آیا سوءاستفاده جنسی در کودکی زندگی جنسی زنان را برای همیشه نابود میکند؟
نکات کلیدی
- باور عمومی این است که بازماندگان سوءاستفاده جنسی در کودکی (CSA) اغلب با مشکلات جنسی مادامالعمر مواجه میشوند.
- در حالی که این ممکن است رخ دهد، تحقیقات اخیر نشان میدهد که بهبود و لذت بردن از رابطه جنسی با شریک ممکن است.
- کلید بهبودی شامل بازگشت به ارتباط با توانایی بدن برای لذت بردن است.
باور غالب این است که CSA آنقدر آسیبزا است که بازماندگان، عمدتاً زنان، دچار اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) طولانیمدت و ترس عمیق از رابطه جنسی با شریک میشوند و اغلب برای سالها یا حتی بهطور دائمی از آن اجتناب میکنند. اگر هم وارد رابطه جنسی شوند، تصور میشود که برای رضایت شریکشان است، بدون لذت شخصی و اغلب همراه با اختلالات جنسی مانند مشکل در برانگیختگی یا رسیدن به اوج لذت.
در حالی که CSA واقعاً آسیبزا است و میتواند به مشکلات جنسی طولانیمدت منجر شود، یک مطالعه اخیر نشان میدهد که بهعنوان بازماندگان از کودکی به بزرگسالی گذار میکنند، بسیاری میتوانند از رابطه جنسی با شریک لذت ببرند—بهویژه اگر در خودکاوی و خودجنسی شرکت کنند.
مطالعه
پژوهشگران دانشگاه نبراسکا ۷۷ زن جوان بزرگسال که بازمانده CSA بودند را با میانگین سنی ۲۰ سال بررسی کردند تا تعیین کنند آیا آنها بهطور عمدی از رابطه جنسی با شریک اجتناب میکنند. برخی از شرکتکنندگان واقعاً با مشکلات جنسی جدی مواجه بودند. با این حال، برخلاف باورهای مرسوم، مطالعه نشان داد که خودجنسی منظم با کاهش احتمال اجتناب و مشکلات جنسی طولانیمدت مرتبط است. زنانی که به خودجنسی میپرداختند، عموماً کمتر از رابطه جنسی با شریک اجتناب میکردند و مشکلات جنسی کمتری گزارش میدادند.
بهبود ممکن است
بلافاصله پس از تروما، افراد اغلب از فعالیتی که باعث آن شده است اجتناب میکنند. در دایرههای سوارکاری، یک ضربالمثل وجود دارد: «دوباره بر اسبی که شما را انداخته است سوار شوید.» این توصیه تشویق به مواجهه با ترسها با درگیر شدن مجدد در فعالیت است. اگرچه CSA پیچیدهتر از افتادن از اسب است، مطالعه نشان میدهد که بازماندگان میتوانند با کاوش در جنسیّت خود با سرعتی راحت، بهبود یابند و از رابطه جنسی با شریک لذت ببرند، با گنجاندن خودجنسی منظم.
استی هینز، نویسنده کتاب شفای جنسی: رویکرد ذهن-بدن به شفای تروما جنسی و بازمانده CSA، اکنون از یک زندگی جنسی رضایتبخش لذت میبرد و بهعنوان رواندرمانگر به دیگران کمک میکند تا لذت را دوباره کشف کنند. او تأکید میکند که بهبود، هم از نظر احساسی و هم جنسی، ممکن است. هینز بازماندگان را تشویق میکند تا قدرت و ظرفیت خود برای بهبود را بشناسند و از زندگی و زندگی جنسی به انتخاب خود دفاع کنند.
هینز از درمان بدنی استفاده میکند که شامل لمس فیزیکی برای کمک به بازماندگان در ارتباط مجدد با توانایی بدنشان برای احساس لذت است. این فرآیند با ماساژ ملایم و صبورانه آغاز میشود و در نهایت شامل خودجنسی میشود. رویکرد او با یافتههای مطالعه همخوانی دارد که نشان میدهد زنانی که به خودجنسی منظم میپردازند کمتر احتمال دارد از رابطه جنسی اجتناب کنند و بیشتر احتمال دارد از عشقورزی با شریک لذت ببرند.
متأسفانه، خودجنسی اغلب با ننگ و شرم همراه است، بهویژه در زمینههای مذهبی که بر تولیدمثل تأکید میشود. با وجود این، خودجنسی نه تنها لذتبخش بلکه درمانی نیز است و به درمان مسائلی مانند انزال زودرس و دشواری در رسیدن به اوج لذت کمک میکند. مطالعه نشان میدهد که خودجنسی میتواند برای بازماندگان CSA و احتمالاً برای کسانی که با سایر تروماهای جنسی مواجه هستند نیز درمانی باشد.
دریافت کمک حرفهای
در حالی که CSA و سایر تروماهای جنسی آسیب روانی قابل توجهی ایجاد میکنند، بهبود با گذشت زمان ممکن است و اغلب نیاز به کمک حرفهای دارد. بازماندگان ممکن است از خواندن کتاب هینز و کار با یک رواندرمانگر آگاه به تروما که درمان بدنی و ماساژ منظم خود، از جمله خودجنسی را در بر میگیرد، بهرهمند شوند.
منابع:
- هینز، استی. شفای جنسی: رویکرد ذهن-بدن به شفای تروما جنسی. انتشارات کلیس، ۲۰۰۷.
- جونز، اچ و تی لورنز. “اندازهگیریهای رفتاری مستقیم نشان میدهد که بازماندگان تروما جنسی بیشتر احتمال ندارد که بهطور عمدی از محرکهای جنسی اجتناب کنند”، ژورنال پزشکی جنسی (۲۰۲۵) ۲۲ (ضمیمه ۱) #۰۶۰، qdaf068.055. Doi: 10.1093/jsxmed/qdaf068.055.
- استفنسون، کی آر و همکاران. “نقش تاریخچه تجاوز جنسی و علائم اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) در درمان آنلاین برای اختلال علاقه/برانگیختگی جنسی در زنان”، درمان شناختی رفتاری (۲۰۲۰) ۳۰:۱-۲۱. Doi: 10.1080/16506073.2025.2565669.