زمانهای سخت و تمرین درگیر ماندن
نکات کلیدی
- چالشهای زندگی میتوانند فرصتهایی برای کسب حکمت، خلاقیت و هدف فراهم کنند.
- کلماتی که برای زندگی انتخاب میکنیم، میتوانند واکنشهای ما به عدم قطعیت، مقاومت و تغییر را شکل دهند.
- الهام از خاطرات، آیینها و روابط میتواند حس امکانپذیری ما را تجدید کند.
در کتاب ایستادن با کلمات، وندل بری مینویسد: «جریان مسدود شده همان است که میخواند.» این تصویر نشان میدهد که موانع میتوانند به سفر ما صدا و شخصیت ببخشند. بری عدم قطعیت، مقاومت و الهام را به عنوان همدمهای ضروری برای یک زندگی معنادار میبیند. وقتی با دشواریها مواجه میشویم، اغلب غریزه ما این است که موانع را برداشته و به دنبال قطعیت باشیم. با این حال، بری پیشنهاد میکند که این لحظات عدم قطعیت همان جاهایی هستند که حکمت، خلاقیت و هدف میتوانند توسعه یابند. چالش این است که به اندازه کافی با این دشواریها درگیر بمانیم تا ما را شکل دهند.
راهنمایی، تمرین و تجدید
درگیر ماندن نیاز به راهنمایی، تمرین و تجدید دارد. در درمان، به اینها به عنوان سه م از زندگی با نیت اشاره میشود: یک شعار، یک ذکر و یک الهامبخش. یک شعار در زمان عدم قطعیت جهت میدهد، یک ذکر به ما کمک میکند تا از مقاومت عبور کنیم، و یک الهامبخش ما را با امکانها الهام میبخشد.
شعاری برای عدم قطعیت
یک شعار اصلی است که به ما کمک میکند وقتی آینده نامشخص است، مسیر خود را پیدا کنیم. برای کسی که با شک به خود درگیر است، «صدای من ارزش شنیدن دارد» میتواند ارزش خود را تأیید کند. در روابط پرتنش، «من آرامش خود را حفظ میکنم» میتواند حق آرامش درونی را گرامی بدارد. در غم، «عشق را به جلو میبرم» از دست دادن را در حالی که عشق پایدار را در آغوش میگیرد، به رسمیت میشناسد. یک شعار خوب به اندازه کافی به یاد ماندنی و قوی است تا با شک مقابله کند.
ذکری برای مقاومت
در حالی که یک شعار جهت میدهد، یک ذکر ما را از طریق مقاومت پشتیبانی میکند. این جملهای است که در لحظات چالشبرانگیز برای حفظ استواری تکرار میکنیم. «امروز به صدای خودم اعتماد دارم» به کسی که با شک به خود مواجه است کمک میکند تا صحبت کند. «با مهربانی به محدودیتهایم احترام میگذارم» احترام به خود را تأیید میکند. «عشقشان را در قلبم حمل میکنم» به یک عمل روزانه یادآوری تبدیل میشود. تکرار، اعتقاد را تقویت میکند و ذکر را در زبان درونی ما یکپارچه میسازد.
الهامبخشی برای انگیزه
یک الهامبخش به عنوان منبع الهام عمل میکند که اغلب در خاطرات، آیینها یا نمادها یافت میشود. برای شک به خود، یک الهامبخش ممکن است یک خاطره حمایتی باشد. برای تقویت مرزها، ممکن است یک مکان امن باشد. در غم، یک آیین خانوادگی یا یک شیء عزیز میتواند پل ارتباطی بین گذشته و حال باشد.
انتخاب کلمات
کلماتی که ما را زمینگیر میکنند اغلب از طریق تأمل، با شناسایی و نامگذاری آنچه ارزشمند است، پدیدار میشوند. سوالات زیر میتوانند به بیرون کشیدن یک شعار، یک ذکر و یک الهامبخش کمک کنند:
شعار: روشن کردن آنچه مهمترین است
- «وقتی زندگی نامشخص است، چه کلماتی به شما یادآوری میکنند که واقعاً چه چیزی مهم است؟»
- «چه حقیقت یا اصلی میتواند در زمانهای دشوار شما را لنگر اندازد؟»
- «چه عبارت کوتاهی شخصی را که امیدوارید حتی در عدم قطعیت باشید، به تصویر میکشد؟»
ذکر: تقویت تمرین زندگی
- «چه کلمات حمایتی میتوانید برای قدرت یا اطمینان تکرار کنید؟»
- «چه یادآوری روزانهای میتواند به شما کمک کند به سوی زندگیای که میخواهید حرکت کنید؟»
- «چگونه میتوانید اصل راهنمای خود را برای زمینگیری بیان کنید؟»
الهامبخش: بازپیوند با الهام و امکان
- «چه کسی یا چه چیزی به شما کمک میکند تا در زمانهای سخت به یاد بیاورید که چه چیزی ممکن است؟»
- «آیا مکانی، خاطرهای، داستان یا نمادی وجود دارد که شما را با امید بازپیوند دهد؟»
- «چه تصویری یا تأثیری به ذهن میآید وقتی بهترین خود را تصور میکنید؟»
عمیقترین شکل ما
درمان اغلب این کار را به عنوان زمینگیری، روشنسازی و اتصال آشکار میکند و تأمل را با عمل پیوند میدهد. همه ما با زمانهایی مواجه میشویم که اعتماد به نفس کاهش مییابد، روابط ما را میآزمایند یا غم سنگین به نظر میرسد. بینش بری این است که اینها زمانهایی هستند که زندگی ما عمیقترین شکل خود را میگیرد. یک شعار، یک ذکر و یک الهامبخش ما را در این فصلها با نیت هدایت میکنند و به ما کمک میکنند با چالشها درگیر شویم تا از آنها یاد بگیریم. مانند جریان بری، ما با مواجهه با آنچه در راه ما قرار دارد، صدای خود را پیدا میکنیم.
منابع
بری، و. (1983). ایستادن با کلمات. انتشارات نورث پوینت.