ضروری است.
در گذشته، ماریجوانا با «افراد معتاد» مرتبط بود که به عنوان بیانگیزه تلقی میشدند. قانونی شدن آن محبوبیتش را به ویژه در میان نوجوانان و سالمندان افزایش داده و قدرت ماریجوانا به طور قابل توجهی افزایش یافته است. اکنون اغلب به عنوان درمانی برای شرایط مختلف از جمله درد، اضطراب و اختلالات خواب تبلیغ میشود.
تصور غلط از بیضرر بودن
درک عمومی از ماریجوانا سریعتر از تحقیقات علمی تکامل یافته است. بسیاری از داروها مانند الکل، هروئین، کوکائین و مسکالین از گیاهان مشتق شده و دارای ارزش دارویی بالقوه هستند، اما همچنین خطرات جدی دارند. اشاره به ماریجوانا تنها به عنوان «گیاه» یا «دارو» میتواند به طور نادرست نشان دهد که بدون خطر است.
در واقع، ماریجوانا یک دارو است. در حالی که تحقیقات آینده ممکن است اجزای مفید را جدا کند، شواهد فعلی خطرات قابل توجهی از جمله اعتیاد، روانپریشی، پارانویا، اثرات شناختی و وخامت سلامت روانی را نشان میدهد. این خطرات نیازمند آگاهی عمومی بیشتر هستند.
درک خطرات
اعتیاد به ماریجوانا برای بسیاری یک واقعیت شگفتانگیز است. در دهه ۱۹۶۰، اعتیاد به دلیل قدرت کمتر نادر بود. امروزه، تقریباً ۳۰٪ از کاربران دچار اختلال مصرف کانابیس میشوند که با ولع، ترک، از دست دادن کنترل و استفاده مستمر علیرغم اثرات نامطلوب مشخص میشود. خطر اعتیاد با استفاده روزانه، شروع زودهنگام (۱ در ۶ که قبل از ۱۸ سالگی شروع میکنند) و به صورت سالانه در حال افزایش است.
ارتباط قوی بین ماریجوانا و روانپریشی یا اسکیزوفرنی وجود دارد، به ویژه در افرادی که به طور ژنتیکی مستعد هستند. استفاده زودهنگام، قدرت بالای THC و دوزهای بزرگ این خطر را افزایش میدهد، حتی بدون عوامل ژنتیکی. علائم شامل پارانویا، توهم و افزایش خطر اسکیزوفرنی است که به عنوان روانپریشی ناشی از کانابیس شناخته میشود.
کاربران تفریحی ممکن است با مشکلاتی مانند پارانویا در حالت مستی و تحریکپذیری یا عصبانیت در هنگام ترک مواجه شوند. برخلاف کلیشه آرام، استفاده از ماریجوانا میتواند تکانشگری و خصومت بین فردی را افزایش دهد. استفاده سنگین یا مکرر با احتمال بیشتری از خشونت فیزیکی همراه است.
هیچ استفادهای بدون خطر نیست
در حالی که بسیاری میتوانند ماریجوانا را به طور سبک استفاده کنند بدون آسیب شدید، حتی استفاده گاهبهگاه نیز بدون خطر نیست. کانابیس با رانندگی مختل، نقص توجه و حافظه، اضطراب در افراد حساس و کاهش انگیزه مرتبط است. همچنین ممکن است عملکرد عضله قلب را تحت تأثیر قرار داده و باعث التهاب عروقی شود. استفاده طولانیمدت با کاهش متوسط IQ همراه است، به ویژه در کسانی که جوان (قبل از ۲۵ سالگی) شروع میکنند.
درک عمومی اغلب ماریجوانا را به عنوان بیضرر میبیند، تحت تأثیر تصویر تاریخی آن به عنوان یک داروی کمقدرتتر، معرفی ماریجوانای پزشکی و نمایش آن در رسانههای اجتماعی. با این حال، ماریجوانای امروزی بسیار قویتر است. مانند الکل، خطرات ماریجوانا در یک طیف وجود دارد. گفتمان عمومی به طور فزایندهای بر فواید تأکید میکند در حالی که آسیبهای مستند را کماهمیت جلوه میدهد.