تأثیر سوگ بر خانوادههای ناکارآمد
سوگ مشکلات موجود در خانوادههای ناکارآمد را بزرگتر میکند
سوگ بهطور ذاتی چالشبرانگیز است و احساساتی مانند غم، خشم، گناه، پشیمانی، سردرگمی و حتی تسکین را به همراه دارد. در خانوادههای ناکارآمد، سوگ با مسائل پیشین مانند تعارض، کینه، ارتباطات ضعیف، نقشهای ناسالم و زخمهای حلنشده تعامل میکند و معمولاً آنها را تشدید میکند.
در خانوادههای سالم، سوگ میتواند اعضا را متحد کند و موجب تسلی، خاطرات مشترک و رویکردی همکارانه به مسئولیتها شود. در مقابل، در خانوادههای ناکارآمد، سوگ ممکن است تنشها را تشدید کند، زخمهای قدیمی را باز کند و دینامیکهای موجود را تقویت کند.
مراحل سوگ
مدل کوبلر-راس پنج تجربه رایج سوگ را شامل انکار، خشم، چانهزنی، افسردگی و پذیرش مشخص میکند. این مراحل لزوماً به ترتیب نیستند و بهطور جهانی تجربه نمیشوند. با این حال، آنها چارچوبی برای درک چگونگی تعامل سوگ با سیستم خانواده ناکارآمد ارائه میدهند و ممکن است الگوهای موجود را تقویت کنند.
مراحل تغییر یافته سوگ
انکار میتواند به توهم تبدیل شود. پس از مرگ، روایتهای خانوادگی ممکن است بهطور چشمگیری تغییر کنند. یک خویشاوند که زمانی دشوار یا آزاردهنده بود ممکن است ایدهآلسازی شود و خاطرات دردناک کوچک یا بازنویسی شوند. برخی از اعضای خانواده ممکن است نزدیکی خود به متوفی را اغراق کنند تا خود را از گناه یا تعارضات حلنشده محافظت کنند.
خشم میتواند به پرخاشگری تبدیل شود. سوگ اغلب شامل خشم است، اما در خانوادههایی با تنظیم هیجانی ضعیف، این خشم ممکن است به دیگران منتقل شود و به خصومت و تعارضی منجر شود که به مرگ مربوط نیست.
چانهزنی میتواند به سرزنش تبدیل شود. سوالاتی درباره اینکه چه کارهایی میتوانست متفاوت انجام شود ممکن است در خانوادههای ناکارآمد به سرزنش تبدیل شود. مراقب اصلی ممکن است برای تصمیمات خود مورد بررسی قرار گیرد، زیرا سرزنش یک حس موقتی از کنترل بر یک وضعیت دردناک ارائه میدهد.
افسردگی میتواند به ناپدید شدن تبدیل شود. برخی از اعضای خانواده ممکن است به دلیل احساسات زیاد، کنارهگیری کنند و برای برنامهریزی مراسم یا سایر مسئولیتها در دسترس نباشند و بار را بر دوش دیگران بگذارند.
پذیرش میتواند به اتهام تبدیل شود. خانوادههای ناکارآمد ممکن است قوانین خاصی را برای چگونگی بروز سوگ تحمیل کنند. کسانی که بهسرعت به جلو حرکت میکنند ممکن است به بیحسی متهم شوند، در حالی که کسانی که به سوگواری ادامه میدهند ممکن است بهخاطر «عبور نکردن» مورد انتقاد قرار گیرند. این نظارت بر بیان سوگ میتواند به تعارض بیشتری منجر شود.
سوگواری در یک خانواده ناسالم
وقتی دینامیکهای خانوادگی به ناراحتی کمک میکنند، ممکن است لازم باشد بهطور متفاوتی به سوگواری نزدیک شوید تا از سلامت هیجانی خود محافظت کنید.
روی سوگواری خود تمرکز کنید. تعارضات خانوادگی میتوانند از سوگ شخصی منحرف کنند. مهم است که پردازش احساسات خود را اولویت دهید و به واکنشهای دیگران گرفتار نشوید.
تعامل با خویشاوندان دشوار را محدود کنید. شما مجبور نیستید در هر رویداد یا گفتگوی خانوادگی شرکت کنید. حضور فقط در مراسم تشییع جنازه یا بزرگداشت متوفی بهطور خصوصی انتخابهای معتبری هستند.
به افراد هیجانی سالم تکیه کنید. حمایت ممکن است از دوستان، شریک زندگی یا درمانگران بهجای خانواده بیاید. از کسانی که میتوانند بدون افزودن تعارض تسلی دهند، کمک بگیرید.
به رفتارهای بیحسکننده توجه کنید. از استفاده از مواد یا رفتارهای اجباری برای فرار از احساسات خودداری کنید. سوگ سالم شامل تجربه و مدیریت درد است نه اجتناب از آن.
به یاد داشته باشید...
در حالی که همه در خانواده ممکن است در حال رنج باشند، درد آنها توجیهی برای آسیب رساندن به دیگران نیست. مهم است که همدلی داشته باشید بدون اینکه خشم یا اتهامات دیگران را جذب کنید. شما میتوانید سوگ خود را بدون پذیرفتن مسئولیت مدیریت دینامیکهای خانوادگی تجربه کنید.