لوگوی شبکه جهانی روان‌شناسی فارسی زبانان شبکه جهانی
روان‌شناسی فارسی‌زبانان
بررسی تجربه‌های شخصی و یادگیری از شکست‌ها برای یافتن قدرت دوباره

چگونه از شکست‌های زندگی برخیزیم

دیدگاه شخصی: یافتن قدرت برای برخاستن دوباره

همه ما در زندگی با شکست‌هایی مواجه می‌شویم و شاید این امر به نفع ما باشد که ما را متواضع نگه دارد. بخشش—چه خود و چه دیگران—و عزم برای ادامه دادن در زمان‌های چالش‌برانگیز از جنبه‌های اساسی زندگی هستند. کارل سندبرگ، شاعر و روزنامه‌نگار برنده جایزه پولیتزر، زمانی گفت: «زمان سکه زندگی است. تنها سکه‌ای است که دارید و تنها شما می‌توانید تعیین کنید چگونه خرج شود.» این فکر به عنوان راهنمایی برای موفقیت عمل می‌کند که نیاز به پشتکار فراوان دارد. از تجربه‌های خودم فهمیده‌ام که تمرکز نباید بر روی سقوط باشد، بلکه باید بر روی زمان و چگونگی برخاستن دوباره باشد. این دیدگاه به من کمک کرده است تا با از دست دادن حافظه و پیشرفت سرطان کنار بیایم، همان‌طور که دیگران نیز ممکن است در مبارزات خود با آن مواجه شوند.

به تازگی، از دختر ۴۰ ساله‌ام، کالین، که نویسنده و معلم است، بیشتر درباره تاب‌آوری یاد گرفتم. ۱۶ نوامبر، روز تولد ۳۸ سالگی پسر مرحومم، کانر، بود که چند سال پیش به علت تشنج‌های بزرگ و دیگر عوارض درگذشت. کانر در سفرهای کتابی‌ام به سراسر کشور به من همراهی می‌کرد و خود را به عنوان «سگ نگهبان» معرفی می‌کرد. ما نزدیک بودیم و از نظر معنوی، اکنون حتی نزدیک‌تر هستیم.

در روز تولد کانر، کالین در فیس‌بوک پستی احساسی به اشتراک گذاشت که همچنین به برادرش برندان خطاب شده بود. کلمات او، پر از احساسات خام از دست دادن، همسرم مری کاترین و من را عمیقاً تحت تأثیر قرار داد. کالین احساساتی را بیان کرد که ممکن است با دیگرانی که از دست دادن را تجربه کرده‌اند، همخوانی داشته باشد.

کالین نوشت: «تولدت در بهشت مبارک برادر کوچکم، کانر، و فرشته نگهبانم. تولدت همیشه برای من به خصوص سخت است زیرا مرا به فکر همه 'می‌توانست‌ها' و 'بایدها' می‌اندازد. اما تو را در چیزهای کوچک، نشانه‌های غیرمنتظره و لحظاتی که به نظر می‌رسد بیش از حد تصادفی هستند، احساس می‌کنم. با تو صحبت می‌کنم، به دنبال تو می‌گردم و دوست دارم فکر کنم که هرگز از من دور نیستی.

«از دست دادن کسی، نگاه شما به زندگی و اطرافیان‌تان را تغییر می‌دهد. به شما یادآوری می‌کند که هر کسی چیزی را حمل می‌کند که ممکن است هرگز نبینیم. که زندگی بسیار شکننده است، که فردا هرگز تضمین نیست و که همیشه فرصت دیگری برای گفتن آنچه آرزو می‌کردیم گفته باشیم، نداریم.

«یاد گرفته‌ام که چقدر مهم است به مردم فرصت بدهیم. ببخشیم، از آنچه ما را سنگین می‌کند رها شویم، مهربان‌تر از آنچه فکر می‌کنیم نیاز است باشیم و به یاد داشته باشیم که هیچ‌کدام از ما بدون اشتباه از زندگی عبور نمی‌کنیم. نیازی نیست با انتخاب‌های هر کسی موافق باشیم تا به او همدلی نشان دهیم. نیازی نیست که مبارزات کسی را درک کنیم تا به او یادآوری کنیم که تنها نیست.

«تماس تلفنی بگیرید. پیامک بفرستید. وقتی قلب‌تان آماده است ببخشید. اگر کسی می‌گوید خوب است اما چیزی به شما می‌گوید که نیست، دوباره بپرسید. به مردم بگویید که دوست‌شان دارید در حالی که فرصت دارید.

«امیدوارم به من افتخار کنی، کانر. امیدوارم ببینی چقدر سخت تلاش می‌کنم. و امیدوارم بدانی که مهم نیست چقدر زمان بگذرد، همیشه بخشی از من خواهی بود. به ارسال آن نشانه‌ها ادامه بده. من به دنبال‌شان خواهم بود.

«همیشه دوستت دارم، کانر. تا دوباره همدیگر را ببینیم، کالین.»

با تأمل بر کلمات کالین و تولد کانر، به اهمیت برخاستن از چالش‌های زندگی یادآوری می‌شوم. و همچنان تلاش می‌کنم که این کار را انجام دهم.

منبع خبر 19 Nov 2026 · 12:03 pm
#زندگی#تاب_آوری#خانواده#بخشش#آمریکا