هورمونها و ADHD: شناخت ارتباطات
ADHD و استروژن
استروژن نقش مهمی در سیستم تولید مثل و عملکردهای شناختی دارد. این هورمون میتواند بر دوپامین و سروتونین که با ADHD مرتبط هستند، تأثیر بگذارد. هنگامی که سطح استروژن کاهش مییابد، علائم ADHD ممکن است تشدید شوند.
بلوغ
بلوغ در دختران که بین سنین ۸ تا ۱۳ سال اتفاق میافتد، شامل تغییرات هورمونی قابل توجهی از جمله افزایش استروژن و پروژسترون است. در حالی که سطح بالاتر استروژن ممکن است نشاندهنده بهبود علائم ADHD باشد، افزایش پروژسترون میتواند اثربخشی داروهای ADHD را کاهش دهد. نگهداشتن یک دفترچه علائم میتواند به ردیابی تغییرات و بحث با پزشک کمک کند.
چگونه یک دفترچه علائم نگه داریم
یک دفترچه علائم، علائم روزانه، عادات و استفاده از دارو را ثبت میکند. این کار به شناسایی الگوها و محرکها کمک میکند و برای بحث با پزشک مفید است. تاریخ و زمان علائم، مصرف دارو، تغییرات خلق و خو، الگوهای خواب، عادات غذایی، اطلاعات چرخه قاعدگی و سایر علائم را ثبت کنید.
دورههای ماهانه
از بلوغ تا پیش از یائسگی، زنان دورههای ماهانه با نوسانات سطح استروژن و پروژسترون را تجربه میکنند. این تغییرات میتوانند بر علائم ADHD تأثیر بگذارند و اغلب در دو هفته آخر چرخه که پروژسترون افزایش مییابد، بدتر میشوند. مطالعات نشان میدهند که علائم ADHD ممکن است بدتر شوند و اثربخشی داروها کاهش یابد. سندرم پیش از قاعدگی (PMS) میتواند علائمی مانند مه مغزی و فراموشی را تشدید کند. مشورت با پزشک درباره تنظیمات احتمالی داروها میتواند مفید باشد.
بارداری
بارداری تغییرات هورمونی قابل توجهی به همراه دارد که اغلب در سهماهه اول علائم ADHD را بدتر میکند. تحقیقات محدود در مورد داروهای ADHD در دوران بارداری نشان میدهد که تغییرات قابل توجهی در علائم در میان کسانی که دارو را ادامه میدهند، تنظیم میکنند یا متوقف میکنند، وجود ندارد. با این حال، خلق و خو و عملکرد خانواده ممکن است متفاوت باشد. بحث درباره برنامههای دارویی با پزشک قبل از بارداری بسیار مهم است.
یائسگی
پیشیائسگی که از حدود ۴۰ سالگی شروع میشود، انتقال به یائسگی است که با کاهش سطح استروژن و قاعدگی نامنظم مشخص میشود. این دوره میتواند حدود چهار سال طول بکشد تا قاعدگی متوقف شود. کاهش سطح استروژن و پروژسترون میتواند علائم ADHD را تشدید کند. تغییرات دوپامین و سروتونین در دوران پیشیائسگی ممکن است علائم ADHD را بدتر کند، همراه با مشکلات مرتبط با یائسگی مانند مه حافظه و دشواری در تمرکز. درمان با استروژن ممکن است علائم یائسگی را تسکین دهد، اما بهتنهایی برای ADHD تجویز نمیشود.
نتیجهگیری
تغییرات هورمونی میتوانند چالشهای اضافی برای زنان با ADHD ایجاد کنند. درک این تاثیرات میتواند به مدیریت علائم کمک کند. مشورت با پزشک درباره تأثیر بلوغ، بارداری یا یائسگی بر ADHD میتواند به حل علائم جدید یا تشدید شده کمک کند و نیازهای فردی را در نظر بگیرد.