تلاش برای بهبود در یک رابطه سمی
درک زخمهای زیرین رابطه
اگر خود را در رابطهای مییابید که در آن تعارضات مکرر، آرامش کم و اضطراب همیشگی است، احتمالاً خستهاید. شما تنها نیستید. بسیاری از افراد در جلسات درمانی احساس میکنند در الگوهای سمی رابطهای گرفتار شدهاند و به دنبال راهی برای خروج از این چرخ و فلک احساسی هستند.
"مدتی همه چیز عالی است،" اغلب مراجعان میگویند. "فکر میکنم همه چیز خوب است. اما سپس ناگهان، یک دعوای بزرگ رخ میدهد و احساس میکنم 'تمام شدهام'. بعد از روزها سکوت، احساس میکنم زندگیام در حال فروپاشی است، انگار واقعاً مرا ترک کردهاند. حالم بد میشود، انگار نمیتوانم نفس بکشم. سپس آشتی میکنیم و آرامش آنقدر شدید است که تقریباً فراموش میکنم چقدر بد بود... تا اینکه دوباره اتفاق میافتد. چه مشکلی با من است؟"
این چرخه رایج است. مراجعان به درمان میآیند به امید آنکه احساس بهتری داشته باشند و در نهایت رابطه را ترک کنند. اما قبل از رسیدن به آن نقطه، ما بررسی میکنیم چرا آنها میمانند نه اینکه چرا نمیروند.
چرا نمیتوانم به سادگی بروم؟
نفهمیدن اینکه چرا احساس ناتوانی در ترک دارید میتواند به سلامت روان شما آسیب برساند زیرا به خود قضاوتی منجر میشود که چرا با وجود آسیب میمانید. درک این مسئله برای بهبود ضروری است.
- آشنا بودن: درد رابطه شناخته شده است. ترک کردن به معنای روبرو شدن با ناشناختههاست: غم، تنهایی، عدم قطعیت و ترس از اینکه هرگز رابطه دیگری پیدا نکنید. ماندن میتواند احساس امنیت بیشتری بدهد.
- احساس مسئولیت: ممکن است احساس کنید مسئول شریک خود هستید، به ویژه اگر آنها با مشکلات روانی دست و پنجه نرم میکنند، که ترک کردن را مانند رها کردن جلوه میدهد.
- چسبیدن به امید: ممکن است امیدوار باشید که شریک شما در نهایت بفهمد و تغییر کند، یا باور داشته باشید که بهبود خودتان ممکن است آنها را نیز بهبود بخشد.
این دلایل شما را ضعیف نمیکند؛ آنها شما را انسانی میکند. درک اینکه چرا میمانید فقط آغاز است. ما نیاز داریم عمیقتر برویم تا بفهمیم چگونه به اینجا رسیدهاید.
اما درمان اغلب بر پردازش آخرین تعارض تمرکز میکند نه کاوش در مسائل عمیقتر. این میتواند به ناامیدی منجر شود وقتی که هیچ تغییر مهمی رخ نمیدهد.
وقتی بقا مانع میشود
"آیا ممکن است در حالی که در یک رابطه سمی هستید روی خود کار کنید و بهبود یابید؟" این یک سوال رایج است.
از نظر فنی، بله. شما میتوانید روی خود کار کنید بدون توجه به شرایط. اما این به درک آنچه در تلاش برای بهبود آن هستید بستگی دارد. اگر در کودکی با ترک، غفلت یا بیثباتی مواجه شدهاید، این تجربیات دردناک و ترسناک بودهاند.
زخمهایی که به روابط میآورید فقط رویدادهای گذشته نیستند؛ آنها باورهایی هستند که به خاطر آن رویدادها درباره خودتان شکل دادهاید. ممکن است احساس بیارزشی یا ناپسندی کنید.
رابطهای که بیشترین نیاز به بهبود دارد ممکن است رابطه با خودتان باشد. در یک الگوی سمی، ترمیم رابطه درونی شما دشوار است زیرا هر مشاجرهای ترسهای شما را تأیید میکند. هر خیانت آنها را تأیید میکند. هر سکوتی به شما یادآوری میکند که چقدر بیاهمیت به نظر میرسید.
برای بهبود رابطه خود با خودتان، سیستم عصبی شما نیاز به امنیت دارد تا از جستجوی مداوم برای تعارض بعدی دست بردارد. اما اگر برای آن گام آماده نیستید، اشکالی ندارد. بهبود درباره درک این است که هر مسیر از شما چه میخواهد.
انتخاب
هنگام تصمیمگیری برای ماندن یا رفتن، مردم اغلب میپرسند، "کدام گزینه کمتر درد خواهد داشت؟" اما اگر منتظر گزینهای بدون درد باشید، ممکن است برای همیشه منتظر بمانید.
هیچکدام از مسیرها آسان یا اشتباه نیستند. هر دو شامل انواع مختلفی از درد هستند و میتوانند بخشی از بهبود باشند.
انتخاب ماندن به معنای زندگی با درد مداوم و سیستم عصبی دائماً در حالت هشدار است. خود قضاوتی برای ماندن لایه دیگری از زخمها اضافه میکند. گاهی اوقات، شفا بخشترین چیز این است که بپذیرید، "هنوز آماده نیستم." این صداقت به شما اجازه میدهد تا از خود قضاوتی دست بردارید، مرزها را تعیین کنید و خود را در اولویت قرار دهید.
انتخاب ترک نیز دردناک است. این شامل روبرو شدن با غم، ترس، تنهایی و عدم قطعیت است. اما عبور از این درد یک عمل انتخاب خودتان است. این ادامه تصمیم برای توقف خود قضاوتی است.
بهبود میتواند در حالی که در یک رابطه سمی هستید اتفاق بیفتد زیرا زمانی آغاز میشود که دیگر خود را پشت سر نمیگذارید.