چگونه مدارس میتوانند به مکانهایی پر از زندگی و ارتباط تبدیل شوند
نکات کلیدی
- تا زمان دبیرستان، بسیاری از پسران و برخی دختران از تحصیل خود فاصله میگیرند.
- معلمان هنوز هم میتوانند تعاملات معناداری با دانشآموزان و بین آنها ایجاد کنند.
- رقابت تیمی میتواند انگیزه، مسئولیتپذیری و همکاری را بهویژه برای پسران تقویت کند.
در گفتوگویی با ردفورد (نام مستعار)، یک جوان که یک سال به تدریس در دبیرستان پرداخته بود، او از خلاقیت دانشآموزانی که به عنوان «پسران کمهوش» برچسب خورده بودند، شگفتزده شد. این دانشآموزان از تحصیل خود فاصله گرفته بودند اما در کلاس او فعال شدند. تا زمان دبیرستان، بسیاری از دانشآموزان، بهویژه پسران، در کلاس احساس اعتمادبهنفس کمی دارند و ممکن است نسبت به کار درسی بیتفاوت یا بیاعتنا شوند. آنها اغلب آموزش را به عنوان یک تحمیل میبینند و ممکن است احساس کنند که معلمان از آنها دست کشیدهاند.
با وجود این چالشها، کلاسها میتوانند به مکانهایی پر از زندگی و ارتباط تبدیل شوند. برنامه درسی در مقابل تعاملات مؤثر بین دانشآموزان و معلمان در درجه دوم اهمیت قرار دارد. روش غیرمتعارف ردفورد بینشهایی در مورد چگونگی ارتقای تعامل ارائه میدهد.
خودجوشی
برنامههای درسی سختگیرانه میتوانند مانع یادگیری شوند، زیرا تمرکز بر معیارهای دستیابی محیطی با نظارت بالا و اعتماد پایین ایجاد میکند. مدرسه ردفورد برنامههای هفتگی دقیقی را میطلبید، اما او اجازه میداد تا خودجوشی برای بهرهبرداری از لحظات مناسب برای فعالیتهای جذاب وجود داشته باشد. این شامل مناظرههای بداهه، مسابقات مچاندازی و فعالیتهای بیرونی در روزهای زیبا بود.
روشهای غیرمتعارف
تحقیقات نشان میدهد که دختران تمایل بیشتری به تبعیت در مدرسه نسبت به پسران دارند. ردفورد مشاهده کرد که پسران انرژی زیادی برای ثابت و ساکت ماندن مصرف میکنند. او به دانشآموزان اجازه میداد تا بایستند یا حرکت کنند که بهطور کلی کلاس را مختل نمیکرد. پسران همچنین تمایل بیشتری به رقابت دارند. در حالی که مدارس اغلب رقابت باز را منع میکنند، ردفورد مسابقاتی مانند مسابقات حساب و امتیازدهی تیمی در آزمونها را وارد کرد و دانشآموزان را با جوایزی مانند پیتزا تشویق کرد.
همکاری و مسئولیتپذیری در رقابت
رقابت تیمی انگیزه و همکاری را در میان پسران تقویت کرد. ردفورد مشاهده کرد که پسران بهویژه به تأثیرات همسالان پاسخ میدهند. وقتی دانشآموزان نسبت به یکدیگر احساس مسئولیت میکنند، ممکن است انگیزه بیشتری برای عملکرد خوب داشته باشند. ردفورد اشاره کرد که پسران ممکن است اهمیتی به رضایت معلمان ندهند اما نمیخواهند همسالان خود را ناامید کنند. این دینامیک مهارتهای ارزشمندی مانند کار تیمی و مسئولیتپذیری را پرورش میدهد.
مدرسه ردفورد یک سیستم نظارت مبتنی بر هوش مصنوعی برای ردیابی دانشآموزان داشت که پسران بهطور هوشمندانهای آن را دور میزدند. آنها همچنین طرحهای پیچیدهای برای تقلب در آزمونها طراحی کردند که به یک بازی با معلم تبدیل شد. با وجود ماهیت غیرقانونی، این فعالیتها خلاقیت و همکاری را نشان دادند.
واکنش مدرسه
تجربه ردفورد نشان میدهد که رقابت تیمی و خودجوشی باید دوباره به آموزش بازگردانده شوند تا پسران پیش از اینکه بیگانه شوند، جذب شوند. با این حال، چنین رویکردهایی اغلب با مقررات مدرسه و معیارهای عملکردی در تضاد هستند. یک مدیریت حمایتی ضروری است. با وجود برخی حمایتها از سوی همکاران، روشهای ردفورد در نهایت بیش از حد غیرمتعارف تلقی شدند و قرارداد او تمدید نشد.