بررسی تاثیر هوش مصنوعی بر سیاستگذاری سلامت توسط سازمان جهانی بهداشت
سازمان جهانی بهداشت (WHO) مقالهای جامع با عنوان «هوش مصنوعی و سیاستگذاری مبتنی بر شواهد – چالشها و فرصتهای نوظهور» منتشر کرده است. این مقاله به نقش تحولآفرین هوش مصنوعی (AI) در شکلگیری سیاستگذاری سلامت پرداخته و اقدامات اساسی برای اطمینان از اینکه این پیشرفتهای تکنولوژیک پایه شواهدی که فرآیندهای تصمیمگیری را اطلاع میدهند، تقویت میکنند و نه تضعیف، را تشریح میکند.
دکتر آلن لا بریک، مدیر بخش داده، سلامت دیجیتال، تحلیل و هوش مصنوعی در سازمان جهانی بهداشت، تأکید کرد: «گفتگوی سیاستی درباره هوش مصنوعی عمدتاً بر مراقبت بالینی متمرکز بوده است. این مقاله توجه را به جایی که پایه شواهد واقعاً شکل میگیرد، معطوف میکند: چگونه مسائل تعریف میشوند، چگونه گزینهها طراحی میشوند و چگونه تاثیر ارزیابی میشود. کشورهای عضو به چارچوبی یکپارچه برای حکمرانی هوش مصنوعی در کل چرخه سیاستگذاری نیاز دارند. این مقاله نقطه شروعی بنیادی فراهم میکند.»
نقشهبرداری از نقش هوش مصنوعی در چرخه سیاستگذاری
این مقاله به دقت نقش هوش مصنوعی را در طول چرخه سیاستگذاری، که شامل درک مسئله، طراحی راهحلها و دستیابی به تاثیر از طریق پیادهسازی، نظارت و تنظیم است، نقشهبرداری میکند. این مقاله فرصتها، ریسکها، ملاحظات حکمرانی و پاسخهای عملی که هوش مصنوعی در هر مرحله معرفی میکند، به همراه پویاییهای کلی که در تمام مراحل اعمال میشود، شناسایی میکند.
هوش مصنوعی قابلیتهای تحلیلی قابل توجهی به فرآیند سیاستگذاری ارائه میدهد. با این حال، این قابلیتها نیز ریسکهایی را معرفی میکنند که بسته به مرحله متفاوت هستند. به عنوان مثال، تعصب داده میتواند تعریف مسئله را تحریف کند، بهینهسازی بیش از حد اهداف قابل اندازهگیری میتواند طراحی راهحل را محدود کند، شکافهای دیجیتال و آسیبپذیریهای امنیت سایبری میتوانند پیادهسازی را مختل کنند، و تعصبات ظریف در ابزارهای نظارتی میتوانند به تدریج سیاستها را از اهداف اولیهشان دور کنند. یک نگرانی متقاطع مکرر بیعدالتی معرفتی است: تمایل سیستمهای هوش مصنوعی به اولویت دادن به شواهد قابل اندازهگیری و غنی از دادهها در حالی که تجربیات زیسته، تخصص محلی، دانش بومی و بینشهای مبتنی بر جامعه را به حاشیه میرانند.
همراستایی شواهد و حکمرانی هوش مصنوعی
این مقاله رویکردی عمداً عملی اتخاذ کرده و نقاطی را که ابزارهای سیاستگذاری مبتنی بر شواهد موجود و چارچوبهای حکمرانی هوش مصنوعی در آنها همگرا میشوند، مانند شفافیت، مشارکت، حفاظت از حقوق و نظارت مبتنی بر ریسک، شناسایی میکند. این مقاله از راهنماییهای اخلاقی هوش مصنوعی WHO، چارچوب GRADE برای تصمیمگیری مبتنی بر شواهد، اصول دادههای FAIR و اصول هوش مصنوعی OECD و غیره بهره میبرد تا به سیاستگذاران در تطبیق ابزارهای موجود برای این منظور کمک کند.
سمیر پوجاری، که رهبری هوش مصنوعی در بخش داده، سلامت دیجیتال، تحلیل و هوش مصنوعی را بر عهده دارد، اظهار داشت: «هوش مصنوعی سریعتر از آنچه بیشتر نهادها توانستهاند ظرفیت حکمرانی آن را بسازند، وارد کار سیاستگذاری سلامت میشود. این مقاله به کشورهای عضو راهنمایی عملی برای این شکاف ارائه میدهد: نقش هوش مصنوعی را در سراسر چرخه سیاستگذاری نقشهبرداری میکند و از چارچوبهای حکمرانی بسیاری از کشورها که در حال حاضر استفاده میکنند، بهره میبرد تا کار تطبیق بر اساس آنچه وجود دارد، ساخته شود و نه از ابتدا شروع شود.»
از اصول تا عمل
این مقاله این اصول حکمرانی را به راهنمایی عملیاتی ترجمه میکند. قبل از اینکه ابزارهای هوش مصنوعی به کار گرفته شوند، توصیه میکند ارزیابیهای تاثیر الگوریتمی و بررسیهای آمادگی تکنولوژی انجام شود. هنگامی که در حال استفاده هستند، برای جریانهای شواهد زنده که بازیابی خودکار را با تأیید انسانی جفت میکنند، دروازههای تصمیمگیری انسانی در حلقه و پانلهای نظارتی چندرشتهای که ترکیبی از تخصص حوزه، روشها و اخلاق هستند، توصیه میکند.
یک اصل متحدکننده در سراسر این راهنمایی این است که هوش مصنوعی باید تقویت کند، نه خودکار. انسانها همچنان مسئول تعیین سوالات، قضاوت کیفیت شواهد، تفسیر نتایج در زمینه و سنجش ملاحظات اخلاقی باقی میمانند.
دکتر تانیا کوشنمولر، رئیس واحد تقویت اکوسیستم تحقیق و اخلاق در بخش علم برای سلامت، تاکید کرد: «سیاستگذاری مبتنی بر شواهد همیشه به قضاوت، زمینه و تنوع صداها وابسته بوده است. هوش مصنوعی میتواند دسترسی ما را به مجموعه دادههای بزرگتر، ترکیب شواهد زنده و مدلسازی سناریو سریعتر گسترش دهد، اما باید تقویت کننده تعمق انسانی باشد، نه جایگزین آن. این مقاله هدف دارد به سیاستگذاران کمک کند که این پتانسیل را در حالی که شفافیت، شمول و اعتمادی که زیرساخت سیاستگذاری مبتنی بر شواهد را تشکیل میدهند، حفظ میکند، بهرهمند شوند.»
این مقاله به عنوان پایهای برای ادامه گفتگو با کشورهای عضو، محققان، توسعهدهندگان و جامعه مدنی در حالی که قابلیتهای هوش مصنوعی و زمینههایی که در آنها به کار گرفته میشوند، همچنان تکامل مییابند، در نظر گرفته شده است. این مقاله به عنوان فراخوانی برای اقدام به ذینفعان برای شرکت در گفتگوها و همکاریهای مداوم برای اطمینان از اینکه هوش مصنوعی به طور مؤثر و اخلاقی در سیاستگذاری سلامت به کار گرفته میشود، عمل میکند.