چگونه از تلاش بیثمر دست برداریم
چشمانداز شخصی: چگونه پذیرش به جای انکار، بهزیستی را ترویج میدهد.
وقتی مصمم هستیم، اغلب از تسلیم شدن خودداری میکنیم. با این حال، این پافشاری گاهی میتواند به اندازه تلاش بیثمر باشد.
داستان سم
گربه من، سم، را در نظر بگیرید. در سال ۲۰۱۰، یک نیکوکار او را پس از دیدن پرتاب شدن از یک ماشین در بزرگراه نجات داد. سم با آسیب شدید به سر و لب پایینی، به انجمن نجات حیوانات محلی آورده شد. زنده ماندن او نامشخص بود، اما سم سرسخت بود.
من سم را در حالی که در پناهگاه داوطلب بودم ملاقات کردم. با وجود ترسش، به سمت دست من خزید و خرخر کرد، نشاندهنده تمایل قوی به عشق با وجود آسیبهای گذشتهاش. وقتی از نظر پزشکی تأیید شد، او را به فرزندی پذیرفتم.
سم بیش از هر چیز عاشق غذا بود. اما در ۱۵ سالگی، خوردن را متوقف کرد و نشان داد که مشکلی وجود دارد. با تشخیص بیماری کلیوی، از خوردن غذای تجویزی خودداری کرد. من انواع مختلفی از غذاهای گربه را امتحان کردم، اما او فقط فانتزی فیست، کتنیپ و آب تن را قبول کرد.
شش ماه بعد، سم بهطور کامل خوردن را متوقف کرد. با وجود امتحان غذاها و داروهای مختلف، وضعیت او بدتر شد. او در درد بود و اغلب گریه میکرد. من متوجه شدم که مجبور کردن او به درمانهای ناراحتکننده راهی برای کمک به او نیست.
پذیرش و همدلی
در ابتدا، من از پذیرش افت سم خودداری کردم و به امید معکوس کردن وضعیت او چسبیدم. این انکار فقط رنج او را طولانیتر کرد. پذیرش، اما، به من اجازه داد تا بر راحتی زمان باقیمانده او تمرکز کنم.
تصمیم گرفتم پذیرش را بهعنوان شکست نپذیرم، بلکه بهعنوان راهی برای تقویت تابآوری. با پذیرش واقعیت وضعیت سم، میتوانستم در عشق به او سرسخت باشم و اطمینان حاصل کنم که انتقال او تا حد ممکن بدون استرس باشد. من یک قرار ملاقات پایان زندگی برنامهریزی کردم و یک هفته او را با عشق و چیزهای مورد علاقهاش دوش دادم.
در آخرین روزش، سم سرحال شد، از غذاهای مورد علاقهاش لذت برد و روی صندلی مورد علاقهاش نشست. در نهایت، او را در آغوش گرفتم در حالی که به آرامی به خواب فرو رفت.
نتیجهگیری
پافشاری بر روی چیزهای نادرست میتواند مشکلات را تشدید کند. اگر خود را در این وضعیت یافتید، از خود بپرسید که از چه حقیقت یا احساسی اجتناب میکنید. این آگاهی را با همدلی بپذیرید، زیرا پذیرش میتواند به مسیری معنادارتر و کمدردتر منجر شود.