دانش همیشه قدرت نیست وقتی به آینده مربوط میشود
نکات کلیدی
- دانستن خطر ابتلا به آلزایمر ممکن است به سالها اضطراب منجر شود بدون اینکه تضمینی برای ابتلا به بیماری باشد.
- آزمایشهای پیشبینی آلزایمر خطر افزایش را نشان میدهند، نه قطعیت.
- قوانین فعلی به طور کامل نتایج آزمایشهای پیشبینی را از بیمهگران یا اشخاص ثالث محافظت نمیکنند.
آیا من به آلزایمر مبتلا خواهم شد یا نه؟
توانایی پیشبینی بیماریهای عصبی با بیماری هانتینگتون در دهههای ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ آغاز شد. این اختلال ارثی در صورت وجود جهش مسئول قابل پیشبینی است. با این حال، بیماری همچنان غیرقابل درمان است و به علائم شدید و تقریباً مرگ حتمی برای مبتلایان منجر میشود.
آزمایش آلزایمر خطر افزایش، نه قطعیت، ابتلا به بیماری را نشان میدهد. انتظارات اولیه برای آزمایش هانتینگتون برآورده نشد؛ تنها ۱۰-۲۰٪ از افراد در معرض خطر تصمیم به انجام آزمایش ژنتیکی گرفتند، با وجود انتظارات که اکثر افراد میخواهند سرنوشت خود را بدانند. این نتیجه غیرمنتظره آینده آزمایشهای ژنتیکی را تغییر داد و نشان داد که افراد در معرض خطر حق دارند اطلاعات ژنتیکی خود را بدانند یا ندانند.
اگر تصمیم خود را گرفتهاید، ممکن است بخواهید بدانید که چگونه با یافتههای ملی مقایسه میشود. یک نظرسنجی در ایالات متحده از بزرگسالان ۶۵ سال و بالاتر نشان داد که ۷۵٪ یک آزمایش قطعی و رایگان آلزایمر را انجام میدهند، در حالی که ۲۵٪ این کار را نمیکنند.
دلایل جستجوی آزمایش شامل برنامهریزی برای مراقبتهای حمایتی، تهیه دستورات پیشرفته و برنامهریزی مالی است. با این حال، دلایل عدم دانستن اغلب داخلی هستند، مانند اجتناب از اضطراب و ناامیدی از زندگی تحت سایه سرنوشت. به طور شگفتانگیزی، آگاه شدن از خطر بالاتر آلزایمر همیشه به آسیب روانی که بیماران و پزشکان از آن میترسند منجر نمیشود، که نشاندهنده عدم قطعیت در تمایل افراد به ورود به این «معامله فاوستی» است.
از دست دادن استقلال پزشکی
صرف نظر از تصمیم شما برای آگاهی از خطر آلزایمر، احتمالاً ترجیح میدهید کنترل کنید که چه کسی میتواند به این اطلاعات دسترسی داشته باشد. با این حال، شرایط پزشکی، فرهنگی و سیاسی فعلی ممکن است از این ترجیح حمایت نکند.
قوانینی مانند قانون عدم تبعیض اطلاعات ژنتیکی و قانون آمریکاییهای دارای معلولیت برخی حمایتها را ارائه میدهند اما کنترل بر اطلاعات حساس را تضمین نمیکنند. آزمایشهای پیشبینی آلزایمر به نشانگرهای خونی، نه یافتههای ژنتیکی، متکی هستند و GINA فقط به بیمه سلامت اعمال میشود، نه بیمه معلولیت یا مراقبت طولانیمدت. در اکثر ایالتها، نتایج شما میتواند توسط بیمهگران استفاده شود که ممکن است منجر به رد پوشش یا اختلافات قانونی شود.
به این مقررات برای انتشار و اجازه پزشکی که به یک بیمار در جستجوی بیمه مراقبت طولانیمدت ارائه میشود، توجه کنید:
- «من اجازه افشای و استفاده از هرگونه اطلاعات در مورد تاریخچه پزشکی، تشخیص، پیشآگهی و درمان هرگونه وضعیت جسمی یا روانی خود را میدهم.»
- «اطلاعات سلامتی من ممکن است مجدداً افشا شود [یعنی به دیگران ارسال شود] و دیگر تحت حفاظت قانون قابل اجرا، از جمله مقررات فدرال حفاظت از اطلاعات سلامتی، نباشد.»
- «اگر این اجازه را برای بیمه مراقبت طولانیمدت خود امضا نکنم، درخواست من ممکن است پردازش نشود.»
آیا این اطلاعات بر اعتماد شما به تصمیمگیری برای آگاهی از سرنوشت آلزایمر شما تأثیر میگذارد؟ آیا آمادهاید همه پیامدهای احتمالی افشای چنین اطلاعاتی را بپذیرید؟