مارکوس اورلیوس درباره اضطراب
درک رویکرد استوایی به کاهش اضطراب
اضطراب اغلب بر عدم قطعیتهای آینده مانند مشکلات احتمالی یا انتظارات متمرکز است. در حالی که سطحی از نگرانی درباره آینده برای انگیزه و ایمنی ضروری است، جلوگیری از تبدیل اضطراب به یک حالت دائمی بسیار مهم است.
زندگی مدرن
در دنیای امروز، مدیریت اضطراب چالشبرانگیز است زیرا تهدیدات به ندرت واضح هستند. برخلاف اجداد ما که با خطرات فوری مواجه بودند، ما با فشارهای مداوم مانند ایمیلها، مهلتها و مقایسههای شبکههای اجتماعی روبرو هستیم. این فشارهای مداوم میتوانند درونی شوند و به حس مداوم تعقیب شدن توسط نگرانیهایمان منجر شوند.
برای مقابله، بسیاری از مردم مشغول میمانند تا از مواجهه با اضطراب خود اجتناب کنند. این مشغولیت حس کاذب کنترل را فراهم میکند، زیرا فعالیت اغلب به جای پرداختن به اضطراب زیربنایی، به عنوان حواسپرتی عمل میکند. داستانی از ذن این را با یک سوارکار که با سرعت تمام میرود بدون آنکه مقصد خود را بداند، نشان میدهد که توسط اسب هدایت میشود نه نیت خودش.
چگونه اضطراب را کاهش دهیم
اولین گام در مدیریت اضطراب این است که متوقف شوید و آن را شناسایی کنید. نامگذاری یک ترس خاص حضور آن را کاهش میدهد و اجازه میدهد که به آن پرداخته، پذیرفته یا نادیده گرفته شود. استواییها بر تمایز بین آنچه در کنترل ماست و آنچه نیست تأکید داشتند. ما باید بر اقداماتی که میتوانیم کنترل کنیم تمرکز کنیم و نگرانیهایی را که فراتر از تأثیر ماست رها کنیم.
استواییها از استعارهای استفاده میکردند که یک تیرانداز با کمان بر روی هدفگیری دقیق تمرکز میکند اما میپذیرد که وقتی تیر رها شد، مسیر آن از کنترل او خارج است. بهطور مشابه، مارکوس اورلیوس درباره دور انداختن اضطراب با شناخت آن به عنوان محصول ادراکات خود، نه شرایط خارجی، نوشت.
با پذیرش این ذهنیت استوایی، میتوانیم برای کاهش اضطراب تلاش کنیم با تمرکز بر آنچه میتوانیم کنترل کنیم و رها کردن آنچه نمیتوانیم.