آیا «تخصص زنانه» یک تضاد است؟
نقاط کلیدی
- تخصص اغلب با ویژگیهای مردانه مرتبط است، حتی زمانی که زنان متخصص هستند.
- زنان با دوگانگی تطابق با هنجارهای جنسیتی زنانه و انتظارات تخصص که اغلب مردانه است، مواجهاند.
- روانشناس لوئیس ترمن به پیوند فرهنگی هوش با مردانگی کمک کرده است.
- اولین مجله در مورد زنانگی ۲۶ سال پس از تأسیس مطالعات مردانگی آکادمیک ایجاد شد.
مردانهسازی تخصص
مفهوم «مردانهسازی تخصص» در سرمقاله افتتاحیه مجله زنانگیها توسط دکتر رئا اشلی هاسکین و من مورد بررسی قرار گرفت. این ایده فراتر از زیباییشناسی به ویژگیهایی مانند عقلانیت، عینیت و استواری میپردازد که مردانه و به شدت با هوش و تخصص مرتبط هستند. در مقابل، زنانگی اغلب به عنوان غیرعقلانی، ذهنی و احساسی دیده میشود، که مخالف تخصص است.
شخصیتهای تاریخی در روانشناسی، مانند لوئیس ترمن، این دوگانگی را تقویت کردهاند. ترمن که به خاطر مطالعه کودکان «نابغه» و توسعه آزمون هوش استنفورد-بینه شناخته میشود، همچنین معیارهای زنانگی و مردانگی را ایجاد کرده است. نوشتههای او اغلب هوش را با مردانگی برابر میدانستند و پیشنهاد میکردند که مردانگی میتواند جایگزین هوش باشد. این هنجار فرهنگی به زنان فشار میآورد تا برای دیده شدن به عنوان متخصص، ویژگیهای زنانه را کنار بگذارند، که اغلب با پوشیدن لباسهای مردانه مانند کتهای آبی تیره نمادین میشود.
دوگانگی
با وجود پیشرفت در برابری جنسیتی، برابری واقعی در بیان جنسیتی همچنان دستنیافتنی است. در حالی که مردان و زنان میتوانند به عنوان متخصص شناخته شوند، زنانگی و رفتار زنانه همچنان در حوزه تخصص کمارزش است. نظریه فمینیستی، در حالی که به برابری میپردازد، گاهی به این عدم تعادل کمک کرده است با کمارزش کردن زنانگی و دیدن آن به عنوان یک دام پدرسالارانه.
این وضعیت برای زنان یک دوگانگی ایجاد میکند که باید بین انتظارات اجتماعی از زنانگی و نیاز به نشان دادن ویژگیهای مردانه برای جدی گرفته شدن به عنوان متخصص تعادل برقرار کنند. زنان باید بین زنانه بودن به اندازه کافی برای تطابق با هنجارهای جنسیتی و نه آنقدر زنانه که نادیده گرفته شوند، حرکت کنند.
چه چیزی را از دست میدهیم
حذف زنانگی از فهم ما از تخصص ممکن است توانایی ما را برای به دست آوردن دیدگاههای متنوع محدود کند. به عنوان مثال، به سخنرانان عمومی اغلب توصیه میشود که از استفاده از لحن صعودی در انتهای جملات خودداری کنند، زیرا این نشاندهنده عدم قطعیت است و تخصص درک شده را تضعیف میکند. زنان این توصیه را بیشتر دریافت میکنند، زیرا تصور میشود که نشاندهنده عدم اعتماد به نفس است.
با این حال، علم قطعی یا نهایی نیست و تخصص نیز نباید باشد. الگوهای گفتاری که دعوت به گفتگو و تجدیدنظر میکنند ممکن است در واقع دانش را تقویت کنند و از قطعیت نادرست جلوگیری کنند. با این حال، این لحنهای گفتاری اغلب به عنوان ناسازگار با تخصص نادیده گرفته میشوند.
فراتر از گفتار، زنان در زمینههای STEM ممکن است از همسالان زنانه خود فاصله بگیرند تا جا بیفتند و محققانی که بر زنانگی تمرکز میکنند کمتر احتمال دارد که موقعیتهای دانشگاهی را به دست آورند.
پر کردن شکاف
بیارزشسازی زنانگی به شدت در درکها و ارزیابیهای ما از تخصص ریشه دارد. برای تغییر این وضعیت، باید آگاهانه سؤال کنیم که چگونه تخصص را تعریف و شناسایی میکنیم. چه نشانههایی را برای ارزیابی هوش یا اعتبار کسی به کار میبریم؟ چگونه ویژگیهای زنانه بر قضاوتهای ما از تخصص تأثیر میگذارد؟
مردانهسازی تخصص بخش کوچکی از تأثیر فمفوبیا بر تولید دانش و زندگی روزمره است. ۲۶ سال پس از تأسیس مطالعات مردانگی، یک مجله اختصاصی به زنانگی به عنوان یک موضوع جدی ایجاد شد. اینکه آیا این وضعیت درک ما از تخصص را تغییر میدهد، به تمایل ما برای پذیرش اشکال متنوعی از اعتبار بستگی دارد. چالش این نیست که آیا تخصص میتواند زنانه باشد، بلکه این است که آیا میتوانیم آن را زمانی که از الگوهای سنتی مردانه منحرف میشود، بشناسیم. آیا میتوانیم تخصص را بدون نشانههای مردانگی بپذیریم یا در دنیایی گیر افتادهایم که در آن مردانگی و هوش مترادف هستند؟