وقتی «عشق در نگاه اول» مانع عشق واقعی میشود
نکات کلیدی
- تجربیات خانوادگی میتوانند بر ترس از تعهد تأثیر بگذارند اما آینده یک رابطه را تعیین نمیکنند.
- جذب فوری تعیینکننده نحوه مدیریت تفاوتها در طول زمان توسط شرکا نیست.
- پرهیز از تعارض با پنهان کردن نیازهای مهم میتواند مانع از درک و نزدیکی شود.
من و همسرم نزدیک به ۲۵ سال است که ازدواج کردهایم. او معتقد است که عشق در نگاه اول بوده، در حالی که من مخالفم. به عنوان یک دانشمند خانواده، میدانم که باورهایی مانند عشق در نگاه اول میتوانند به افسانههایی درباره عشق رمانتیک کمک کنند که ممکن است بر روابط تأثیر منفی بگذارند. فیلمها، مانند آنهایی که توسط هالمارک ساخته میشوند، اغلب این افسانهها را تقویت میکنند، از جمله ایده همروح بودن یا اینکه عشق میتواند بر همه موانع غلبه کند. در واقعیت، هر چه فرد بیشتر به این افسانهها باور داشته باشد، احتمال کمتری دارد که روابط رضایتبخشی داشته باشد. برخی افراد حتی ممکن است به دلیل باور به اینکه عشق واقعی باید بدون تعارض باشد، روابط را زودتر از موعد پایان دهند.
در فیلم هالمارک تعطیلات فراموششده، ما شاهد زوجی هستیم که با این افسانهها درباره عشق رمانتیک دست و پنجه نرم میکنند و تصمیم میگیرند که آیا از آنها عبور کنند تا عشق واقعی را بیابند یا از هم جدا شوند.
عشق در نگاه دوم؟
در تعطیلات فراموششده، ما با راب اشفورد و کاترین لیو آشنا میشویم. برای راب، عشق در نگاه اول است. او در آغاز فصل تعطیلات، زمانی که زمان مورد علاقهاش در سال است، پیشنهاد ازدواج میدهد. اما کاترین که به دلیل طلاق والدینش و طلاق خودش از روابط شکستخورده میترسد، بدون پاسخ از پیشنهاد فرار میکند. راب دلشکسته به خانه خواهرش میرود اما در یک تصادف دچار فراموشی میشود. خاطرات او بازمیگردند، بهجز خاطرات کاترین. دکتری درمان غیرمتعارفی پیشنهاد میدهد: راب و کاترین باید دوباره با هم قرار بگذارند. با بازگشت تدریجی خاطرات، راب به یاد میآورد که چگونه رابطهشان به پایان رسید.
هالمارک قبلاً از فراموشی به عنوان یک وسیله داستانی برای توسعه روابط استفاده کرده است. در این مورد، به کاترین اجازه میدهد تا با ترس از تعهد روبرو شود و به راب امکان میدهد تا بفهمد واقعاً چه چیزی را در یک شریک میخواهد. فراموشی به هر دو شخصیت فرصتی میدهد تا خود و یکدیگر را بهتر بشناسند، اما باید تصمیم بگیرند که از این فرصت استفاده کنند.
اصالت در روابط
تلاشهای راب و کاترین برای بازسازی رابطه گذشتهشان به نظر زورکی میآید. راب مکرراً اصرار دارد که او «راب قدیمی» نیست، شاید برای یادآوری به خودش نیز. تلاشهای مجدد آنها برای قرار گذاشتن ناراحتکننده است و باعث میشود که آنها از خود بپرسند چگونه اصلاً یک سال با هم قرار گذاشتهاند. بینندگان ممکن است همین سوال را بپرسند، زیرا راب و کاترین در تلاشاند تا خودشان را در کنار یکدیگر باشند.
