بررسی سیستماتیک رفتارهای خودآسیبی و خودکشی در نوجوانان: تأثیرات همهگیری کووید-۱۹
چکیده
مقدمه:
سلامت روانی نوجوانان، خودآسیبی و رفتارهای خودکشی در این مرحله از رشد که با تغییرات شدید جسمی، عاطفی و اجتماعی همراه است، نگرانیهای مهمی هستند. همهگیری کووید-۱۹ این آسیبپذیریها را با مختل کردن روالهای روزمره، افزایش انزوای اجتماعی، محدود کردن دسترسی به خدمات سلامت روان و تشدید فشارهای تحصیلی و عاطفی بیشتر کرده است.
روشها:
این بررسی سیستماتیک بر اساس دستورالعملهای PRISMA 2020 و با استفاده از استراتژی PECO برای شناسایی مطالعات مرتبط انجام شد. در مجموع ۵۵ مطالعه کمی منتشر شده بین سالهای ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۴ شامل شدند. این مطالعات به بررسی شیوع و عوامل خطر رفتارهای خودآسیبی و خودکشی در نوجوانان ۱۰ تا ۱۹ ساله پرداخته و یافتهها را از دورههای قبل و بعد از همهگیری مقایسه کردند. عوامل روانی-اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی نیز ارزیابی شدند.
نتایج:
تحلیلها نشان داد که در طول همهگیری، خودآسیبی و رفتارهای خودکشی به طور مداوم افزایش یافتهاند و دختران نوجوان به طور نامتناسبی تحت تأثیر قرار گرفتهاند. تفاوتهای جنسیتی در زمینههای فرهنگی مختلف مشاهده شد. عوامل مؤثر شامل انزوای اجتماعی، زمان بیش از حد استفاده از صفحه نمایش، کاهش دسترسی به آموزش و مراقبتهای بهداشتی و افزایش فشارهای خانوادگی یا مالی بودند. تنوع فرهنگی هم شیوع و هم بیان بالینی را شکل داد.
بحث:
این یافتهها تأثیر تقویتکننده همهگیری کووید-۱۹ بر آسیبپذیریهای سلامت روانی نوجوانان را برجسته میکند و نیاز به استراتژیهای پیشگیرانه حساس به فرهنگ و جنسیت را نشان میدهد. سیاستهای عمومی باید حمایت از سلامت روانی جوانان را در اولویت قرار دهند و به نابرابریهای سیستماتیک برای کاهش پیامدهای روانی بحرانهای جهانی بپردازند. این بررسی بینشهای مهمی در مورد سلامت روانی نوجوانان در زمانهای سختی جمعی ارائه میدهد.
ثبت کارآزمایی بالینی:
PROSPERO https://www.crd.york.ac.uk/prospero/display_record.php?ID=CRD42024538641، شناسه CRD42024538641.
این یک مقاله تخصصی است. برای مطالعه کامل، وارد حساب دارای دسترسی تخصصی شوید.