چگونه تردمیل لذتجویی را به مکانی دلخواه تبدیل کنیم
نکات کلیدی
- تردمیل لذتجویی تمایل دارد ما را به حالت خلقی پایه برگرداند و دستیابی به رضایت پایدار را چالشبرانگیز میکند.
- این الگو اجتنابناپذیر است، بنابراین مهم است که با تردمیل کار کنیم بدون اینکه اثرات منفی آن را تشدید کنیم.
- خودشکوفایی میتواند با ایجاد تجربیات لذتبخش، رضایتبخش و ارزشمند به غلبه بر تردمیل کمک کند.
- این شامل هماهنگ کردن احساسات، انگیزهها، ارزشها و دلایل شما میشود.
آیا اغلب خود را در حال تلاش برای خوشبختی میبینید، اما احساس میکنید همیشه چیزی کم است؟ آیا احساس میکنید که دائماً به دنبال استراحتی هستید که هرگز نمیآید، یا لحظات شادی شما گذرا هستند؟ ممکن است در حال تجربه چیزی باشید که روانشناسان آن را تردمیل لذتجویی مینامند.
تردمیل لذتجویی شامل دو جزء اصلی است. اول، مفهوم خلق محافظت شده هموستاتیک وجود دارد، جایی که هم حالات مثبت و هم منفی با تحریک بالا تمایل دارند موقتی باشند و ما را به حالت مثبت ملایم و تحریک پایین برمیگردانند. دوم، آگاهی دائمی از اینکه زندگی چگونه میتواند بهتر شود وجود دارد. برای مثال، در تحقیقاتی که از مردم خواسته شد رضایت از زندگی خود را ارزیابی کنند، بسیاری از دادن نمره کامل خودداری کردند، که نشاندهنده این باور است که رضایت کامل دستنیافتنی است.
چرا از تردمیل هراس داریم؟
به طور تاریخی، فناوریهای اجتماعی برای کاهش اثرات تردمیل توسعه یافتهاند. بسیاری از ادیان شامل تمرینات شکرگزاری، مانند دعاهای قبل از غذا، برای یادآوری خوبیهای زندگی ما هستند. اما فرهنگهای مدرن مادی و رقابتی اغلب اثرات تردمیل را تشدید میکنند و به تلاش مداوم برای بیشتر تشویق میکنند که میتواند به نارضایتی منجر شود. جمله «مقایسه دزد شادی است» توسط تحقیقات پشتیبانی میشود.
در پاسخ، بسیاری از مردم به تکنیکهای باستانی برای خروج از تردمیل بازمیگردند. بودیسم آموزش میدهد که خواستهها به رنج منجر میشوند و سخاوت را برای کاهش اشتیاق به بیشتر ترویج میکند. رواقیگری توصیه میکند بر تجربیات حاضر تمرکز کنید، در حالی که اپیکور پیشنهاد میکند از دستاوردهای فعلی لذت ببرید.
چگونه از چرخه بیپایان فرار کنیم
دستیابی به این امر شامل خودشکوفایی است. شما باید یاد بگیرید به احساسات خود گوش دهید، ارزشهای خود را درک کنید، به انگیزههای خود آگاه باشید و هدف زندگی خود را بیان کنید. این نیاز به هماهنگ و سازگار کردن این عناصر دارد، فرآیندی که به آن همگرایی وجود میگویند.
با دروننگری برای شناسایی انگیزهها و ارزشهای درونی خود شروع کنید و از تأثیرات اجتماعی فاصله بگیرید. پس از خودشناسی، با آزمایش هویتهایی که شما را الهام میبخشند و بر اساس بازخورد آنها را اصلاح کنید، به خودسازی بپردازید. در نهایت، به بیرون بروید تا جامعه خود را پیدا کنید، زیرا رفاه اغلب از تجربیات و دستاوردهای مشترک ناشی میشود.
تکنیکهای اضافی
- از تعیین اهداف بینهایت یا اهدافی که به مقایسه میانجامند، مانند «ثروتمند شدن» خودداری کنید. در عوض، بر اهداف کیفی مانند قدرت روابط و موفقیت جامعه تمرکز کنید.
- خودشکوفایی را از بهینهسازی خود متمایز کنید. رشد باید درباره تبدیل شدن به خود کامل شما باشد، نه رقابتیترین نسخه.
- برای برخی مانند ورزشکاران، برنده شدن ممکن است یک نیاز اصیل باشد، اما برای اکثر مردم، زندگی متعادل متمرکز بر اهداف مشترک فرصتهای بیشتری برای لذت و هدف ارائه میدهد.
- آگاه بمانید تا از لغزش به تلاش برای پیشی گرفتن از تردمیل جلوگیری کنید و از نکات مثبت موجود در زندگی خود قدردانی کنید.