این چالش در روابط واقعی نیز رایج است. تصور کنید که با برنامههای تعطیلات موافقت میکنید در حالی که در واقع چیزی متفاوت میخواهید، علاقهمندی را تظاهر میکنید تا از تعارض جلوگیری کنید یا نگرانیها درباره آینده را پنهان میکنید تا یک شب خوشایند را حفظ کنید. این نیت قابل درک است، بهویژه اگر فرد احساس کند باید جنگها را انتخاب کند و ارتباطات را حفظ کند. اما با پنهان کردن ترجیحات، تطبیق با نظرات شریک و پنهان کردن نیازها، فرصتهای شریکمان را برای درک ما، پاسخ به ما یا کاوش در تفاوتهایمان محدود میکنیم.
تحقیقات نشان میدهد که پنهان کردن اطلاعات شخصی از شریک با رضایت و تعهد کمتر در رابطه مرتبط است. اصالت نیازی به اشتراکگذاری هر فکر یا قربانی کردن حریم خصوصی ندارد، اما پنهان کردن مداوم جنبههای مهم خودمان، شانس کشف اینکه آیا شریکمان میتواند واقعاً ما را بشناسد و بپذیرد را محدود میکند.
عشق ساختهشده از انتخابهای روزمره
یکی از صحنههای مورد علاقه من در فیلم، نزدیک به انتها اتفاق میافتد، زمانی که پدر کاترین پیشنهاد میکند که نتایج منفی روابط از انتخابها ناشی میشود نه سرنوشت از پیش تعیینشده برای تنها بودن. بینش او بر عاملیت تأکید میکند: در حالی که نمیتوانیم همه چیز را در یک رابطه کنترل کنیم، میتوانیم در نظر بگیریم که چگونه انتخابهایمان ارتباطاتی را که میسازیم شکل میدهند.
این انتخابها، هرچند به نظر عادی میآیند، میتوانند تأثیر زیادی بر رابطه داشته باشند. میتوانیم صادقانه درباره عدم اطمینانها صحبت کنیم به جای اینکه وانمود کنیم مطمئن هستیم. میتوانیم به شریک اجازه دهیم ترجیحات متفاوتی را ابراز کند بدون اینکه آن را به عنوان نشانهای از عدم همروح بودن ببینیم. میتوانیم سوال بپرسیم به جای اینکه فرض کنیم اختلاف نظر چه معنایی دارد، به جای پنهان کردن آسیبها به آنها بپردازیم و انتظاراتی را که از تجربیات خانوادگی به همراه داریم بررسی کنیم. در حالی که این انتخابها تضمینکننده یک رابطه پایدار نیستند، میتوانند به ما کمک کنند تا خودمان و یکدیگر را بهتر درک کنیم و یک رابطه اصیل را تقویت کنیم.
در تعطیلات فراموششده، فراموشی نظم معمول را مختل میکند و به کاترین و راب اجازه میدهد تا رابطهشان را بازبینی کنند. در حالی که به عنوان یک وسیله داستانی دراماتیک عمل میکند، ما نیازی به انتظار برای چنین وقفههایی نداریم تا در روابطمان تأمل کنیم.
هالمارک در مقابل روانشناسی
هالمارک: اگر عشق واقعی باشد، جرقه شما را دوباره به هم میآورد—حتی اگر به فراموشی و یک قرار اول دوم نیاز باشد.
روانشناسی: جرقه اولیه میتواند ما را به کسی جذب کند، اما نمیتواند یک رابطه را حفظ کند. شرکای رمانتیک باید به درک یکدیگر، پذیرش تفاوتها و ارتباط صادقانه متعهد شوند، حتی زمانی که گفتگوها ناراحتکننده هستند.
نتیجهگیری: تعطیلات فراموششده برای اجازه دادن به شخصیتهایش برای زیر سوال بردن رمانسی که قبلاً پذیرفته بودند، امتیاز میگیرد. شانس دوم آنها مهم است زیرا فرصتی برای شناخت صادقانهتر یکدیگر فراهم میکند. خوشبختانه، بقیه ما میتوانیم بدون یک مورد فراموشی شروع کنیم.